De twee beste en de vier vreselijkste boeken van 2018

2018 was een beetje een atypisch leesjaar. Ik las vooral ‘makkelijke’ boeken, en af en toe eens een boek uit mijn kast wanneer ik dacht dat mijn vermoeide hoofd het zou aankunnen. Soms vraag ik me af of ik het ooit nog wel ga kunnen: vastgespijkerd worden door een boek, achtervolgd, meegesleept, niet losgelaten, ontvoerd, en verloren achtergelaten wanneer het uit is.

De boeken van 2018: de cijfers

Ik las in totaal 52 boeken, waarvan:

  • 11 uit mijn eigen kast
  • 8 van mijn Kindle
  • 3 blufboeken
  • 2 young adults
  • 16 thrillers
  • 20 romans
  • 9 historische romans
  • 1 over de Eerste Wereldoorlog
  • 2 over de Tweede Wereldoorlog
  • 1 over het Romeinse Rijk
  • 2 non-ficties
  • 3 chicklits
  • 8 in het Engels

gelezen

De vier vreselijkste boeken van 2018

Dat zijn in mijn Goodreads-account de boeken die één ster als score hebben gekregen.

Go Set A Watchman – Lee Harper

Het vervolg op Spaar de spotvogel maar het kon mij totaal niet boeien. Het racisme dat ronduit tentoon werd gespreid zorgde bovendien voor een grimmige sfeer. Een boek dat voor mij niet geschreven had moeten worden.
Mijn volledige review lees je hier.

De kinderverzamelaar – Sabine Thiesler

Een thriller die zo voorspelbaar was dat hij niet meer spannend was. Als lezer ken je de dader vrij snel aangezien de verteller je laat meekijken in zijn leven en je zo al snel vermoedt wie hij is. Dat haalt de vaart uit het verhaal. Mijn volledige review lees je hier.

gelezen

Zo raak je haar kwijt – Junot Diaz

Dit had een verzameling kortverhalen over de liefde moeten zijn, maar is eigenlijk een samenraapsel van losse anekdotes uit het leven van één en hetzelfde hoofdpersonage. De irritante gewoonte van Diaz om te pas en te onpas met Spaanse uitdrukkingen te strooien alsof een vertaler niet van doen is, was ook hier aanwezig. Nope. Die mens wil ik nooit meer in mijn boekenstapel terugzien.
Mijn volledige review lees je hier.

Liefde bij wijze van spreken – Yves Petry

Het meest recent gelezen boek van de vier, maar daarom niet minder een tijdverspelling. Zal ik het ooit leren – een 1-ster-boek herkennen en tijdig opzij leggen?
Alex is bevriend met broer en zus Jasper en Kristien en raakt zo in een driehoeksverhouding verwikkeld – eentje die in zijn hoofd gecompliceerd en overdreven wordt gemaakt. Eigenlijk gaat dat hele flutromannetje over zijn gefaalde schrijverscarrière, zijn lauwe ondernemingen om vader te zijn en zijn ijdele poging om in te zoomen op de negatieve kantjes van de andere personages zodat zijn eigen schuld in het geheel genegeerd zou worden. Een saai boek bovendien. Zucht.
Mijn volledige review lees je hier.

gelezen

De twee beste boeken van 2018

In mijn Goodreads-lijst komen er slechts twee boeken naar boven met vijf sterren.

Augustus – John Williams

Caesar Augustus is een veelbesproken figuur in de Romeinse geschiedenis. Hij is de keizer die vrede bracht én behield na honderd jaar van opstanden, burger- en andere oorlogen. John Williams gaat in de vorm van een briefroman in op zijn hele leven. De manier waarop hij alles schrijft, voelt aan alsof het allemaal rechtstreeks uit het Latijn is vertaald. Meesterlijk, want veel ervan is aan zijn fantasie ontsproten of slechts gebaseerd op historische teksten.
Toen ik dat boek in januari uit had, wist ik al meteen dat dit hét boek van 2018 zou worden. Het is lang geleden dat ik zo’n doeltreffer heb mogen vastnemen. Er zijn gewoon geen woorden voor.
Mijn review kan je hier lezen.

Kartonnen dozen – Tom Lanoye

Een heel dun boekje waarin Tom vertelt over zijn kindertijd, een kamp bij de CM, les bij de paterkes en zijn kalverliefde voor een klasgenootje. Het hele verhaal is zo nostalgisch en tegelijk puur verteld, dat het mij met een warm gevoel achterlaat. Niet de eerste keer dat ik het las, en ik moet dringend wat meer van die mens lezen, maar het blijft een favoriet uit mijn boekenkast.
Mijn review kan je hier lezen.

Ik zou een eervolle vermelding willen geven aan Misdaad en straf (wat zijn die ellenlange Russische zinnen een genot!), The Color Purple (dat met een indringende stijl het verhaal van een zwarte vrouw vertelt in een nog maar pas van slavernij bevrijd Amerika) en Bonjour Tristesse (waarvan de gelatenheid, de desolaatheid en het strand me bij blijft).

gelezen

Wat was jouw beste boek van het afgelopen jaar – eentje dat ik echt moet hebben gelezen? En bij welk boek blijf ik beter uit de buurt?

Advertenties

Goeie voornemens 2019

Een nieuw jaar betekent ook nieuwe moed voor een aantal dingen die ik wil aanpakken. In 2019 staat alles in het teken van onze verhuis: we moeten opruimen voor de verkoop van ons appartement ergens in de vroege zomer, en voor de verhuis aan het einde van het jaar. Hoe minder spullen er overblijven, hoe liever! Daardoor zijn mijn voornemens in drie delen opgesplitst: ten eerste opruimen, ten tweede niks kopen en ten derde de gebruikelijke cijfertjes behalen (want cijfertjes zijn leukkk).

De Grote Verhuis 2.0: Project Opruim 2019

Eind dit jaar zullen we (hopelijk) verhuizen naar onze nieuwe stek, #lot13. Uiteraard kijken we niet bepaald uit naar het sleuren met dozen en meubels, en wil ik gewoon heel graag heel veel van al onze shit niet moeten meenemen. Minimalisme for the win! Als je verhuist naar een groter huis, met dus meer plek voor meer rommel, is het risico immers dat je effectief meer rommel gaat aanschaffen. Ik wil leegte. Open ruimte. Weinig kasten. Dus moet er vanalles buiten. Veel buiten. In mijn wildste fantasieën droom ik zelfs van de helft buiten.

Project Opruim 2019: het plan

Om te beginnen heb ik al onze spullen in categorieën verdeeld.

    • Kookboeken. Gezien mijn veranderde eetvoorkeuren denk ik dat er heel wat weg mogen.
    • Planten. Gezien er af en toe al eens eentje plotseling besluit dood te gaan, ben ik uiteraard niet van plan om er ook maar eentje zelf te dumpen. Ge zijt een #crazyplantlady of ge zijt het niet. Die mogen allemaal mee!
    • Kleren. Groot pijnpunt want ik heb heel wat kledij waar ik niet meer in pas, die in dozen op de kleerkast wordt bewaard. Het doel: alles in onze twee kasten plus ladekast krijgen. Dat moet echt wel lukken.
    • Decoratie. Geweetwel: vazen en kaarsen en schoteltjes en schelpjes en steentjes en gekleurd zand. Tussen al mijn planten is geen plek meer voor die dingen; het staat hier zo al vol genoeg.
    • Boeken. Dat spreekt voor zich en ik zal zeker nog eens door mijn bibliotheek gaan om te kijken of er echt niet nog meer weg kan, maar zelfs de gedachte om enkele van mijn favorieten van de hand te doen, veroorzaakt te veel pijn. Bovendien vind ik het te leuk om naar die boeken te kijken en ja zelfs ze af te stoffen.
Welke boekenwurm wordt nu niet blij van dit zicht?
  • Dvd’s en cd’s, voor het gemak in dezelfde categorie. Tegenwoordig is er veel online te vinden maar wat als dat op een dag niet meer zo is?
  • Tuingerief. Dat mag integraal mee naar de nieuwe tuin maar er zal toch eens gecheckt moeten worden of het allemaal nog bruikbaar/niet kapot is.
  • Toestellen. We hebben één koelkast en twee diepvriezen die mee moeten. Als ik het eindelijk over mijn hart krijg om de dvd’s te ditchen, dan kan ook de dvd-speler weg. Dan is er nog mijn cd-speler waarvoor hetzelfde geldt. De stofzuiger ja dat komt nogal eens van pas. Aan de wasmachine kunnen de verhuizers zich het verschot heffen, de droogkast zou minder moeten wegen. Verder valt dat hier precies wel mee.
  • Kasten. De livingkasten zouden tot een tv-kast moeten worden gereduceerd en dat is dus een ramp. De boekenkasten gaan uiteraard gewoon mee.
  • Andere meubels. Gaan ook gewoon mee of we hebben niks om ons nieuwe huis mee te vullen.
  • Prullaria. Ik heb er schuiven vol van. Kabeltjes, schrijfgerief, knutselgerief, washitape, inpakgerief, post-its, kladpapier, gekleurd papier… Grote opkuis nodig.
  • Foto-albums en papierwerk. Alles inscannen en weg ermee.
  • Wijn. Het lief zijn collectie zal moeten opgedronken uitgedund worden als we geen vrienden willen verliezen na onze verhuisdag. Het gaat al erg genoeg zijn dat er weeral met boeken moet worden gesleurd.
  • Servies en keukengerief. Daar maakte ik vorig jaar al eens kuis in, maar de bedoeling is dat al die shit in onze nieuwe keukenkasten zal passen en dat er dus geen dressoir in de living hoeft te komen. Een goei servies hebben wij bijvoorbeeld niet want wat is daar in ’s hemelsnaam het nut van? Maar ik denk dat er op andere vlakken nog serieus wat verbetering mogelijk is. (*kuch* wijnglazen *kuch*)
De keuken is helaas zelden zo leeg.

Bon. Ik heb dus een jaar om alles op te ruimen. Game on.

Project Niks Kopen 2019

Daarnaast heb ik een ander groot project, dat evenwel aansluit bij het vorige want er is de grote motivatie om niet te veel spullen te verhuizen en omdat we het geld keihard nodig hebben, namelijk: niks kopen en duurzamer kopen.

Niks kopen?

Ja, het staat er echt. Niks kopen! Vorig jaar nam ik het mezelf ook voor maar dat plan liep grandioos mis omdat mijn lijf besloot te verdikken en ik een volledig nieuwe garderobe nodig had, en vervolgens maar bleef kopen. Ahum. Ik denk dus dat ik wel goed zit voor een jaartje en efkes niks meer nodig heb.

  • geen kleren
  • geen schoenen
  • geen accessoires (oorbellen, wanten, sjaals, jassen, nagellak, …)
  • geen keukengerief of servies (geen glazen, borden, potten, messen, …)
  • geen decoratie (kaarsen, kaderkes, lampen, andere prullaria)
  • geen kamerplanten (behalve een xhantosoma eens we zijn verhuisd)
  • geen boeken (fictie of non-fictie)
  • geen meubels, bloempotten, opbergdozen, glazen potten, en andere ‘varia’
  • geen prutscadeaus, enkel doordachte dingen of dingen die de ontvanger echt nodig heeft, of wie weet zelfgemaakte dingen maar dan moet ik wat creatiever worden.

Gewoon echt niks eigenlijk, behalve eten enzo.

Ik ben benieuwd of het ook aan mijn budgetten gaat te merken zijn, of dat ik andere doelen zal vinden om mijn geld aan uit te geven.

Lokaal kopen

Als er dan per se iets gekocht moet worden, bijvoorbeeld wanneer er iets stuk is dat echt vervangen moet worden omdat anders mijn wereld instort, zal ik eerst lokale handelaars/boetiekjes/de kleine zelfstandige steunen in plaats van gemakkelijkheidshalve online te kopen of naar mijn favoriete keten te rennen. Bij voorkeur zoek ik een duurzaam alternatief, als dat binnen het budget past. En natuurlijk moet het te vervangen product dan ook uit ons huis zodat de teller stabiel blijft in plaats van op te lopen.

Het doel van Project Niks Kopen?

Ik hoop met dit project te bereiken dat ik bewuster zal gaan shoppen, niet zomaar dingen zal weggooien of vervangen, en kortom langzaamaan duurzamer zal gaan denken.

De gewone Goede Voornemens voor 2019

Daarnaast neem ik me ook nog het gebruikelijke voor:

  1. 52 keer schrijven in mijn dagboek
  2. 52 boeken lezen
  3. 24 boeken uit mijn eigen kast lezen:
    1. On Beauty – Zadie Smith
    2. Misschien wisten zij alles – Toon Tellegen
    3. Narnia-omnibus – C.S. Lewis
    4. Het wordt spectaculair, beloofd – Zita Theunynck
    5. Trots en vooroordeel – Jane Austen
    6. Het vreugdevuur der ijdelheden – Tom Wolfe
    7. De tuin van de Finzi-Contini’s – Giorgio Bassani
    8. Kafka op het strand – Haruki Murakami
    9. Wil – Jeroen Olyslaegers
    10. The Circle – Dave Eggers
    11. Zen en de kunst van het motoronderhoud – Robert Pirsig
    12. De jonge bruid – Alessandro Baricco
    13. Gaan jullie ons nu doodschieten? – Roland Bergeys
    14. Fried Green Tomatoes – Fannie Flagg
    15. Brideshead Revisited – Evelyn Waugh
    16. Boek der rusteloosheid – Fernando Pessoa
    17. Straus Park – Gronda
    18. Gone With The Wind – Margaret Mitchell
    19. De omwegen – Jeroen Theunissen
    20. A Little Life – Hanya Yanagihara
    21. Dokter Zjivago – Boris Pasternak
    22. De verzamelde verhalen – Elsa Morante
    23. The Anatomy School – Bernard MacLaverty
    24. Het lot van de familie Meijer – Charles Lewinsky
  4. 500km lopen of wandelen
  5. 1200km fietsen
  6. Gemiddeld 10.000 stappen per dag zetten

Dat het dus een gezond en opgeruimd jaar mag worden!

Van 11 dagen, 11 outfits naar Project 333

We gaan nog eens een keimaterialistisch postje schrijven hé, hou u vast: firstworldproblems van een verwend Westers meisje, former shopaholic, dat probeert eenvoudiger door het leven te gaan.

11 dagen, 11 outfits

Begin december ging ik de uitdaging aan om gedurende 11 dagen 11 outfits te maken met 8 kledingstukken en 3 paar schoenen, en 11 accessoires. Game on!

  1. Zondag: zwart goudenstreepjeskleedje met sneakers
  2. Dinsdag: bloemenkleedje met sneakershttps://goannelies.wordpress.com/
  3. Woensdag: bloemenkleedje met enkellaarsjes
  4. Donderdag: zwarte jeans met aubergineblouse, wit vestje en enkkellaarsjes
  5. Vrijdag: zwarte jeans met aubergineblouse, wit vestje en boots

    project333
    Eén van de elf outfits in Londen. ©GoAnnelies
  6. Zaterdag: zwarte jeans met groene blouse, wit vestje en sneakers
  7. Maandag: zwarte jeans met poedelblouse, wit vestje en boots
  8. Dinsdag: zwarte jeans met poedelblouse, wit vestje en enkellaarsjes
  9. Woensdag: zwarte jeans met groene blouse, wit vestje en boots
  10. Donderdag: zwart-met-gouden-blaadjes-kleedje met sneakers (Christmas party time!)
  11. Vrijdag: zwart goudenstreepjeskleedje met enkellaarsjes

Ik heb onderweg het oorspronkelijke plan lichtjes moeten aanpassen:

  • het okergele bontvestje heb ik ingeruild voor een extra blouse, want drie dagen eenzelfde blouse dragen dat wou ik mijn omgeving niet aandoen;
  • de groene blouse heb ik na de citytrip Londen moeten wassen want ook dat was niet erg fris meer en moest ik nog één keer aandoen om alles te doen uitkomen;
  • het voorziene oranje kleedje heb ik vervangen door een ander omdat, tja, ik weer wat ben bijgekomen en ik me meer op mijn gemak voelde in het andere kleedje.

Het ging al bij al redelijk vlot, en toen halverwege het project een collega vertelde over Project 333, was ik één en al oor. Het concept? Je gaat gedurende drie maanden slechts 33 kledingstukken gebruiken. Het lijkt de logische volgende stap.

De kleerkastinventaris 2.0

Dus maakte ik een inventaris op van mijn winterkleerkast – en laat ons hopen dat de winter effectief tot half maart duurt, want ik ben met dit project begonnen op 17 december. Vooraf zag mijn kast er zo uit:

project333

6 blouses, 8 kleedjes, 2 broeken, 11 vestjes/truitjes, 4 jassen, 6 paar enkellaarsjes, 2 paar platte schoenen en 3 paar laarzen.

Project 333

Nadat ik alles er had uitgehaald dat ik ’s winters sowieso niet draag, moest ik nog slechts een klein beetje snoeien om tot het volgende te komen:

project333

  • 6 blouses
  • 8 kleedjes
  • 2 broeken
  • 6 vestjes/truitjes
  • 3 paar enkellaarsjes
  • 2 paar platte schoenen
  • 2 paar laarzen
  • 4 jassen

33 stuks, alstublieft.
(Sokken, ondergoed, panty’s, pyjama’s, sportkledij en zetelhanghoodies niet mee.)

En toen zag mijn kast er zo uit:

project333

Oké, er zitten een paar dingen in de was maar KIJK HOE LEEG. Mijn hoofd werd er direct rustig van.

Volgende (en laatste) challenge: de accessoires. Ik heb redelijk wat sjaals, want ooit was ik een sjalenmeisje maar sjaals en lang haar dat gaat niet samen dus tegenwoordig gebruik ik ze minder. Ik koos er drie uit, twee mutsen, drie paar handschoenen (alle voor verschillende wintertemperaturen) en toen was het tijd voor de juwelenschuiven. Aiaiaiai. Ik denk dat ik er 75% heb moeten uithalen om op 25 stuks te landen. Zeer pijnlijk, want het viel daardoor op hoeveel overbodige shit ik eigenlijk heb.

project333

Enfin.

Als ik er nu ook nog 30 outfits mee kan maken, is de cijfertjesgoeroe in mijn helemaal happy.

Dit project is een goede aanloop naar het minimalistische jaar dat 2019 moet worden. Hoe minder spullen we naar #lot13 moeten verhuizen, hoe beter. Dat wordt mijn mantra!

Lukt het jou om 33 kledingstukken uit te kiezen waarmee je het 3 maanden moet doen?

Gelezen, gezien, gehoord #6

In deze rubriek vertel ik waarmee ik zoal bezig ben geweest: wat ik heb gelezen, gezien, gehoord.

Gezien

De nieuwe Vlaamse hype Over water. Door alle reclame errond waren mijn verwachtingen hoog, en waarschijnlijk dus te hoog. Want na zeven afleveringen te bingewatchen heb ik de handdoek in de ring gegooid. Ik weet het, het zijn er in totaal maar tien, maar ik heb het gehad. Het hoofdpersonage maakt de ene foute beslissing na de andere, weigert met zijn echtgenote te praten over wat er in hem omgaat – ik bedoel, waarom ben je dan getrouwd als het is om niks anders te doen dan te liegen tegen elkaar? – en de enige manier waarop deze serie nog goed zou kunnen worden voor mij is doordat die arrogante kloot een flink pak slaag zou krijgen. Voilà.

Hollanders be craaaazy.

Vuurwerk in Nederland. Vroeger hoorde vuurwerk bij speciale gelegenheden. In mijn kindertijd moesten we op oudejaarsnacht het vuurwerk gaan zóeken – zo herinner ik me een keer dat mijn vader en ik op de fiets langs de Vaart spurtten in de hoop een glimp op te vangen van het vuurwerk aan de Keizersberg in Leuven. Tegenwoordig vuurt de gewone burger ook al eens een raketje af. In Nederland steekt iederéén vuurwerk aan. Zoveel vervuiling en zoveel geldverspelling en slachtoffers, ik zal het nooit begrijpen.

Gelezen

De volledige reviews vind je terug in mijn Leeshutje. Je kan me volgen op Goodreads.

De laatste drie boeken van 2018.

De eerste drie boeken over seriemoordenaar Hannibal Lecter. Een week voor het einde van het jaar was dit de enige mogelijke keuze uit mijn eigen boekenkast om alsnog mijn reading challenge van 2018 te halen, want spannend genoeg om me enkele uren mee te slepen.
Het allerlaatste boek van het jaar was Ijstijd van de Nederlandse Maartje Wortel. Een heel mooi, puur verhaal over de zoektocht naar jezelf.
De klassieker van de maand was Breakfast at Tiffany’s, een verrassend kort verhaal over een jonge, buitenissige vrouw in het New York van de jaren ’50, dat me nieuwsgierig heeft gemaakt naar de legendarische verfilming.

Verschillende bereidingen van knolselder en schorseneren.

Gegeten

Veel te veel. Ik ging uit eten bij Babo’s, een hamburgertent in Leuven waar ze een vegan hamburger op het menu hebben staan. De burger zelf was erg lekker, maar het beleg (wat sla, rode uit en tomaat) erg pover. Ge kunt niet alles hebben zeker? Bij Zarza, waar we gingen eten voor de verjaardag van het lief, kreeg ik een vegan viergangenmenu. Dan was er ook nog superlekkere lasagne naar een recept uit De Vegarevolutie, manmanman.

Gehoord

Stan Van Samang. Ik ken eigenlijk bitter weinig van het reportoire van die mens, en toch zei ik ‘ja’ toen een vriendin naar hem wou gaan kijken in de Leuvense stadsschouwburg. Ik ga niet graag onvoorbereid naar een concert dus stelde ik een afspeellijst samen om toch iet of wat gevoel te krijgen met zijn nummers. En dit, dit is keihard blijven hangen:

Kan die mens zingen of wat?

Goeie voornemens 2018: een terugblik

Het voorbije jaar heb ik jullie (en tegelijkertijd mezelf) regelmatig op de hoogte gehouden van mijn goeie voornemens. Hoe is het allemaal afgelopen – bleek het weeral een megalomanistische lijst of heb ik mezelf van keer eens niet overschat?

Dagboekschrijven

  • janauri: 3
  • februari: 7
  • maart: 4
  • april: 1
  • mei: 0
  • juni: 3
  • juli: 1
  • augustus: 2
  • september: 1
  • oktober: 21
  • november: 2
  • december: 0
Standaarduitrusting in de bergen na het wandelen: chocomelk, speculaasje en reisdagboek.

In totaal dus 45 keer, waarvan het merendeel in Nepal, waar ik bijna dagelijks onze belevenissen neerpende in het daartoe speciaal mee de berg op gesleurde regenboogschrift.
Ik heb dikwijls de aandrang gevoeld om te schrijven, om er eens alles uit te laten in een niet te stoppen woordenstroom, maar een reisverslag noteren is nog wel iets anders dan de warboel in mijn hoofd knoop per knoop los te maken. Een werkpuntje, want ik ben er zeker van dat het goed zou zijn voor mij.

26 weekends voor mezelf houden — 27/52

(In deze lijst worden vakanties niet aanschouwd als ‘een weekend voor mezelf’, gezien citytrips juist nog meer van mij vragen dan bijvoorbeeld een werkdag. Een weekend = twee niet per se opeenvolgende dagen in een week.)

  • januari: 3/4
  • februari: 4/4
  • maart: 2/4
  • april: 2/5
  • mei: 2/4
  • juni: 2/5
  • juli: 2/4
  • augustus: 2/4
  • september: 1/5
  • oktober: 1/4
  • november: 3/5
  • december: 3/4

Toen ik deze voornemens opmaakte had ik nog geen idee wat voor een crazy jaar 2018 zou worden. Gezien 2017 zoveel van me had gevergd, voelde ik toen echter aan dat ik de nodige rust zou moeten nemen voor mijn hoofd en lijf. Ik vind het jammer dat ik nog steeds geen ‘nee’ kan zeggen wanneer het echt nodig is, omdat het in onze maatschappij en dus in mijn hoofd not done is om een afspraak uit te stellen enkel en alleen omdat je je moe voelt (lichamelijk of anders), want zolang je niet echt ziek bent, moet je maar blijven aanmodderen en tegen de stroom opboksen, toch?
Dankzij mijn 90%-maandag om de twee weken is het me tóch gelukt om, hetzij onregelmatig, rust in te plannen, en ik ga dat blijven volhouden.

52 boeken lezen — 52/52

  • januari: 7
  • februari: 6
  • maart: 3
  • april: 2
  • mei: 6
  • juni: 4
  • juli: 5
  • augustus: 5
  • september: 0
  • oktober: 5
  • november: 0
  • december: 9

Aan het einde van de zomer hervond ik een oude liefde: die voor het schrijven van afschuwelijke chicklit. Het ideale medicijn tegen stress, zeker in tijden dat ik te moe was om de zinnen van een ander in mij op te kunnen nemen. Daardoor lag het leescijfer in het najaar schaamtelijk laag. Een achterstand die ik in december, toen de teller nog 43 aanwees, besloot in te halen, want je bent een boekenwurm of je bent het niet. En zo bracht ik de laatste dagen van het jaar grotendeels lezend door: de trilogie over Hannibal Lecter vloog in één keer door mijn handen en ik haalde mijn beoogde doel, hoewel op het nippertje. Ik heb géén idee hoe ik er in 2017 in ben geslaagd om 77 boeken te lezen!

Opruimproject

  • kleerkast van het lief (februari)
  • badkamer (mei)
  • kamerplanten verpotten (april)
  • mijn kleerkast (maart/april)
  • ons terras (juni)
  • living (dvd’s, cd’s, decoratiespullen)
    Nope. Nope nope. *haalt schouders op*
  • kookboeken en reisgidsen
    Ik heb mijn kookboeken in de tweede helft van het jaar niet eens bekeken, laat staan dat ik ze zou opgeruimd hebben. Ahum. Volgend jaar dan maar!
  • boekenkasten (doen we NIET)
  • fotoalbums
    Ik heb mijn allereerste fotoalbum ‘ingescand’ (door foto’s te maken van de foto’s met mijn smartphone), de anderen zullen wellicht volgen eens er weer meer daglicht is. Ze weggooien, zover ben ik dan weer nog lang niet.
  • tuingerief
    Alles in en op de kasten uit het zicht proppen, is dat ook goed? Mijn tuin zélf is, as we speak, nog geeneens opgeruimd; ik vermoed dat de rest van de aan het einde van de zomer achtergelaten kolen, pompoenplanten en onkruid nog geduldig ligt te wachten op mijn terugkeer die ik alsmaar uitstel want: lui.
Allez kom speciaal voor jullie: nog een foto van peuter Leen. Met geitjes.

Al bij al werd er na onze trouwdag en in de kerstvakantie toch wel wat opgeruimd en wordt het stilaan tijd voor een eerste ritje naar de kringloopwinkel met alle overbodige spullen. Ons huis voelt terug gezelliger aan, huiselijker, en op mijn kleerkast ben ik best trots – over het project dat daar momenteel plaatsvindt, vertel ik binnenkort nog!

1.200 km fietsen — 1.020/1.200

  • januari: 111
  • februari: 108
  • maart: 81
  • april: 32,5
  • mei: 139
  • juni: 104
  • juli: 59
  • augustus: 68
  • september: 85
  • oktober: 44,5
  • november: 105
  • december: 83
  • totaal: 1.020km (t.o.v. 989km in 2017 en 1.154km in topjaar 2016)
Bron: Endomondo.

Ik vond 1200km een mooi doel, wetende dat een enkele rit naar mijn werk ongeveer 4,5km is. Helaas is de verleiding van een ritje in de auto met het lief te dikwijls te groot, en de hittegolf van de zomer zorgde voor een steile daling in de curve. Toch blij met de behaalde eindstand!

500 km wandelen of lopen — 648/500

  • januari: 21 km gewandeld
  • februari: 32 km gewandeld 13 km gelopen
  • maart: 9,5 km gewandeld / 21,5 km gelopen
  • april: 33,5 km gewandeld / 27 km gelopen
  • mei: 23 km gewandeld / 18 km gelopen
  • juni: 32,5 km gewandeld / 26 km gelopen
  • juli: 47,5 km gewandeld / 24 km gelopen
  • augustus: 90,5 km gewandeld / 17,5 km gelopen
  • september: 30 km gewandeld / 14 km gelopen
  • oktober: 136 km gewandeld
  • november: 5,5 km gewandeld / 10,5 km gelopen
  • december: 15 km gewandeld / 2,5 km gelopen
  • totaal: 474 km gewandeld (t.o.v. 295km in 2017) / 174 km gelopen (t.o.v. 287km in 2017)
Bron: Endomondo.

Met mijn gezondheid ging het het afgelopen jaar meer down dan up en ik heb het lopen meermaals moeten opgeven simpelweg omdat mijn lijf achteraf abnormaal moe en de hersteltijd daarmee abnormaal lang was. (Iets wat mij mateloos ergert, zeker nu ik weet dat mijn vitaminewaarden in orde zijn en ik dus geen idee heb wat er – behalve te veel stress – mis kan zijn.) Gelukkig is er nog altijd wandelen, en Nepal (als doel, maar ook ter plekke) heeft op dat vlak veel goed kunnen maken.

Gemiddeld 10.000 stappen per dag

  • januari: 7.601
  • februari: 9.255
  • maart: 13.282
  • april: 11.948
  • mei: 10.934
  • juni: 11.430
  • juli: 12.713
  • augustus: 12.311
  • september: 10.406
  • oktober: 16.818
  • november: 7.872
  • december: 8.031
  • dagelijks gemiddelde 2018: 11.034 stappen
Bron: Fitbit.

Na Nepal zette ik nog zelden 10.000 stappen op een dag. Ik had de fut niet meer. Of de ambitie. De weerslag na alle drukte van het voorgaande halve jaar, vermoed ik. Alsnog heb ik mijn doel gehaald, en daar ben ik wel blij om.

Alles duurzaam kopen

Jep, dat was een megalomaan idee. Van alles kopen wat en waar ik maar wilde naar plotseling moeten zoeken naar iets wat ik nodig had (of dacht nodig te hebben) in een mij totaal onbekende wereld? Dat was een te grote stap in één keer.
De eerste weken hield ik netjes een lijstje bij van de spullen die ik kocht en steeds vaker slopen daar niet-ecologische dingen tussen, zoals souvenirs van een citytrip, een externe batterij voor onze smartphones, kledij uit een winkelketen… Tot ik er maar de brui aan gaf. Ahum.
Intussen ken ik de ecologische winkels in Leuven een beetje, weet ik waarop te letten, is mijn kleerkast zodanig uitgebreid dat er niets meer bij hoeft en ben ik met andere woorden beter gewapend om deze uitdaging opnieuw aan te gaan in 2019. Watch me!

Geen boeken kopen en mijn te-lezen-kast lezen — 15/39

  • januari: 2
  • februari: 4
  • maart: 0
  • april: 0
  • mei: 2
  • juni: 0 + 1 niet uitgelezen
  • juli: 1
  • augustus: 2
  • september: 0
  • oktober: 0
  • november: 0
  • december: 3
  1. The Atomic Weight of Love – Elizabeth J. Church
  2. Birdcage Walk – Helen Dunmore
  3. Misdaad en straf – Dostojevski
  4. Zo raak je haar kwijt – Junot Díaz
  5. On Beauty – Zadie Smith
  6. De vegetariër – Han Kang
  7. Misschien wisten zij alles – Toon Tellegen
  8. Breakfast at Tiffany’s – Truman Capote
  9. Narnia-omnibus – C.S. Lewis
  10. Het wordt spectaculair, beloofd – Zita Theunynck
  11. Trots en vooroordeel – Jane Austen
  12. Ijstijd – Maartje Wortel
  13. Het vreugdevuur der ijdelheden – Tom Wolfe
  14. De tuin van de Finzi-Contini’s – Giorgio Bassani
  15. Kafka op het strand – Haruki Murakami
  16. Wil – Jeroen Olyslaegers
  17. The Circle – Dave Eggers
  18. Zen en de kunst van het motoronderhoud – Robert Pirsig
  19. De jonge bruid – Alessandro Baricco
  20. Gaan jullie ons nu doodschieten? – Roland Bergeys
  21. Fried Green Tomatoes – Fannie Flagg
  22. Brideshead Revisited – Evelyn Waugh
  23. Boek der rusteloosheid – Fernando Pessoa
  24. Straus Park – Gronda
  25. Gone With The Wind – Margaret Mitchell
  26. De omwegen – Jeroen Theunissen
  27. A Little Life – Hanya Yanagihara
  28. Dokter Zjivago – Boris Pasternak
  29. De verzamelde verhalen – Elsa Morante
  30. The Anatomy School – Bernard MacLaverty
  31. Het lot van de familie Meijer – Charles Lewinsky
  32. Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit – Dave Eggers
  33. The Color Purple – Alice Walker
  34. Vraag het aan de bliksem – Carmien Michels
  35. Night on Fire – Colin Thubron
  36. Go Sat A Watchman – Harper Lee
  37. Bonjour Tristesse – Françoise Sagan
  38. De aanslag – Harry Mulisch
  39. De vrouw van Zagreb – Philip Kerr

Daar ben ik niet helemaal in geslaagd, maar het was dan ook te veel verwacht van mezelf om zoveel iets hoger gegrepen boeken op mijn leeslijst te zetten voor één jaar. Mijn overvolle hoofd had veel chicklit en thrillers en romans nodig, al heb ik genoten van de meeste van de boeken uit mijn kast. Enkele mogen blijven, andere zal ik van de hand doen.

Wat betreft het niet kopen van boeken. Ik geloof dat dit de uitdaging was waarvan iedereen, inclusief mezelf, geloofde dat ik het niet zou halen. HA! Ende HAHA! Ik ben zelfs uit de buurt gebleven van de Foyles in Londen, beide keren dat ik er het afgelopen jaar was. Feitelijk ging alles goed op twee slippertjes na waarvoor ik een keigoed excuus heb, dat spreekt:

  • Op een boekenmarktje in Oostende spotte ik een tweedehands boek met een uitgebreide weergave van de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog, een onderwerp waarin ik me graag wil verdiepen en het soort boek waarvan ik zeker ben dat het in geen enkele bibliotheek meer te vinden zou zijn.
  • Ik vond een cadeaubon in de schuif die enkele dagen eerder vervallen was en spurtte ermee naar de boekhandel. Helaas geeneens een kleine zelfstandige, maar een bekende keten. Anyways, die mensen waren zo vriendelijk om me de bon nog te laten gebruiken en ik kocht er – na het opleggen van enkele luttele euro’s – De vegarevolutie (mijn nieuwe bijbel die ik eerder ontleende uit de bib maar graag bij de hand wil hebben om mijn geheugen op te frissen en dingen te kunnen opzoeken) en Omdat het kan van Eva Daeleman (een aankoop waarover ik sinds de uitgave maanden geleden al aan het twijfelen was, want Het jaar van de hond was wat mij betreft er boenk op en ik heb zo’n voorgevoel dat dat met dit boek ook zo gaat zijn en dat ik dingen ga willen aanduiden voor mezelf) mee.

Tegenover zevenentwintig aangekochte boeken in 2017 en ge wilt niet weten hoeveel in de jaren voordien, is drie stuks me wel vergeven he?

Goeie voornemens 2018: de afloop

Ik ben wel content feitelijk. Ik had mezelf geen al te grote druk opgelegd met deze doelen en projectjes, en plan voor 2019 iets gelijkaardigs, waar ik de lat misschien lager zal leggen en een focus ga instellen omdat 2019 immers in het kader van De Grote Verhuis 2.0 zal staan.

Wordt vervolgd!

Hoe verging het jullie goede voornemens in 2018?