Op weg #8: over het allerlaatste dieet en hoe sporten een gewoonte werd

Het is geen geheim – meer nog, u bent het waarschijnlijk beu gelezen – dat ik al jaren op zoek ben naar een eetpatroon dat bij me past. Mijn relatie met eten is op zijn zachtst gezegd altijd wat verstoord geweest, met eetbuien die me nog steeds achtervolgen en het daarbij horende schuldgevoel plus het mee te sleuren extra gewicht.
In vorige posts vertelde ik over mijn weg naar plantaardig eten, maar dat is wel zo’n beetje stilgevallen: helemaal plantaardig eten zal ik wellicht nooit en echt een vegan worden (zo iemand die ook geen leren schoenen koopt of kussens met echte dons) zit er niet meteen in. Ik noem mezelf “een vegetariër die veel plantaardig eet” en dat klopt ook, want thuis kook ik zoveel mogelijk plantaardig en dat lukt prima, maar krijg ik buitenshuis wel eens koemelk of geitenkaas op mijn bord, ga ik niet klagen (zeker niet over kaas).
Is dat hypocriet? Misschien, want bij deze eetstijlen gaat het in de eerste plaats om het dierenleed, en mijn ogen sluiten voor wat er gebeurt in de melkindustrie is in dat opzicht wel redelijk naïef.
Ik eet plantaardig in de eerste plaats omdat het mijn lijf deugd doet want anders zou ik het niet volhouden, en dat het daarmee voorkomt dat er onnodig dieren te lijden hebben, dan is dat mooi meegenomen.
(Ik vermoed dat ik een gans leger veganisten met rieken en brandende fakkels op me af ga krijgen nu.)

Anyways, hoe gaat het dan verder? Heb ik mijn ideale eetfilosofie gevonden? Nee, nog niet, maar we zijn alweer een pak verder dan een jaar geleden!

De feelgoodchallenge: het zoveelste dieet?

Ge kunt veel zeggen over corona maar één ding vind ik enorm positief: het online aanbod aan cursussen, workshops en webinars die je vanuit je luie zetel kan volgen, bovendien op een moment dat het u past. Mijn sportcoach Céline zette een aantal online challenges op poten zodat ze toch haar boterham kon blijven verdienen én onze spiermassa niet volledig in pap zou veranderen.
Daarnaast werkte ze samen met een voedingstherapeute de feel good challenge uit waarbij je twee maanden lang via sportschema’s, een eetschema en wekelijkse groepcalls wordt begeleid naar gezondere leefgewoontes.

Ik schreef me vorige herfst in, want ik sportte minder dan ooit en at ongezonder dan ooit. Ik vond dat ik een ‘reset’ nodig had en ook al had ik mezelf beloofd om NOOIT meer te gaan diëten, toch ging ik ervoor.

De feelgoodchallenge: het eetgedeelte

Er hing naast een sportdeel een eetgedeelte vast aan deze ‘challenge’, waarbij we in week één cold turkey moesten gaan qua suikers en koolhydraten (dus ook fruit!) en moesten focussen op eiwitten en gezonde vetten in onze maaltijden. Ook vlees mocht die week niet (behalve kip) en moest zoveel mogelijk worden vervangen door tofutoestanden, wat als vegetariër niet mijn voorkeur heeft, maar peulvruchten kunnen invloed hebben op je darmwerking en de bedoeling van die eerste week was een reset en het begin van een herstel van je spijsvertering.

Ja mijn haren gingen overeind staan want intussen was ik me meer en meer aan het afzetten tegen de dieetcultuur en wist ik hoe triggerend het schrappen van voedsel kan werken op mensen met een eetstoornis, ja mensen gelijk ik dus.
Maar kijk, ik wou wel eens weten wat anders eten als effect zou hebben op mijn lijf. Zou ik echt minder honger krijgen tussendoor door meer eiwitten te eten? Zou mijn lichaam echt kunnen leren om bij afwezigheid van koolhydraten meer vetten te gaan verbranden in de plaats?

Boodschappen voor één week: veel groentjes en plantaardige dingen.

Met de tofu was mijn lijf niet blij, dat merkte ik na een paar dagen: ik at het elke dag en ik kreeg bloedingen. (Niet om soja een slechte naam te geven, want niet alles wat je erover leest is waar, maar mijn lijf liet weten dat trop te veel is en twee keer per dag een sojaproduct bleek dus over de limiet voor mij.) Dus vanaf week 2 at ik weer meer peulvruchten als eiwitbron, wat voor mij veel beter aanvoelde. (Ge moet altijd luisteren naar uw lijf. Altijd!)

Week 1 was afzien. Ik was duizelig, mottig en had koppijn door het plotse gebrek aan suikers en koolhydraten en het proberen te overleven op vier maaltijden per dag. Ergens in week 2 ging dat gevoel wel weg, gelukkig. Week 2 mochten we terug koolhydraten integreren maar in beperkte mate en maar één of twee keer per dag (afhankelijk van hoeveel je wou afvallen). Ja ik heb me schuldig gemaakt aan pasta vervangen door courgetti en rijst door bloemkoolrijst.

Rechts drie soorten groenten, klaar om in de oven te roosteren. Links soep met tofublokjes (ja ik weet ook niet waarom; never again).

Week 2 werd ook het vasten geïntroduceerd. Vasten is een grote hype in dieetland, en vooral: “Het is geen dieet, het is een levensstijl” zoals zelfs bloggoeroe Kelly beweert; ik ben al zover dat ik er geen oogrollen meer aan verspil. Het is en blijft een dieet want je ontzegt je lichaam voedsel op een moment dat het honger heeft.
Toch wilde ik ook dat proberen, want het is niet zomaar een ontbijt overslaan, neen, het is ook je eerstvolgende maaltijd zo compleet mogelijk maken met véél groenten, gezonde vetten en eiwitten, en koolhydraten. Ik sloeg in week 3 en 4 twee-drie keer per week het ontbijt over en denk dat dit de enige reden is dat ik aan het einde van de challenge uiteindelijk zo’n 2kg kwijt was. Die er intussen uiteraard dubbel en dik weer bij zijn, want zo gaat dat met diëten. Of hebt gij wel al een dieet gevonden waarbij de kilo’s er niet direct terug bij zijn nadat ge ermee zijt gestopt?

Er kwam begin dit jaar een vervolg van een maand op deze challenge, waarbij nog verder gegaan werd op het prikkelen van je lichaam: vaker en onregelmatiger vasten (op andere momenten van de dag, langer, op willekeurige dagen), koudeprikkels, ademhaling… Ik deed slechts halvelings mee en meer op een afstand; mijn hoofd stond er om gekende redenen niet meer naar. De motivatie om te sporten hielp wel maar het praten over het dieet bezorgde me nog meer stress dan ik al had.

De feelgoodchallenge: het sportgedeelte

De sportschema’s van Céline zijn niet om mee te lachen. Ze bouwen op, dat gelukkig wél, en er zit voldoende flexibiliteit in, maar je moet er wel voor willen gaan en alles goed inplannen. Er zijn maar twee rustdagen per week, de andere vijf dagen doe je ofwel één van de workouts (die zo’n 30-40 minuten duren) ofwel aan ‘active recovery’ (wandelen, lopen, zwemmen, fietsen, yoga…).

Na die maand voelde ik me sterker dan ooit. Het lief kon me zelfs niet bijhouden tijdens een gezamenlijke workout! (Hij deed niet mee aan de challenge, voor alle duidelijkheid.) Gedurende de winter probeerde ik minstens één keer per week een workout te doen en tijdens de week regelmatig te gaan wandelen, maar het was geen gemakkelijke periode voor mij en überhaupt een mirakel dat ik nog fut vond om te bewegen of buiten te komen (ook al deed het zoveel deugd).

Dankzij de challenge leerde ik mijn sportmomenten in te plannen zoals eender welke andere afspraak, zodat ik met gemak aan vier of vijf beweegmomenten raak elke week. Sporten is een goede gewoonte geworden!

Sporten met duidelijke sportschema’s, instructievideo’s en gewichtjes.

Het vervolg – wat nu?

Ik ben met ups en downs blijven sporten, maar ik pikte grotendeels mijn oude eetgewoontes terug op i.e. veel te veel snoepen. (Ooit zal dat wel beteren, maar niet nu.) Wat behield ik wél van nieuwe eetgewoontes?

  • Ik heb ingezien hoe belangrijk groenten zijn op een dag. We moesten per maaltijd (’s middags én ’s avonds dus) 300g groenten eten. Dat is veel: een halve liter soep, of een temst vol wortelen, knolselder en pastinaak om puree mee te maken. I like!
  • Ik vervang pasta bij tomatensaus vaker door courgetti. Mijn spijsvertering heeft het sowieso al moeilijk met tomaten en daar bovenop pasta zorgt vaak voor problemen.
  • Ik let meer op de juiste combinatie van groenten-eiwitten-gezonde vetten, omdat ik in het verleden dikwijls niets van vleesvervanger/eiwitbron voorzag. Wat geroosterde kikkererwten in mijn soep, gebakken zwarte bonen bij mijn fajita’s, gemarineerde tofureepjes in een curry… Ik ben vindingrijker geworden dankzij de challenge.
  • Voordien at ik elk ontbijt bokes met choco bij gebrek aan iets beters, maar sinds de challenge eet ik elke ochtend yoghurt met fruit en noten want yummie en meteen aan de start van de dag al vitamientjes binnen. Bokes met choco komen nog regelmatig op tafel maar minder vaak, en ze smaken mij daardoor nóg beter.
Lekker eten met véél groenten!

Ik heb geen spijt dat ik heb meegedaan omdat ik veel heb bijgeleerd, mijn hoofdmaaltijden gezonder zijn én ik heb ontdekt heb hoe leuk ik het op mezelf sporten vind – dat ik zelfs niemand nodig heb om mij te motiveren en het ook nog eens volledig uit mezelf doe, hoera!

Ik heb nu besloten om nooit meer te diëten. Wel te blijven sporten en te focussen op gezond eten, zonder me slecht te voelen over die zak Maltesers die ik straks ga verorberen.

Voilà.

Een beetje reclame

Ben je op zoek naar een sportieve uitdaging of wil je graag sterker worden? Coach Céline van Fitbyfonda heeft drie programma’s die binnenkort van start gaan en ‘strong together challenge’ heten omdat je het samen met een vriend(in) of je lief kan doen (maar het kan ook alleen). Je krijgt dan wekelijks een sportschema met instructievideo’s en toegang tot een Facebookgroep waar je de andere deelnemers kan aanmoedigen en door hun inspanningen gemotiveerd wordt.
Ik ben grote fan van Céline en haar workouts, die een goede afwisseling zijn tussen conditie en krachttraining, dus go check it out! (’t Is ook echt niet duur en dus gewoon thuis in uw living, op uw terras te doen, wanneer het u uitkomt.)

Geen sponsoring in deze post trouwens; gewoon fan van Céline 😉

Dat ik tijdens de challenge dankzij het sportschema veel meer ging wandelen na ’t werk of onder mijn middagpauze.

Disclaimer

Ik begrijp dat niet iedereen dit kan begrijpen. Mijn struggles met eten gaan way back; ik kan me niet herinneren wanneer ik ‘normaal’ heb kunnen eten zonder te denken ‘en nu ga ik verdikken/zijn mijn aders aan het dichtslibben’. Als kind snoepte ik al belachelijk veel.
Ik heb pas onlangs beseft dat zo denken niet voor alle mensen geldt, want dat er mensen zijn die effectief niet nadenken hoe ze eten, die niet wakker liggen van een eetbui want die gewoon geen eetbuien hebben (ook al eten ze op een saaie zaterdagavond wel eens een hele zak chips leeg), die met andere woorden een normale relatie hebben met een normaal eetpatroon. Ik ben daar een beetje jaloers op, al vind ik het fijn dat ik nu wel in de goeie richting lijk te gaan. Ik ben alleszins nog niet klaar met bijleren.

Geloof jij nog in diëten, of ben je blij met je lijf?

18 gedachtes over “Op weg #8: over het allerlaatste dieet en hoe sporten een gewoonte werd

  1. ‘Ik vermoed dat ik een gans leger veganisten met rieken en brandende fakkels op me af ga krijgen nu’: dat die veganisten zich dan maar richten op mensen die bij elke maaltijd dierlijke bronnen eten. Volgens mij doe jij al redelijk goed je best. Ik heb zelf een dochter die vegan eet en ben daardoor ook helemaal anders gaan eten. Er komt nog weinig vlees op mijn bord, maar helemaal schrappen doe ik niet. Ik eet ook nog graag wat kaas bij de boterham i.p.v. die eeuwige groentenspreads die zij eet. En mijn kippen leggen eieren. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om die niet op te eten.
    Diëten doe ik nooit, ik probeer gezond te eten. Helaas ben ik een koffie met …-mens, ik kan m.a.w. niet van gebak, koek, in de zomer ijs blijven.
    De dag dat ik dat moet laten is het leven voor mij veel minder het leven waard.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik ken gelukkig zelf geen veganisten maar volg er een paar op social media die redelijk fanatiek kunnen zijn in hun overtuigingen, zowel over de planeet in het algemeen als over dieren eten/gebruiken in het bijzonder – zonder dat ze je evenwel zouden aanvallen ofzo hoor, maar ze zijn wel overtuigend en zorgen ervoor dat ik al eens verder ga lezen over een onderwerp.
      Anyways, ik ben ook niet iemand die haar overtuigingen gaat opdringen bij andere mensen. Het lief eet mee wat de pot schaft maar mag nog altijd zijn eigen stukje vlees bakken als hij daar zin in heeft. Ik vind dat een goed evenwicht in ons huishouden! En zo zoekt ieder wat voor hem/haar past he? En groentespreads vind ik echt viesss, alleen hummus durf ik al eens op een geroosterde boterham smeren. Thankgod voor choco :p

      Geliked door 2 people

  2. Leven met een eetstoornis, dat moet niet gemakkelijk zijn.
    Het fenomeen ‘eetbuien’ ken ik inderdaad niet maar ik voel mij absoluut niet schuldig over wat ik eet. Ik heb al jaren overgewicht (mijn BMI zit op het randje van obees) maar ik kan het niet opbrengen om te eten ‘als een konijn’. Meestal eten wij gezond en ik heb het geluk dat ik geen snoeper ben, maar ik ga mij niet slecht voelen als ik eens in de zoveel tijd geniet van een pak vettige frieten met een kwak mayo. En doe er ook nog een garnalenkroket bij.
    Lekker eten hoort bij de geneugtes van het leven en voor mij past een dieet daar niet bij. Een beetje verantwoord eten en wat opletten met wat je binnenspeelt, dat kan nog net.

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik heb jaren geworsteld met mijn gewicht en heb in mijn tienerjaren wel nog extreme diëten geprobeerd, maar nu doe ik dat niet meer. Ik weet wat gezond eten is en ook wanneer ik dat niet doe, en ik probeer het allemaal evenwichtig te houden zonder in extremen te vervallen. Inmiddels voel ik me veel beter in mijn vel en weet ik dat er mag zijn. Zoals je zegt, een dieet werkt maar echt als je het voor altijd volhoudt en daar heb ik echt geen zin in. Sporten doe ik te weinig, maar ik beweeg sinds Corona wel stukken meer en ga veel vaker wandelen. Dat is toch al iets.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik denk niet dat er ooit een moment is geweest dat ik me niet heb dik gevoeld en ik ben objectief gezien nooit dik geweest. Ik denk dat vele vrouwen dat gevoel hebben. Voor de rest sluit ik me aan bij Samaja, dezelfde ervaringen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Erg hè. Ik had vroeger twee collega’s, echt twee kleine fijne dametjes. Ik droeg toen maat 42 en ik voelde mij bij hen vergeleken zó dik en lomp, ook al ben ik 1m73. Nu zou ik dolblij zijn met ‘maar’ een maat 42! Gelukkig zijn die complexen met ouder worden verdwenen. Gezondheid is zoveel belangrijker dan louter schoonheid en dat besef je pas als je dat niet meer bent.

      Geliked door 1 persoon

  5. Waarom toch in het vakje ‘vegan’ of vegetarisch’ willen passen. En het dan hypocriet van jezelf vinden als je eens iets eet wat buiten dat vakje valt. Wat een dwang pfffff. Ik krijg een hekel aan de bijna militante veganisten die ik overal tegenkom.
    Mijn eetpatroon is voornamelijk plantaardig met af en toe vlees. Ik eet eieren die zijn gelegd door mijn eigen kippen en af en toe eten we ook zo’n kip.

    Geliked door 1 persoon

    1. Net daarom dat ik zeg dat ik dus niet in dat vakje pas he. En ja, ik vind het hypocriet dat als je weet (docu’s en ander materiaal hebt gezien bv) wat er zich afspeelt in de zuivelindustrie toch nog per se kaas wil eten. Dat mag ik toch gerust zeggen over mezelf he? Ik wil daarmee niemand aanvallen. Ik voel me trouwens perfect bij mijn vegetarische, zoveel mogelijk plantaardige eetpatroon. Iedereen moet vooral doen waar hij/zij zich goed bij voelt, zolang dat een andere persoon niet schaadt. Heeft niks met dwang te maken alleszins 🙂

      Geliked door 1 persoon

  6. Ik geloof niet in tijdelijke diëten. De keren dat ik het heb geprobeerd merkte ik alleen maar dat ik dan nog meer dan anders aan eten zat te denken. Dat werkte niet. Maar ik doe wel aan intermittent fasting, niet om af te vallen, niet als iets tijdelijks, maar als ‘levensstijl’ (sorry, grapje :-)). Ik at namelijk niet alleen als ik honger had, maar vooral als gevolg van schommelingen in mijn bloedsuikerspiegel. Door niet te eten tussen het avondeten en 10 à 11 u in de voormiddag lijkt die veel stabieler geworden, heb ik minder vaak ‘honger’ (of ‘zin om te eten’), ben ik minder vaak hangry en is mijn energieniveau stabieler. Als tiener al had ik eigenlijk ’s morgens nooit honger. Maar aangezien ‘het ontbijt de belangrijkste maaltijd van de dag is’ heb ik mijzelf geleerd om meteen na het opstaan te eten. Dat heb ik mezelf vorig jaar terug afgeleerd. Ik heb mijn eerste maaltijd van de dag geleidelijk uitgesteld en tegenwoordig ontbijt ik meestal tussen 10 en 11u ’s morgens. s Avonds niets meer eten vond ik moeilijker. Als ik ’s avonds ergens zin in heb beloof ik mezelf dat ik het de dag nadien eet tijdens de dag. Ik merk ook dat als ik ’s avonds wel nog eet dat een impact heeft op mijn energieniveau de volgende dag. Qua motivator kan dat tellen.
    Voor mij werkt het zo, dieet of niet. Ik krijg meer energie terug dan het me energie/discipline vraagt.

    Like

    1. Dat klinkt ook eerder als luisteren naar wat uw lijf nodig heeft versus per se willen vasten (om af te vallen). Ik ontbijt ook meestal zeer laat dus soms zit er al eens spontaan 14u tussen avondeten en ontbijt, en als ik geen honger heb s morgens tja dan is het soms al lunchtijd. Kan gebeuren!

      Like

  7. Ik geloof niet in diëten, maar wel in een gezonde levensstijl. Ik weet dat ik nooit een bepaald gewicht of maat kan behouden in combinatie met de geneugten des levens, maar ik weet ook dat die eetbuien niet ok zijn. Los van gewicht nog, maar ik wil gewoon gezond zijn en mij energiek voelen. Die knop heb ik al omgedraaid en ik heb er serieus aan mogen sleuren.
    Ik ben nu met een gelijkaardig programma begonnen. Het sporten wordt de grootste uitdaging want ik sport niet graag en heb het nooit graag gedaan. Ik weet dat ik een bepaald eetpatroon kan volhouden, maar nooit zonder zondigen. Dan hoeft het voor mij zelfs niet meer.
    Waar ik wel van af wil, zijn die vreetbuien, maar dat situeert zich op een ander niveau natuurlijk. Ik heb al heel vaak een goed eetpatroon kunnen opstarten, maar een tegenslag later laat ik de chips aanrukken. En dan heb ik het niet over die ene zak op zaterdagavond, maar chips voor de middag en ’s avonds nog – elke dag opnieuw.
    Dag 2 nu en het gaat… volhouden dus, zowel jij als ik, maar ook genieten en blij zijn met hoe we zijn.

    Like

  8. Als kind en tiener mocht en kon ik alles eten wat ik wou. Toen ik begon met werken vlogen de kilo’s er wel aan en begon ik met diëten. Het ene na het andere, telkens met wisselende gevolgen. Maar altijd wel één constante: er kwamen na het stopzetten telkens meer kilo’s bij dan er verdwenen.

    Sinds een jaar ben ik me vooral aan het focussen op bewegen en een gezonde levensstijl zonder dat het diëten is of wordt. Want jawel hoor, ook hier geldt: zeg me dat ik iets niet meer mag eten en ik krijg er direct goesting in.

    Intussen zijn er doordat ik me afgelopen winter wat liet gaan terug veel te veel kilo’s bij. Uit onderzoeken is ook gebleken dat mijn suiker/glucose niet goed geregeld is, maar de medicatie daarvoor blijkt niet te helpen. Dus het is nu zoeken onder begeleiding wat gaat werken op heel lange termijn, want ik wil iets dat een levensstijl wordt (en dus geen dieet is).

    Waarom ik dat wil? Omdat ik absoluut niet tevreden ben met mijn lijf. Douchen gebeurt hier op speedy tempo, spiegels daar kijk ik zelfs niet meer in. En ik ben alle opmerkingen die ik constant te horen krijg als ik dan toch eens wat zondig zo moe. Het is hier dus heel hard een work in progress, op alle vlakken, zowel fysiek als mentaal.

    Like

  9. Ik volg niet echt een dieet maar ik snoep niet op werkdagen (met uitzondering van 1 koekje of 2 kleine paaseitjes) en in het weekend mag er al eens iets gesnoept worden. Nu ik 2 keer, soms 3 keer in de week loop… we doen ook een grote wandeling, sinds kort ook fietstochten vind ik het zonde om mij vol te proppen met vele suikers. En ik voel mij veel beter! Zelfs het snoepen verminderd vanzelf… maar ook hier in bepaalde periodes wordt er eens foert gezegd 😉

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s