Op weg naar een vegan eetpatroon #4: over stiekem en per ongeluk vlees eten

vegan rodekool

Intussen zijn we drie maanden vegetariër. Jawel. Al drie maanden geen vlees!

Of ja. Zo ongeveer toch.

Vlees in de soep

Want er was het incident met de diepvriessoep. Op het diepvrieslijstje stond ‘aardappelpreisoep, lekker met gerookte zalm’, overduidelijk gemaakt dus tijdens mijn vleeseterperiode maar uiteindelijk, wat kunt ge mis doen met groentesoep right? Na twee-drie happen had ik pas door – ik was intussen aan het werken dus er niet met mijn volle aandacht bij – dat ik spek proefde.

Spek! Dat ik indertijd, volgens de instructies van Jeroen Meus, onder de soep heb moeten mixen.

Toen was er even een heel groot dilemma want goed, dat beest was nu toch dood, moest ik dan mijn soep wegkappen? Maar ik besefte dat ik het niet zou kúnnen opeten. Daar waar ik enkele maanden geleden nog vlees at omdat het op moest, lukt het mij nu niet meer om het te eten, ook al is het enige alternatief om het weg te gooien.
Gelukkig voor mijn morele verscheuring wilde een collega mijn soep overnemen en lagen er nog paaseitjes in mijn schuif. (Niet-vegan paaseitjes wel, want vind maar eens lekkere vegan paaseitjes!)

En dan vraag ik me nog af: zou ik over een jaar, vijf jaar, tien jaar nog weten hoe dat proeft, spek? En rauwe gehaktballetjes, gerold met chapelure en ei? Of een schnitzel met citroensap erover gesprenkeld?

Gnocchi met een roomsausje en gebakken prei met erwtjes, naar het recept van Mme. Zsazsa.

Vlees eten op social media

Er was een groot schandaal op social media want een influencer-veganiste was betrapt met een bordje vis. Het verhaal bereikte zelfs de Vlaamse tv via Van Gils & Gasten. (Van Gils, ook al doet hij zijn best de neutrale moderator te spelen, lijkt zijn sprekers te sturen in de richting van “ja maar veganisme is toch eigenlijk helemaal niet zo gezond” – subtiel, maar voor mij wel voelbaar. Don’t, honey. Wat dan weer wel fijn was, is de diëtist die erop hamerde dat de Belg meer groenten en fruit moeten eten, want dat nu slechts 10% van de bevolking aan de benodigde hoeveelheid op een dag komt. Dat kan niet vaak genoeg gezegd worden.)

Drama! Onmogelijk! Toen de YouTubester toegaf op medisch voorschrift terug dierlijke producten te beginnen eten zijn, kon natuurlijk iedereen weer met ’t vingertje gaan wijzen van “kijk hoe ongezond plantaardig eten is! het maakt uw lichaam kapot!”
Van Gils laat bovendien een essentieel stuk weg uit het verhaal want deze beroemde vlogster at niet gewoon vegan, nee: zo at ze enkel raw food en volgde ze verschillende diëten waaronder eentje waarbij ze drie weken lang enkel water dronk en NIKS AT, waardoor haar menstruatie uitbleef en ze in een soort pre-menopauze terechtkwam. Dat is geen levensstijl, dat is uzelf uithongeren.

Haar volledige excuusvideo van een dik half uur kan je hier bekijken. Hierin vertelt ze hoe ze bij (raw) veganism terechtkwam en hoe ze na haar watervastperiode haar bezorgdheid over het uitblijven van haar regels deelde met andere mensen online (! niet met een dokter, o nee!) en dat die haar zeiden dat dat normaal was. Echt? Serieus? Hoe kunt ge dat geloven? Uw lijf trekt aan zowat elke alarmbel en gij denkt dat dat normaal is?
Uiteindelijk komt ze er wel achter dat een goed gebalanceerd dieet het beste is, maar volgens mij heeft ze nog een lange weg te gaan voor ze effectief een kind op de wereld kan zetten en dat met de juiste normen en waarden kan opvoeden.

Dit soort extremisten trekt de al niet zo goede naam van veganisme verder naar beneden en stelt onze oprechte voornemens voor een betere wereld in een slecht daglicht. Dat mens is een schande, punt. Dit is iemand die misschien uit overtuiging vegan werd, maar het voor het geld ook bleef, want hippe diëten testen, dat lokt natuurlijk volgers. Zo’n mensen zouden ze de toegang tot internet moeten ontzeggen, want ze beseffen niet hoe groot en hoe nefast hun invloed kan zijn.
Te extreem doen maakt uw lichaam kapot. Dat gaat van sporten over werken naar eten. Dat geldt voor alles!

Rode kool met appelmoes, burgertjes en puree.

Vlees in mijn omgeving

Intussen begin ik meer en meer moeite te krijgen met het promoten van vlees. Op tv, via reclame, of mensen die vertellen over het stukje malse melklam dat ze op restaurant hebben gegeten. Geweetwel, zo’n keischattig lammeke dat nog zoogde bij de moeder en geeneens twee maanden oud was toen het naar het slachtblok werd geleid. Nee, ik kan dat niet meer, daar bij stilstaan.

Toch heb ik voor het lief van de week nog hamburgers gekocht voor bij de rode kool (en voor mezelf een veggie burger maar how, dat moogt ge zo niet meer noemen zeker?). Om de kerk in het midden te houden, want er zijn verschillende verhitte discussies geweest over mijn nieuwe eetgewoontes waarmee het lief het op zijn zachtst gezegd absoluut niet eens is, laat staan dat hij eraan wil deelnemen.
Aangezien ik meestal kook en ik echt geen vlees kan staan bakken, maak ik de recepten van mijn keuze klaar. Eén à twee keer per week zorg ik voor een gerecht met een vleesvervanger zoals een burger of falafelballetjes, zodat hij dan een echt stukje vlees kan eten.
’s Morgens en ’s middags eet hij trouwens gewoon wat hij wil, en dat is allesbehalve vegan. Dus hij is een halve vegan, tegen wil en dank, maar hij kan er niet tegen als ik dat zeg 🙂 Daar zal het ook wel bij blijven, maar voor mij is dat helemaal ok. Het is hij die het er moeilijker mee heeft, maar ik hoop dat hij kan wennen.

Bokes met choco. Plantaardig eten is soms héél simpel.

Mijn ontbijtjes zijn nu ook geveganiseerd: eens ik de stap durfde zetten – want ik ben een gewoontedier – om in de biowinkel te vragen naar plantaardig brood, koop ik er gewoon daar eentje in plaats van in de Colruyt. De keuze is er trouwens enorm, dus kijk, dat ‘probleem’ is alweer opgelost. (Nu een goedkopere choco vinden zonder palmolie, haha.)

Vlees op restaurant

Ik ging naar Parijs, een metropool en na mijn positieve vegan ervaringen in Londen had ik eigenlijk hoge verwachtingen. Ik was enkel vergeten dat ik één op reis was met een vleeseter en twee dat ik in Londen ver op voorhand mijn voorkeuren had kunnen doorgeven aan de gereserveerde restaurants, terwijl we hier on the spot een restaurant zouden kiezen. En net zoals in andere steden, vind je in een doorsnee Parijs restaurant niet zomaar een vegan gerecht op de kaart. Zelfs vegetarisch was vaak zoeken, want de Franse keuken is (net als de Belgische) nogal meat-based. Dus toen ik die domper op de feestvreugde had doorgeslikt, zette ik mijn principes opzij en focuste me op veggie gerechtjes. We gaan niet moeilijk doen hé, dacht ik vooral. Ik wil echt niet die irritante vegan worden die in al haar arrogantie denkt dat de keuken zich ter plekke wel even zal schikken naar mijn wensen.

Hamburger met frietjes bij brEAThe in Montmartre, Parijs.

Met het lief ging ik voor ons jubileum bij EED eten, die tot mijn teleurstelling hun menu niet volledig wilden aanpassen, maar toen de gastvrouw de moeite deed om ons uit te leggen waarom, begreep ik haar volledig: in Facebookgroepen heb ik al meermaals gemerkt hoe drammerig, opdringerig en arrogant vegans kunnen zijn. Zij denken dat ze de waarheid in pacht hebben, en dat alle vleeseters het keihard mis hebben. Ze vinden dat koks on the spot een vegan menu uit hun mouw moeten kunnen schudden, terwijl ze zelf een Hermèstas aan hun arm hebben bengelen – geloofwaardigheid nihil. Dit soort vegans zorgt ervoor dat ze, in plaats van een inspiratie te vormen voor anderen, net een muur optrekken waar vleeseters niet meer overheen wíllen klimmen.

Ravioli met een pittig tomatensausje en ‘kaas’ (nog geen gevonden die smelt zoals echte kaas, jammerrr!).

Dus ge ziet, er waren heel wat frustraties, maar ook mooie momenten – vegan moelleux! vegan blauwe kaas! vegan gnocchi! – en we gaan gewoon door zoals we bezig zijn. Dat wil zeggen: vegetarisch en zoveel mogelijk vegan eten, want voorlopig is het nog steeds een spannende ontdekkingstocht vol nieuwe smaken en onbekende creaties die me blijft motiveren en inspireren. Ik blijf erbij dat al die dierlijke shit in chips en andere verwerkte producten absoluut niet nodig is, maar een stukje (blauwe) kaas af en toe moet kunnen. Met mate hé. Wanneer er een plantaardig alternatief wordt aangeboden, zal ik daarvoor kiezen, maar anders ben ik al heel tevreden met een veggie bordje.

Trouwens! Deze maand is het Try Vegan, voor de mensen onder jullie die graag eens iets plantaardigs willen klaarmaken. Wanneer je je inschrijft, krijg je regelmatig een mailtje met tips en recepten. Ook op de website van EVA vind je heel wat lekkers…

Ga je het eens proberen? 🙂

18 gedachtes over “Op weg naar een vegan eetpatroon #4: over stiekem en per ongeluk vlees eten

  1. Amai jouw ventje is eigenlijk wel braaf zeg, hier zou ik daar ni moeten mee afkomen ze met dat vegan gedoe (niet dat ik het ooit zou willen). Ik heb er geen probleem als je daar zelf voor kiest maar eigenlijk wordt hij er ongewild wel half ingeduwd en daar heb ik wel een probleem mee…
    Tzelfde als eisen bv dat je kinderen mee diëten omdat jij wil vermageren (is het vb van bij men stiefkids nu), van zodra ze buitenshuis zijn is da hup mc donalds binnen of andere vettigheden gaan binnen spelen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Moest ik kinderen hebben ik zou hen zeker nergens toe dwingen! Mee op dieet gaan, wie haalt dat in zijn hoofd?? Ook P dwing ik nergens toe he. Hij moet gewoon zelf zijn vleesje bakken, zoveel vind ik dat niet te veel gevraagd… En ja daar is hij dikwijls te lui voor, dus dan eet hij maar gewoon mee met mij. Dat is dan zijn keuze, vind ik. Als hij echt geen zin heeft in een gerecht, dan kan hij rap een pastake maken he, als hij bv bolognaisesaus maakt en invriest heeft hij maar een portie te pakken. En hij kan koken, ik weet dat, als hij het wilt 🙂 Dus ik zie geen andere oplossing, want terug vlees eten wil ik momenteel echt niet.

      Like

  2. De gemakkelijkste en lekkerste vegan choco is zelfgemaakte.
    Chocolade smelten, wat plantaardige boter erbij, eventueel wat suiker, klaar.
    En er zijn nog ettelijke recepten online te vinden.

    Geliked door 1 persoon

    1. O nice, dat klinkt helemaal niet moeilijk! Ik heb tijdens mijn paleoperiode ook eens zelf choco gemaakt maar dat was nog met hazelnoten mixen erbij. Ook ni schlecht.

      Like

  3. Ik heb ooit geprobeerd om vegan te eten maar om eerlijk te zijn… Het is niets voor mij. Ik doe wel héél erg mijn best om zo goed als altijd vegetarisch te eten en dat vind ik ook al goed van mezelf.
    Knap wat jij allemaal doet!

    Geliked door 1 persoon

    1. Voor mij is het nu echt nog een spannende ontdekkingstocht. En ik vind zelf de stap van veggie naar vegan helemaal niet zo groot. Er is verrassend veel chips etc dat van zichzelf al vegan is (bv Croky heeft heel wat vegan smaakjes waar bij Lays wél eiwit inzit bv), dus ook daar probeer ik altijd zoveel mogelijk de vegan alternatieven te nemen. En als je al veggie kookt, is het heel makkelijk om room te vervangen door haverroom, kaas weg te laten en te bakken met olijfolie ipv met boter 🙂 Dat zijn ook stapjes he. Maar iedereen gaat daar zo ver in als hij/zij zelf wil!

      Like

      1. Ik ben aan het proberen om minder zuivel producten te eten maar dat is echt een héél groot werkpunt voor mij. Als dat ooit lukt, zal het denk ik ook wel lukken om veganistisch te eten. Is haverroom veganistisch? Ik gebruik sowieso zo veel mogelijk olijfolie dus op die kleine dingetje let ik wel al.

        Geliked door 1 persoon

      2. Haverroom wordt gemaakt van havermelk dus van haver! Kokosroom heb je ook maar daar zit best een duidelijke kokossmaak aan. Haver is veel neutraler van smaak. Havermelk is bijvoorbeeld prima voor bechamelsaus! Ik meen me te herinneren dat je graag yoghurt eet, maar heb nog geen plantaardige yoghurt gevonden die ik lekker vind; ik ben gewoon geen yoghurteter vrees ik :p

        Like

      3. Om één of andere reden, weet niet waarom, dacht ik dat er bij die haver melk gedaan werd om room te maken. Ik ben stilaan aan het overschakelen op Alpro soja producten. Ik vind die meestal wel lekker maar jammer dat er zo weinig variatie is. Rare vraag maar wat doe jij op je boterhammen? Ik eet nu altijd kaas op mijn boterham…

        Geliked door 1 persoon

      4. Het is ook een verwarrende term he, woorden als ‘room’ en ‘melk’ gebruiken die eigenlijk verwijzen naar nietvegandingen, enfin, haverroom is dus wel degelijk vegan 🙂 Alpro heeft al best een ruim aanbod tgo vroeger, veel melkjes met kokos, amandel, haver… Maar er zijn merken waar nog net iets minder E-nummerkes inzitten (bv Oatly, of de merken die je in de biowinkel vindt). In de Origino hebben ze trouwens kokosyoghurt en volgens mij ook sojayoghurt, en nog van andere dingen (maar ben niet zeker).
        Ik eet enkel ’s morgens brood (’s middags soepjes, slaatjes, restje van de avond voordien of ik ga iets afhalen) en ik moet bekennen dat dat altijd met choco is 😀 Er bestaat ook vegan sneetjeskaas (wederom: Origino to the rescue) maar die is absoluut niet lekker, tenzij je hem opwarmt. Dus soms rooster ik mijn brood in de oven (we hebben een klein oventje op t werk) en laat de kaas daarop smelten. Superlekker ineens! Bij Loving Hut verkopen ze smeer’kaas’, die met kruiden is wederom enorm lekker op een geroosterd boterhammeke…. alleen is hij dikwijls uitverkocht 😦

        Geliked door 1 persoon

  4. Ik heb mij dat ook al afgevraagd, of hoe ik denk dat sommige vleesgerechten smaken eigenlijk nog wel overeenkomt met de realiteit. Als er ooit kweekvlees op de markt komt ga ik daar misschien nog wel achter komen :-).
    Ik hoop dat je met je lief tot een goed evenwicht kan komen, gebaseerd op respect voor mekaars keuze en zonder te veel discussies. Mijn man was een echte vleeseter toen ik hem leerde kennen en eet nu nog hooguit een paar keer per maand vlees. Die overgang is een proces van vele jaren geweest, van zoeken naar maaltijden die we allebei lekker vinden, van soms elk ons eigen potje koken, van restaurants zoeken met voor elk wat wils.. Nu stelt hij zelf veganistische restaurants voor en vind wat ze daar serveren dan ook nog lekker. Daar ben ik zo dankbaar voor!
    Goh, ja, sommige veganisten zijn zo bezig met hun eigen zoektocht dat ze naar mijn gevoel het grotere geheel uit het oog verliezen. Verhalen als dat van die youtubester, daar word ik ook niet goed van. En ik begrijp restaurantuitbaters ook wel die het moeilijk hebben met veganisten. Als zij moeite doen ben ik meestal al blij. En als dan blijkt dat ze toch een kippenbouillon gebruikt hebben als basis voor een saus maar daar niet hebben bij stilgestaan, dan is dat wat mij betreft ook maar zo. Niet vegan, dat is waar, maar ik zal het dan wel opeten, als ik weet dat ze toch hun best hebben gedaan.

    Geliked door 1 persoon

    1. Er is dus hoop dat het met de jaren gaat beteren 🙂 🙂 Neen serieus, hij eet al veel minder vlees, is met mij wel moeten afbouwen eigenlijk de voorbije jaren, dus het is al serieus geminderd tgo 10 jaar geleden. Ik ben ook altijd erg blij met de moeite die ze willen doen. En inderdaad, kan me voorstellen dat foutjes gebeuren! Waarschijnlijk zou ik het niet eens proeven… Ben ook benieuwd naar dat kweekvlees 🙂

      Like

  5. Ik heb dus ook al eens vegan geprobeerd ^^ later als ik groot ben en alleen woon denk ik dat ik sowieso vaker de stap ga zetten naar regelmatig veggie en zoals je zegt die zak chips kopen die vegan is, is nu niet echt moeilijk dus dat zijn stappen die ik me ook wel zie zette . Koemelk verdraag ik al niet goed, alleen soya blijkbaar ook niet dus das een moeilijke. Maar havermelk is een fantastisch alternatief gebleken voor ne goeie warme chocomelk (met pure chocolade dan want anders ook weer melk enzo ^^)

    Geliked door 1 persoon

  6. Wij eten altijd Boerinneke choco. Verre van gezond, maar wel lekker :-).
    Te extreem is inderdaad voor niks goed. Ik ben de voorbije jaren een beetje milder voor mezelf geworden, en ben niet altijd 100% strikt vegan. Ik voel me daar beter bij, en voor mijn omgeving is het ook ‘aangenamer’. Maar ik kook evengoed vegan als er bezoek komt, en verras hen daar dan mee. Of ik neem vegan taart mee naar het werk. Niemand klaagt hoor 🙂

    Geliked door 1 persoon

  7. In Art d’Eco van Kelly (van Ma vie en vert) staat ook een lekker vegan recept voor choco. Zo lekker dat ik, die eigenlijk geen choco lust, die wel graag eet 🙂
    Dat van die restaurants snap ik ook wel (in een veggie restaurant ga ik ook geen vlees vragen 🙂 ), maar tenzij je je echt als “vleesrestaurant” profileert, vind ik dat je – in de huidige tijden – toch wel op zijn minst iéts vegetarisch of veganistisch mag aanbieden.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s