Over het Zelfzorgplan, editie 2021

Ik zit de laatste weken in een serieuze dip. Ik weet ongeveer waar het is misgelopen: de combinatie van gemis/verdriet/rouwen met een opbouwend slaaptekort (want op tijd gaan slapen daar heb ik moeite mee) en daar bovenop de bijwerkingen van mijn tweede vaccin waren een harde muur om tegen te lopen.

Ik word meerdere keren per nacht wakker: te warm, te koud, de zon die opkomt, het lief die begint te snurken, … Ik droom woelig: vannacht droomde ik over een zaal vol met mensen en dat ik langs een vijver rende op blote voeten om mijn wandelschoenen aan de andere kant op te halen en ik werd wakker met een raar gevoel in mijn knieën, alsof ik echt gelopen had?
Eens ik rond een uur of 5-6 wakker word, voel ik een soort druk op mijn onderrug die pas weggaat wanneer ik ben opgestaan. Enkel op de dagen dat die rugstress, zoals ik het ben gaan noemen, er niet is, slaag ik erin wat langer te slapen. Ik kan dan nog wel in wat stukken en brokken slapen tot de wekker van 7u, maar het is geen kwalitatieve slaap.

Ik ben dus moe.

Al mijn energie gaat naar mijn werk momenteel – ik werk sinds begin mei terug mijn gewone regime van 90% met nog een aantal overuren om op te nemen waardoor ik gelukkig niet altijd dagen van 8u moet doen, maar die overuren zijn bijna op. Mijn verlofdagen werden zodanig ingepland dat ik zo weinig mogelijk maandagen moet werken, maar er blijven heel wat volle werkweken over en ik voel dat ik dat niet kan. Na het werk ben ik soms zo moe dat ik in mijn bed moet kruipen voor een dutje. Energie om te koken is er niet meer.

Ik eet dus ongezond.

Soms lukt het me iets klaar te maken met groentjes uit de tuin, of als ik op mijn vrije maandag groentjes heb voorgesneden die ik dan op het moment zelf nog gewoon in een pan moet gooien… Verder zijn er veel boterhammen en afhaalmaaltijden. En veel snoepen tussendoor, want als ik moe ben/me slecht voel, eet ik, zo simpel is dat.

Ik die zo graag wandel en fiets en in beweging is, heeft nu geen energie om te sporten. Ik dwing mezelf om een paar keer per week in de tuin te werken, 1) omdat anders al het onkruid de boel gaat overnemen, en 2) (en dit is de allerbelangrijkste reden) omdat dit momenteel de enige bezigheid is die mijn hoofd volledig kan leegmaken. Zonder mijn tuin had ge mij al lang bijeen kunnen rapen. Maar eerlijk, ik ben er te moe voor. Gelukkig helpt het lief hier en daar mee als ik het hem vraag.

F3799F6B-4AE4-4CB7-B286-884E3CBF029F-DBEAF9C7-93E8-4364-8ED7-D1B345CF0F16

Ik zie dat niet zitten, om mijn leven zo door te brengen: gemiddeld 36u per week werken en de weekends en avonden noodzakelijk om te recupereren. Geen fut voor hobby’s. De volgende stap is naar de huisarts gaan en me een paar weken thuis laten zetten, maar ik wil niet, niet nog eens, neeeee.

Het is een vicieuze cirkel he? Zolang ik niet wat gezonder eet, mijn lichaam de nodige brandstof geef en mijn geest voldoende rust en ontspanning gun, zal er niet méér energie komen. Maar hoe vind ik energie om gezond te koken, om mezelf te dwingen stil te staan en in mezelf te keren?
(Ik ben bang van welke gedachten en herinneringen er dan gaan bovenkomen, ja ik zit blijkbaar in die fase dat ik weiger na te denken over de laatste maanden van mama haar leven en tegelijk is dat het enige wat ik nog voor me zie als ik aan haar denk, maar this too shall pass, dat weet ik, alleen heb ik nu niet de fut dus om daarmee te dealen en dat is ok, dat komt ooit nog wel, als ik daar klaar voor ben.)

Dus kijk, ik heb een Plan opgesteld. We zullen het Het Zelfzorgplan noemen, want het kind moet een naam hebben en ik iets om naar terug te grijpen op momenten dat ik mijn grenzen maar weer eens met zevenmijlslaarzen overschrijd. (Ik kan daar namelijk wat van, van grenzen overschrijden.) Het is een kei-ambitieus plan want omdat ik op mezelf ga focussen, ga ik heel veel “nee” zeggen tegen mensen uit mijn omgeving. Die me de laatste weken al bitter weinig hebben gezien of gehoord, dus misschien zijn ze dat intussen wel gewoon. Weten ze zelfs niet meer wie ik ben ofzo. Maar ik moet egoïstisch zijn nu.

68592855-9ADD-43C1-A975-17527D52F317

Anyways, hieronder heb ik mezelf concrete richtlijnen gegeven, want ik voel dat ik dat nodig heb omdat ik op het moment zelf bijvoorbeeld denk: “O, ik heb nog wel even, laten we rap het tomatenbed wieden, no biggie” en dat ik dan ineens een ganse avond in de tuin heb gewerkt en doodmoe in de zetel plof met een pizza, kendet? Dus als ik dan streng ben en mezelf na een half uur bij het nekvel pak en naar binnen duw omdat ik me dat zo heb voorgenomen, en als ik dat zo doe met alles, dan ga ik misschien toch wat minder moe zijn. Wat denkt ge?

Fase 1: focus op rusten

Plan: niet sporten, geen grote fysieke inspanningen, geen afspraken/sociale activiteiten, niet koken, niet te laat mijn bed in – de dingen die ik normaal wél doe dus.
Wel: lezen, een cursus volgen, yoga inplannen, een bad nemen, een korte wandeling maken in de natuur (die absoluut geen inspanning is), dutjes doen wanneer ik daar nood aan heb, maximaal een half uurtje in de tuin prutsen en vóór 22u naar bed (desnoods met een boek of iets dergelijks om rustig in slaap te kunnen vallen).
Zeker doen: een dagje zetelliggen en vegeteren in pyjama of jogging. Zonder bh, met ongewassen haren en een pot B&J. Wie doet mee?

Doel: mezelf dwingen om niets te doen, want dat vind ik heel moeilijk in drukkere periodes en moet ik mezelf iedere keer weer aanleren. En zonder schuldgevoel want die todolijst is er altijd en wordt nooit korter, of ik nu wél of níet iets doe. Niet moeten koken gaat enorm helpen, en de diepvries moet toch dringend wat leger gegeten worden want de moestuinoogst begint op gang te komen dus dat komt goed uit.

Ik heb een paar afspraken afgezegd of uitgesteld, het enige wat er nog op de agenda staat is vandaag naar de film gaan met het lief en volgende week uit eten met hem in zijn favoriet restaurant (en oké ook wel een beetje het mijne).

En daarna zien we wel weer voort.

24 gedachtes over “Over het Zelfzorgplan, editie 2021

      1. Toen papa nog niet zolang geleden was overleden, vertelde mijn psycholoog dat het hele rouwproces gemiddeld 8 jaar duurt. Ik schrok daarvan maar langs de andere kant was dat voor mij ook wel een geruststelling.

        Geliked door 1 persoon

  1. Veranderingen in iemands leven vragen altijd energie. Van wat ik al weet is dat de laatste jaren voor jou een nieuw huis en Corona geweest en daar komt dan nog eens rouw bovenop. Niet moeilijk dat je uitgeput bent. Het klinkt allemaal heel herkenbaar, alleen dat ik geen zelfzorgplan had en het nu een paar jaar later moet uitzweten.
    Eens je in overlevingsmodus zit, moet je eigenlijk gewoon tegen je intuïtie ingaan. Want die zegt nu dat er nog zoveel te doen is en dat je toch al een tijd heb thuisgezeten en dat je moet doorgaan, maar je moet vooral echt naar je lichaam luisteren en stilvallen.
    Goeie moed!

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik hoop dat mijn plan werkt en het niet al te laat is, want zelfs na twee ‘betere’ nachten nu in het weekend voel ik me op zondagochtend alsof er ne camion over mijn lijf is gereden. Gelukkig heb ik nog twee dagen weekend 🙂

      Like

  2. Ronduit kut dat het niet zo goed gaat. Ook wel begrijpelijk natuurlijk want zoals al gezegd is rouw echt niet te onderschatten. Ook, dat idee dat je alle ballen in de lucht moet houden, dat is echt nergens voor nodig. Je hoeft niet altijd te koken of x aantal wandelingen te doen of weet ik veel. Echt voelen wat je lijf nodig heeft, en je hoofd en daar naar handelen gaat je veel brengen. Je Zelfzorgplan lijkt me een goeie. Ben benieuwd ook naar de volgende fases en of het werkt voor je. Je bent goed bezig, Leen!

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik ben ook benieuwd 🙂 🙂 Niet koken staat hier wel gelijk aan rommeleten, want het lief die kookt ook niet (buiten arabiata) en we wonen buiten de range van Deliveroo jammer genoeg. Maar dat heb ik voor deze ‘fase van het plan’ losgelaten dus!

      Like

  3. Het is veel he, werken, huishouden, hobby’s, zelfzorg, sociaal leven… En dan komt die rouw daar ook nog eens bij. Neem maar de tijd die je nodig hebt en zorg goed voor jezelf!

    Like

  4. Het is los van deze tijden allemaal al heel veel. Voeg daar dan de afgelopen periode aan toe en het rouwproces wat op je bord ligt, dan weet je dat het heel veel is he. Neem vooral rustig je tijd en focus op jezelf. Ga na wat goed is voor jou & doe daar meer van. Al is dat natuurlijk allemaal veel makkelijker gezegd dan gedaan. Ik wens je in ieder geval heel veel goeie moed! X

    Geliked door 1 persoon

  5. Rouwen duurt lang. En het heeft echt fysieke impact. Ik zag ook dat ik maanden quasi geen diepe slaap haalde ook al sliep ik lange nachten. Dus dat wreet aan jouo eh.

    Mijn leven is momenteel ook werken en daarnaast rusten hoor. Versoepelingen en meer dingen gaan doen? Euh nee geen energie (en goesting) voor. Grotsyndroom ikke? Yep.

    Maar goed, mijn weekends zijn dus ook zetelhangen: boeken lezen, bloggen, tv kijken. en dan 1 wandeling per dag. (en om de 2 weken wel bezoek aan mijn moeder).

    Ik ben in de lente ook over mijn grenzen heen gegaan (en dat weet ik dankzij oa jouw rode vlagjes posts enz) en ook ik wou niet naar dokter gaan. Maar da’s wel kiezen voor de langere lastige weg. Batterijen opladen terwijl we doorgaan met werken: tja, dan gaat dat herstel ook langer duren. Dus dat probeer ik me nu in te prenten: dit gaat nog maanden duren. Dat laag pitje is nodig en nog voor lang.
    Gelukkig kan ik dat wel: in eht weekend tot 2-3u in zetel hangen en nog maar 300 stappen hebben. Heerlijk om te luieren. Probeer er ook maar van te genieten.
    (hmm ‘k heb wel een kokende echtgenoot, dat helpt)

    Like

  6. En als je nu af en toe eens een foodbox laat leveren, je kiest op voorhand je recepten en je bent 3 of 4 dagen gerust want alles zit in de doos ! Wat mij de laatste jaren ook blijer maakt is dat ik niks (of toch zo weinig mogelijk) tegen mijn goesting doe. Luister naar je lijf en zet jezelf op de eerste plaats ! Neem alle tijd die je nodig hebt. Elk lijf is anders. Ik heb recentelijk niemand verloren buiten dan een hele goeie klant (of dat dacht ik toch maar dat lees je op mijn blogje) en ik kreeg een fameuze weerbots op mijn lijf maar dat begint er stillekesaan (gelukkig) uit te gaan !

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik heb aan die foodboxen gedacht maar ik ben heel kieskeurig 😀 Ik ga me er nog eens in moeten verdiepen. Dan zou het lief ook weer wat meer kunnen koken, receptjes volgen kan hij wel.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s