Mijn 2019 in muziek

Spotify is er altijd snel bij met hun jaaroverzicht: toen ik de mail begin december in mijn inbox zag verschijnen, wilde ik gillen MAAR HET JAAR DUURT NOG EEN MAAND, MAG HET EFFE? Wie weet welke muzikale pareltjes ik nog allemaal zou gaan ontdekken!

Naast een jaaroverzicht was er dit keer ook een decenniumoverzicht (waar mijn hoofd van vastloopt want ik heb geleerd dat een decennium altijd in het jaar 1 start en dus loopt tot en met het jaar 0, maar bon).

Top 5 artiesten in 2019

  1. Florence and the Machine: ik luisterde zomaar eventjes 20 uur naar haar prachtige stem en melodieën. Dit naar aanleiding van het concert begin maart: in de weken voorafgaand aan ons Sportpaleis-uitstapje heb ik de setlist wel elke dag minstens één keer beluisterd. Daarna heb ik haar opgenomen in onze Zinal-afspeellijst, maar verder heb ik niet meer specifiek naar haar geluisterd.
  2. Whispering Sons: het is belachelijk hoeveel keer ik hun Alone heb gedraaid, soms tien keer na elkaar (omdat het begin van het liedje naadloos aansluit op het einde, valt dat nauwelijks op).
  3. Sam Fender: leerde ik pas onlangs kennen, en toen heb ik een album van hem een paar keer beluisterd dus heel erg veel zal hij nu ook weer niet staan draaien hebben.

Billie Eilish krijgt als één van mijn 388 nieuw ontdekte artiesten een speciale vermelding:

Bron: Spotify

Het is een beetje jammer dat Spotify niet meer absolute cijfers weergeeft, want cijfertjes en grafiekjes ❤ Ziet dan!

Bron: Spotify

Gek dat 2016 zo’n goed muziekluisterjaar was; dat herinner ik me niet. In 2019 heb ik alleszins heel erg mijn best gedaan om regelmatig muziek op te zetten, voornamelijk op het werk waar er veel momenten zijn dat ik me met behulp van mijn koptelefoon even van de wereld wil afsluiten.

De meest beluisterde muziek van het decennium

Ik heb pas sinds 2013 Spotify, dus verder terug kunnen we (misschien maar beter ook) niet gaan. Ja, ik luister heel graag naar dancemuziek en pop en I’m not ashamed of it.

    • Elisa (2013) zal altijd één van mijn favoriete artiesten blijven (ook al brengt ze de laatste jaren voornamelijk muziek uit in haar moedertaal, Italiaans).
    • The Me In You (2015) ben ik moeten gaan opzoeken maar blijk ik veel beluisterd te hebben ter voorbereiding van een concert van hen op M-idzomer (maar vind ik nu niet per se wauw).
    • Cheerleader van Omi (2015) is één van de beste nummers ooit gemaakt zeg ik u.

  • U2 (2017) trad op in het Boudewijnstadion dus hun The Joshua Tree moest uit het hoofd geleerd worden.
  • Idem voor Queen (2018) voor hun concert in het Sportpaleis dat jaar. Want Queen ❤

Mijn meest beluisterde artiest van het decennium is wederom… Florence + The Machine, oeps.

Mijn eigen top 19 van 2019

Ik maakte ongeveer om de twee maanden een afspeellijst met de nieuwe nummers van dat moment, die ik dan uiteindelijk samenvoegde tot dé afspeellijst van 2019, die op het moment dat Spotify hun overzicht doormailde, 299 nummers bevatte, goed voor 17u59 uur luisterplezier. (Spijtig dat je niet per lijst kan zien welke nummers je het vaakst beluisterde enzovoorts. Liefste Spotify, ik wil meer cijfertjes!)

Blijkt dat ik bandnamen en songtitels niet onthou. Gewoon niet, oké. Dus het heeft me wat moeite gekost om onderstaand lijstje op te stellen, scrollend en klikken door 299 liedjes waarvan ik me het grootste deel al niet meer kon herinneren.
Mijn ‘Black & White: de 19 van 2019’ vind je hier en ja het zijn 23 liedjes en nee ze zijn niet allemaal in 2019 uitgegeven want zo tegendraads moet ik dan weer zijn maar ik heb echt moeite gedaan om er geen één van Queen in te steken en da’s redelijk goed gelukt (maar niet helemaal).
Here goes, de liedjes die ik in 2019 graag heb beluisterd en/of meegekweeld en trouwens ook niet in een bepaalde volgorde ofzo.

  1. Kryptonite van 3 Doors Down dat al belachelijk oud is maar ik leerde het pas in 2018 kennen, ja ik moet onder een steen geleefd hebben.
  2. Alone van Whispering Sons want dit nummer raakte me vanaf de allereerste seconde heel, heel diep. Die dramatische, donkere stem (waarvan ik eerst dacht dat ze van een man kwam, tot ik toevallig eens een live opname zag, oeps). Maar vooral: die gitaar. Alsof er iemand aan mijn ziel loopt te plukken in plaats van aan die snaren. Miljaar. Miljaar!
  3. In dezelfde komt-keihard-binnen-categorie hoort In my blood van tieneridool Shawn Mendez thuis. Die maakt normaal enkel oppervlakkige tienerliedjes maar dit, dit is van een ander kaliber. Dit voelt alsof hij weet waarover hij het heeft; alsof hij efkes in mijn hoofd heeft binnengekeken, weet je?
  4. 7 minutes van Dean Lewis is een mooi liefdesliedje dat bleef plakken, op de één of andere manier, over loslaten en doorgaan.
  5. Op In my mind van Dynoro zou ik compleet kunnen losgaan op de dansvloer. Efkes volledig van de wereld zijn, aan niks denken, gewoon zweven. (Eigenlijk is het nog van 2018, maar het verscheen pas in 2019 op mijn radar. Zo gaat dat.)
  6. All day and night van Martin Solveig en Jax Jones is nog zo’n geweldig ik-vergeet-alles-dansvloernummer. Ik moet dringend nog eens uitgaan, want dat is geleden van wel, euhm, mijn eigen trouwfeest.
  7. Tom Smith, die mag wel eens onder mijn balkon komen zingen: zo’n stem die zo heerlijk euhm tja opwindend is. In Barricades gaat ze lekker diep én het refrein is geweldig meezingbaar. Spijtig dat ik The Editors niet eerder heb ontdekt, ik heb heel wat werk voor ik naar hun concert kan!
  8. Met een verloren gegane maar kort geleden teruggevonden akoestische versie van Time waits for no one wist men Freddie Mercury meer dan 25 jaar na zijn dood eventjes weer tot leven te brengen. ❤
  9. Ik ben doorgaans niet zo’n George Ezra fan (iets te rustige, soms deprimerende muziek, mijn ding niet), maar Hold my girl vind ik om de één of andere reden prachtig.
  10. Evenmin mijn doordeweekse muzieksmaak maar Leviathan van Vollbeat had zo’n aanstekelijk refrein dat ik het uit volle borst meezong, jawel.
  11. Cold water van Hydrogen Sea is zo’n beetje betoverend zo.
  12. Ik was vanaf seconde één compleet zot van IBE in The Voice Van Vlaanderen. Voor hij zijn mond opendeed had ik nooit gedacht dat er uit dat piepjonge ventje ZO’N stem zou komen. Miljaar. Table of fools werd meteen een hit, en terecht.
  13. Lana del Rey was voor mij een ware ontdekking dit jaar. Natuurlijk maakt ze al langer muziek, maar pas met Fuck it I love you wist ze me in te pakken. Schoon, zo schoon.
  14. Midge Ure was de zanger van Ultravox en die man heeft een STEM. Het is nooit te laat om oude muziek te leren kennen dus moest ik de tekst van If I was eindelijk eens uit mijn hoofd leren dan zou dit lied op maximaal volume worden gedraaid. Sowieso grote fan van eighties muziek want zo maken ze ze niet meer, meneer.
  15. Someone you loved is ook zo’n geweldig bleit-meezing-gooi-er-alles-in-wat-ge-hebt-nummer. Ik heb zo mijn tranentrekkersmomenten ja.
  16. Lost Frequencies is Belgisch en heeft daarom een streepje voor maar Sun is shining is van zichzelf al geweldig. Halleeeeelujaaah, jep.
  17. Ik heb een boontje voor Marco Borsato (om niet te zeggen dat ik als tiener een megafan was die met T-shirts van hem naar school ging en tijdens de examens naar zijn concert ging enal, jaja) en zo’n dansbaar nummertje als Hoe het danst dat tegelijk ook een gebroken-hart-liedje is, ja I like.
  18. Miley Cyrus heeft een prachtig stemgeluid en Nothing breaks like a heart is dan ook nog eens een supermooi nummer (eigenlijk uit 2018).
  19. Aaaaah, Paul Kalkbrenner, verdorie die mens kan er wat van. No Goodbye staat hoog in mijn favorietenlijstje van 2019.
  20. Sam Fender heb ik pas dit jaar ontdekt en Hypersonic Missiles heeft precies die dosis melancholie die enkel muziek kan oproepen.
  21. Post Malone is nog een genomineerde voor ‘ontdekking van het jaar’. Voorlopig ben ik niet verder geraakt dan Circles maar dat is gewoonweg heerlijk.
  22. Oceans van Seafret pikte ik via een blog op en liet me niet meer los. Het doet me denken aan alles wat had kunnen zijn maar niet is.
  23. Nog meer melancholie in Seventeen van Sharon Van Etten. Het soort muziek dat me regelrecht terugcatapulteert naar vroeger en de uren van naar buiten staren en niksdoen en dromen.

Wat is uw favoriet nummer van 2019?

19 gedachtes over “Mijn 2019 in muziek

  1. Ik heb pas sinds dit jaar Spotify dus mijn overzicht is nogal beperkt. En ik heb er ineens heel veel muziek ingestoken, dus veel oudere nummers herbeluisterd.
    Voor mij is het trouwens ook raar dat het decennium nu stopt.

    Geliked door 1 persoon

  2. Ah, Oceans van Seafret, ik ben er helemaal wild van. Misschien heb je t wel bij mij ontdekt? Ik zou dat alleszins geweldig vinden, ben zo’n fan van dat nummer. Ook Dean Lewis vind ik heel goed, zijn album werd zowel door mij als door de echtgenoot veel gedraaid in 2019.

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik vind die overzichtjes ook altijd geweldig! Ik gebruik Spotify ook al jaren, echt actief pas sinds 2015. Bij mij is her Borsato die de klok slaat en elke keer weer zet Spotify hem als topartiest. Het is dan ook een topper 🙂

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik ben niet zo into muziek (als in: ik luister er niet bewust naar). Het voorbije jaar luisterde ik wel in de auto naar de radio, maar eerder op de achtergrond. Sinds enkele maanden heb ik Spotify voor podcasts; ik moet precies eens uitzoeken hoe dat werkt voor muziek 🙂

    Geliked door 1 persoon

  5. Mijn band van het jaar is zonder meer Portland. Ik ben zo keihard fan van het eerste uur.Ibe hoore ik ook eens life en wat een klok van een stem geeft dat gastje! Ik hoop alleen dat hij van17 jaar niet direct naar 25 jaar springt, want het is oo zo gevaarlijk tussen al die oudere artiesten. En wij kunnen dat weten, we koken vaak voor artiesten. Ik hou mijn hart vast .

    Geliked door 1 persoon

  6. Helemaal akkoord met je eerste paragraaf: waaaaarom al jaaroverzichten voor het jaar om is? Al zeker als het nog een maand duurt voor het om is, tsss 🙂
    Ik ken veel nummers uit jouw top 23 niet, dus ik ga straks eens op ontdekkingstocht, merci voor de inspiratie!
    Bij mij gaat luisteren naar muziek echt in vlagen, soms zet ik periodes elke dag muziek op, soms wil ik pure stilte. Vorig jaar was blijkbaar vooral een stiltejaar, want ik luisterde maar een dikke 5000 minuten (hoewel, nog wel wat meer, want als J. in het weekend muziek op zet, telt dat bij mij niet mee, terwijl ik wel luister natuurlijk 🙂 ). Mijn meest beluisterde nummer was Enter One van Sol Seppy, machtig mooi!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s