Dit was mijn 2020

Als er één thema is op deze blog laat het dan eerlijkheid zijn, en hoewel (ver)zwijgen op hoge poten balanceert in die grijze zone tussen leugen en waarheid, heb ik het er zelf erg moeilijk mee gehad om hier, op mijn grote uitlaatklep, mijn mond te houden en overal omheen te schrijven.
Zo moeilijk dat ik op den duur nog amper schreef.
Ik ben gewend te bloggen over wat me bezig houdt en toen ik dat niet deed, was dat heel bewust en ook op expliciete vraag van omdat het niet over mij persoonlijk ging (en tegelijk toch ook weer wel omdat het zo’n invloed op me heeft, omdat zij zo dicht bij me staat).
Ik denk dat veel bloggers zich hierin herkennen: niet altijd vrijuit kunnen schrijven over iets dat er gebeurt in je omgeving omdat er andere mensen mee gemoeid zijn die je niet wil kwetsen of voor het hoofd wil stoten met een vernoeming in je vertelsels, of omdat het gewoonweg hun privéleven is en het niet aan jou is om dat online te gooien.

Waarom ik dan nu wel erover ga schrijven, is omdat iedereen in onze omgeving intussen wel weet hoe het zit. En omdat ik zoals gewoonlijk mijn jaaroverzicht wou publiceren op mijn blog want ik vind het leuk om achteraf van elk jaar zo’n samenvattinkje te hebben met alle leuke maar ook de minder leuke dingen in, het leven zoals het is.
Het probleem met 2020 is dat er (in mijn hoofd) weinig bovenuit steekt omdat er heel donkere maanden geweest zijn en nu een jaaroverzicht opstellen en die momenten eruit laten zou een dikke vette leugen zijn, terwijl ik ze ook geen hoofdrol wil geven want dat zou deze post (en mijn gemoed) wel heel zwaar maken.
Doen alsof er niks aan de hand is, kan ik echter niet meer.

Ik ben door al mijn foto’s gescrold want ik ben zo iemand die van alle hoogtepunten en nog allerlei andere details foto’s neemt wat een goed ding is want mijn geheugen is een gatenkaas.

Ik heb mijn woorden tientallen keren herwikt en herwogen en nog ben ik niet content, maar here goes: het leven zoals het is, mijn 2020, for real. (En ’t is lang geworden, excuus.)

januari 2020

Januari was een véél te drukke maand.

  • Nieuwjaarsdag brachten we zoals gewoonlijk met de schoonfamilie door, met door de schoonvader zelfgemaakte pizza’s.
  • Het jaar begon verder goed want op 3 januari verhuisden we dus veel van die maand stond in het teken van het inrichten van ons nieuwe stekje. In My Hometown ❤
  • Ik kreeg een nieuwe fiets waarmee ik plots door de straten kon vliegen.
  • We vierden de verjaardag van ons mama – wisten wij veel dat het de laatste keer was dat we zo met de ganse familie rond tafel zouden zitten?
  • We gingen naar Ikea want dat doen mensen die pas verhuisd zijn, en we aten een hotdog want dat doen mensen die naar Ikea gaan.
  • We lieten een waterontharder installeren en dat is de beste investering ooit (als je in het Leuvense woont, weet je waarom).

februari 2020

Februari was geen gemakkelijke maand. Na de drukke maand januari besefte ik dat ik mijn grenzen keihard had overschreden en ben ik uiteindelijk weer vol in de rem moeten gaan staan.

  • Er was het concert van The Editors, dat het begin van een jaar vol muzikaliteit inluidde want ook de Simple Minds, Queen en Joost Zweegers stonden dat voorjaar op het programma. Wisten wij veel dat alle concerten geannuleerd zouden worden?
  • Er was een dinner date met vrienden in hun appartement kort voor ze verhuisden. Met moelleux als dessert, damn.
  • Ik ging in mijn eentje naar de Dalí-Magritte tentoonstelling in Brussel, een uitstapje dat me op eender welk ander moment deugd zou hebben gedaan, maar de druk op middenrif werd enkel groter door de tijd alleen met mijn mijn hoofd. Mijn overvolle hoofd.
  • Half februari gingen we eten voor mijn mama haar verjaardag. Wisten wij veel dat het de laatste keer zou zijn dat we dat konden doen?
  • Ik spendeerde mijn vrije maandagen met familie: een toertje doen met hond Kaya en lunchen met mama. Gouden tijden.
  • Ik ging op blogdate, ik vind dat altijd keispannend, en wel met @byisabelle bij Het Strand in Leuven. Ik had dat graag nog eens gedaan, but then corona happened.
  • Er was een allerlaatste sessie van Allez Chantez (wisten wij veel!) maar ik had zoveel last van mijn hyperventilatie dat ik moest stoppen met zingen, hoe leuk dat ook altijd is.
  • Einde van de maand was de hyperventilatie zo erg dat ik naar de dokter ging en uiteindelijk twee weken zou thuisblijven. (Ik herinner me nog dat ze voor de zekerheid mijn longsaturatie testte want ja, het Chinese virus was er al, maar nog steeds had ik zoiets van: “bwa, komt goed”. Wisten wij veel?)

maart 2020

Ik moet u niet vertellen wat een rare maand dat was he?

  • Ik mocht bij Elsa gaan catsitten terwijl mijn zus en haar vriend een weekendje weg waren. Katknuffels – het is ongelooflijk hoe goed die dieren aanvoelen hoe je je voelt.
  • Onze tuin was nog niet aangelegd maar het lentezonnetje was vroeg van de partij dus ik kon mij niet houden en vulde grote potten met aarde en radijzen, tuinbonen, erwten en bloemetjes.
  • Omdat ik toch thuis zat, kon ik meegaan met mama naar één van haar laatste chemosessies. Ik wilde wel eens weten hoe dat er nu juist uitzag, maar veel meer dan een baxter is dat dus niet (en iets om haar haren te beschermen tegen het uitvallen). Maar zelfs zonder foto herinner ik me hoe raar dat was, en hoe bang ik al was voor het virus want op de bus tussen zoveel mensen en dan dat ziekenhuis binnenwandelen… Nog geen twee weken later ging ons land in lockdown en moest mama alleen naar haar wekelijkse chemosessie.
  • Ons nieuw bed werd geleverd!
  • Half maart was ik op een woensdag zo naïef om op een vliegtuig naar Spanje te stappen. Die donderdag werd in België de noodtoestand afgekondigd (een woord waarbij ik me slechts weinig kon voorstellen toen) en Spanje volgde de dag nadien. Vanaf zaterdag sloten alle winkels, musea en dergelijke dus dwaalden we door een leeg Valencia, met toch wel wat schrik dat de grenzen zouden sluiten. Gelukkig zijn we zondag behouden terug in Zaventem geland; ik was nog nooit zo blij om het lief te zien en thuis te komen!
  • De tuin werd aangelegd. Ein-de-lijk. 
  • Net als half de wereld begon ook ik met puzzelen. Een mens kan moeilijk elke avond voor tv zitten he?
  • Er werden veel kleine wandelingetjes gemaakt in de buurt; gelukkig hebben we een mooie ‘achtertuin’.
  • Ik maakte regelmatig een maaltijd voor mijn neefje en nichtje, wiens mama het door corona heel druk had. Het zorgde er (alleszins tijdelijk) voor dat ik zelf ook wat gezonder ging eten.
  • We begonnen met de goede gewoonte om – in een heldhaftige poging om iets te maken van het leven tijdens de lockdown – op vrijdagavond de werkweek af te sluiten met een hapje en een drankje.

april-mei 2020

  • Deze maand stond ontegensprekelijk in het teken van de tuin: er werd zwaar gepuzzeld met het tuinplan, er werd (voor)gezaaid en alle bedden omgespit met compost eronder. Uiteraard resulteerde dat in een overbelaste rug, maar het werk moest nu eenmaal gebeuren.
  • Er werd nog steeds duchtig gepuzzeld.
  • Ik hielp de paashaas een handje en bracht paaseitjes rond bij de collega’s in Leuven.
  • Ik kocht een pluviometer en ben sindsdien geobsedeerd door de hoeveelheid regen die er valt. Grafiekjes! (En in de zomer die volgde ook grote frustraties omwille van de droogte, ahum.)
  • Er werd veel geaperitiefd op ons terras want hoe hard heeft die zon ook geschenen?
  • Er werd veel gewandeld en gefietst, als middagpauze of in het weekend, dus ik was veel buiten.

  • Er kwam heel slecht nieuws onze kant op: er waren opnieuw uitzaaiingen en mijn mama moest aan een derde opeenvolgende, nog zwaardere chemoreeks beginnen. Daardoor ging ik me nog harder vastklampen aan de goeie dingen en de tuin werd mijn therapie en toevluchtsoord.
  • Ik heb het geluk dat ik dicht bij mijn familie woon dus kon ik regelmatig bij iedereen langsgaan voor stoeppraatjes.
  • Mijn neefje werd 16 en ik maakte een krijttekening op hun oprit en mijn tante en ik hadden cakejes en koekjes gebakken.
  • We aten kaasfondue toen het 25 graden was. Kan perfect.
  • Behalve voor de tuin kocht ik ook voor binnen heel wat nieuwe plantjes, oeps.

juni 2020

De maand waarin de regels verder versoepelden en we weer mensen mochten zien.

  • Uit eten gaan voor onze 12 jaar samen, twee maanden na datum (want op het moment zelf waren de restaurants gesloten).
  • Een fietstochtje tot bij collega-vriendin A., wat meteen mijn verste rit van het jaar was.
  • De eerste echte oogst uit de tuin.
  • Samenkomen met de ganse familie voor het 60-jarige jubileum van mijn grootouders. Buiten, op afstand, met gellekes en taart.
  • Chinees eten op ons terras met vrienden. Ik was zoveel mensen vlakbij niet meer gewoon, maar toen het begon te regenen zijn we binnen gaan zitten en ik heb dat overleefd.
  • Ik kon naar de kapper, hoera!
  • Vele uren buiten doorgebracht: moestuinieren, wandelen, fietsen. 

zomer 2020

Een rare tijd, waarvan niet erg veel is blijven hangen behalve wandelen in Duitsland en de wanhoop.

  • Eén van de drie museumbezoekjes van dit jaar ging naar de tentoonstelling rond Rodin, Meunier en Minne in Museum M, samen met vriendin A..
  • De eerste tomaten uit de tuin!
  • De eerste zonnebloemen in bloei.
  • Het dieptepunt van de zomer was dat mama het grootste deel ervan in het ziekenhuis doorbracht, van juni tot en met september met tussenin hier en daar een week of twee thuis, omdat de chemo niet enkel de kanker maar ook haar lijf kapot maakte. We brachten regelmatige bezoekjes toen de coronaregels het toestonden (zo was het een hele tijd twee vaste personen per week en drie bezoekuurtjes per week, wat echt NIKS is als je tussendoor niet eens kan bellen en moet afwisselen met uw zus) en dat zorgde voor veel extra fietskilometertjes maar ook veel paniek en stress en constante zorgen.
  • Het hoogtepunt van de zomer was ons weekje vakantie in het Duitse Bollendorf (de naam alleen al he). We zouden normaal naar Zwitserland gaan, maar ruilden die reis in voor een tripje dichterbij zodat we snel terug thuis konden staan in het geval dat nodig zou zijn. Elke dag gewandeld in de mooie natuur aldaar, apfelstrudel gegeten en een blitzbezoekje gebracht aan de stad Trier. 
  • De bloemen in de voortuin die begonnen te bloeien.

  • Nog steeds veel buiten kunnen en mogen zijn, onkruid wieden, fietsen, wandelen, het hoofd leegmaken.
  • De verjaardag van papa vieren, in mineur maar wel met champagne.
  • Ik ontdekte magnesiumbaddekes. Omg.
  • Hoe weinig het regende, en hoeveel ik heb rondgelopen in shortjes ja zelfs in het openbaar, wat ik precorona nooit gedurfd zou hebben. 
  • Onze bubbel-van-twee uitbreiden met de schoonvader en zijn gezin voor kaasfondue bij ons thuis, omdat die afspraak al weken vastlag en dat was raar en tegelijk leuk om efkes te doen alsof alles normaal was. Zij hielden zich ook strikt aan de regels; de enige reden dat ik het aandurfde. 
  • Een anderhalvemeterwandeling met mijn tante.

herfst 2020

Mijn favoriete seizoen, ook dit jaar. In oktober kwamen er terug strengere maatregelen, maar gelukkig kregen we veel kansen om buiten te zijn!

  • Per verrassing langsgaan bij de bomma voor haar verjaardag.
  • De zonnebloemen in de voortuin, een plezier om naar te kijken tot ver in de herfst.
  • Een dagje op de boerderij met mijn collega’s: een hele dag werken in de buitenlucht, deze dag staat zonder twijfel in de top 3 van mooiste herinneringen uit 2020.
  • Een anderhalvemeterwandelingetje doen met vriendin A. (en ijsje eten, belangrijk).
  • Mijn eigen verjaardag in mineur vieren, hoewel we ’s middags gingen lunchen en er ’s avonds per verrassing nog vrienden langskwamen ❤
  • Gaan wandelen in al mijn favoriete bossen in de buurt want herfst en mooie blauwe luchten en alle tinten rood en bruin en geel en goud.
  • Er waren nog steeds ziekenhuisbezoekjes, hoewel na de zomer de bezoekregels weer wat strenger werden, maar we konden haar (afwisselend) blijven zien en ze gelukkig vaker en langer thuis was.

  • Naar het concert van Joost Zweegers gaan, hoe raar was dat? Maar wel mooi en ondanks mijn corona-angsten enorm genoten van de muziek.
  • Naar een plantjesbeurs gaan en thuiskomen met acht plantjes, oeps.
  • Een opleiding sociaal recht volgen en daarvoor vijf dagen naar Mechelen treinen, net als vroeger. (Ik had het wel toffer gevonden als de opleiding online was doorgegaan, want intussen bleven de cijfers maar stijgen.)
  • Het lief veranderde van job en moest daarvoor plots wel elke dag naar kantoor. Zo heelder dagen alleen thuis zitten was even wennen, maar intussen kan ik genieten van die rust.
  • Met mijn tante naar Train World gaan in Schaarbeek voor de tentoonstelling van Paul Delvaux. Mijn derde en laatste museumbezoek van 2020.
  • Op babybezoek gaan bij vrienden met een shitload aan kraamkost.
  • Kerstfilms bingen, schaamteloos.
  • Voor de laatste keer dat jaar bij onze coach gaan sporten – zo vreemd om daar de deur toe te trekken, want vanaf de dag nadien mocht er niet meer binnen worden gesport.

  • Blijven prutsen in de tuin: 250 bloembollen poten en tien kuub compost leggen.
  • Een anderhalvemeterwandeling met de schoonmoeder in Meerdaelwoud.
  • Nóg slechter nieuws krijgen over mama, dat we na die vreselijke zomer wel hadden voelen aankomen, waardoor de winter er plots heel donker uitzag en dan maar het huis volhangen met kerstlichtjes. Gelukkig is ze nu wel gewoon thuis zodat we tenminste zo vaak kunnen langsgaan als we willen.
  • Online diner dates met vrienden (kaasfondue!).
  • Blijven wandelen, fietsen en zelfs work-outjes doen.

december 2020

De laatste maand van het jaar leek alles stil te staan (en tegelijk vloog toch de tijd).

  • Voor hulpsint spelen en een doosje lekkers rondbrengen met de fiets bij de collega’s in Leuven.
  • Nog verder prutsen in de tuin: bomen en haagplantjes planten, met gelukkig hulp van papa.
  • Een coronaveilige fotoshoot doen met de familie voor onze vijfjaarlijkse (en laatste complete) familiefoto.
  • Een boekenkerstboom mogen maken voor de bib.
  • Halftijds gaan werken en een breiclubje oprichten met mijn mama en mijn zus.
  • Prekerstlunch met mijn familie, zo coronaproof als dat enigszins mogelijk was, met de eerste en bizar genoeg enige kaasschotel van dat jaar, ha.
  • Terug beginnen lezen, want dat was voor de zomer nogal stilgevallen.
  • Een anderhalvemeterwandeling met de schoonmoeder in de Kalmthoutse Heide.
  • Kerstmis en Nieuwjaar waren raar, zo onder ons tweetjes, zonder vijf feesten en zonder heen en weer rijden. 

Het was een raar jaar, dus. Niet veel dingen die er bovenuit steken. Het was een heftig jaar, een jaar om snel te vergeten, misschien, al waren er een paar serieuze gouden randjes met daarbij het vele telewerken en veel, heel veel tijd voor mezelf. Ik heb weinig geblogd, om redenen die jullie nu wel duidelijk zullen zijn, maar ik heb het hier ook gemist, dus langzaamaan ben ik me een weg terug aan het schrijven. 2021 zal voor mij niet beter worden dan 2020, maar misschien op termijn… Heel misschien komt alles ooit wel weer goed.

Wat was jouw hoogtepunt uit 2020?

45 gedachtes over “Dit was mijn 2020

  1. 2020 was een raar jaar maar voor mij persoonlijk geen slecht jaar. Enkele hoogtepunten:
    – In juli startte ik mijn webshop
    – In augustus ging ik nog eens mee op groeicursus waar ik deze keer echt wel veel aan gehad heb
    – In november vond ik nieuw, vast werk

    Geliked door 1 persoon

  2. Ach Leen, je mama… Wat leef ik met je mee!
    Dat je daartussen ook nog zoveel moois vond zegt veel over hoe jij bent.
    Ik wens je veel warmte dit jaar en veel kracht om wat voor je ligt.

    Geliked door 1 persoon

  3. Zoveel zorgen maar ook nog veel gouden randjes. Je moet ze alleen maar willen zien, en dat doe je. Veel sterkte Leen!
    Ook voor mij was het een jaar om snel te vergeten. In juli kwam ook hier het K-monster langs. Voor mij gelukkig zonder nabehandelingen. Laat dat mijn groot klein gelukje zijn.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik las over jouw behandeling en operatie net toen het met mijn mama slecht ging. Ergens hoopvol dat er ook gevallen zijn voor wie het wel (beter) afloopt. Het is natuurlijk appelen met peren vergelijken, maar da’s gewoon een monster dat je voor niemand z’n deur wenst. Ik hoop dan ook oprecht dat je herstel goed gaat!

      Geliked door 1 persoon

  4. Oh Leen, ik had geen idee! Wat een loodzwaar jaar moet het voor jou geweest zijn. Op zo’n momenten maakt die domme Corona het natuurlijk alleen maar erger. Veel sterkte meid en een dikke virtuele knuffel!

    Geliked door 1 persoon

  5. Oh Leen toch. Daarbij vergeleken waren mijn zorgen het afgelopen jaar peanuts. Ik kan niet beginnen met me in te beelden hoe moeilijk het moet geweest zijn voor jullie, en ik denk dat corona het allemaal nog zwaarder maakt. Heel veel sterkte en heel veel virtuele knuffels! Xxx

    Geliked door 1 persoon

  6. Oh Leen, sterkte voor jou en je familie. Ik hoop dat jullie nog veel gouden randjes samen mogen beleven en dat corona snel mag verdwijnen. Op momenten als deze moet je echte knuffels kunnen geven/krijgen.

    Geliked door 1 persoon

  7. Wat een heftig jaar voor jou. Ik vind een terugblik altijd leuk en waardevol, ik maak ook elk jaar een eindejaarslijstje. Mijn hoogtepunt van 2020 was verhuizen en vermageren, of te wel een nieuwe start, op verschillende vlakken.

    Geliked door 1 persoon

    1. Wel eens een letter laten vallen, maar zo vaag dat het niet hielp om iets van druk van de ketel te halen of voor jullie om door te hebben (denk ik)… 🙂 Merci voor de knuffel!

      Like

  8. Inderdaad: wat een jaar! Denk dat we dat allemaal wel hebben. Maar als je dan ook nog geconfronteerd wordt met ziekte van iemand waar je van houdt … Heel veel sterkte!

    Geliked door 1 persoon

  9. Ah verdomme Leen, zo erg voor haar en voor jullie! Ik had tussen de lijnen al wel gelezen dat het om je moeder ging en dat de situatie slecht was, maar zo slecht… Zo vreselijk voor jullie! En niet dat het in andere jaren minder vreselijk zou zijn, maar daar dan nog die beperkingen op bezoek e.d. bovenop… Ik hoop heel heel erg dat jullie haar nog gaan mogen platknuffelen en dat die volgende familiefoto er tegen alle verwachtingen in toch komt. En ik hoop dat je rondom jou veel armen vindt om op de slechte momenten in te kunnen verdwijnen en je mee te helpen dragen! Dikke knuffel!

    Geliked door 1 persoon

    1. Amai dat heb je goed gelezen 🙂 Een familiefoto zal er niet meer komen, het is te riskant om met 13 dicht bij elkaar te gaan staan (er zijn ook nog eens twee schoolgaande kinderen en een lerares bij), maar onze collage is ook mooi geslaagd doordat het die dag een beetje vroor en het licht was perfect. Anders, corona style, het typeert 2020 wel.
      Daarnaast heb ik het enorme geluk gehad een fotoshoot te winnen met ons gezin en dat was prachtig ❤ We wachten nog op de resultaten maar dat half uurtje op zich was al goud waard…
      Heel dikke merci voor je warme woorden!

      Like

  10. Wat een nieuws over je mama, vreselijk. Hopelijk vind je hier bij je blogfamilie wat warmte om die moeilijke tijd door te gaan. Ik weet niet wat het is om je moeder te zien afzien, maar wel wat het is om ze te verliezen. Hopelijk kunnen jullie eerst nog veel mooie momenten hebben samen!

    Geliked door 1 persoon

  11. Wow, Leen, ik ben hier even helemaal stil van. Ik kan niet op ‘vind ik leuk’ klikken want phew, wat moet het een heftig jaar voor jullie zijn geweest… Ik weet niet wat zeggen, en zou je het liefste een dikke knuffel willen geven… Deze rare tijden maken alles nog lastiger, omdat de nabijheid wegvalt. Heel veel goeie moed gewenst, en zorg goed voor jezelf! X

    Geliked door 1 persoon

  12. Ik kan je alleen maar nog veel mooie momenten met je mama en gans het gezin toewensen. Hopelijk niet alleen voor 2021 maar ook nog lang daarna! Het zal heus niet altijd gemakkelijk geweest zijn om de mooie dingen te blijven zien. Chapeau dat je dat toch geprobeerd hebt!

    Geliked door 1 persoon

  13. Mijn jaar was – het hele coronagedoe niet meegeteld – “gewoontjes” te noemen, op sommige gebieden is dat uiteraard goed, maar op andere gebieden haat ik dat. Maar jij hebt zo te lezen een bijzonder bewogen jaar gehad. Veel sterkte nog …

    Geliked door 1 persoon

  14. Ik reageerde hier nog niet, omdat ik het wel een mooie(?) terugblik vind op een rottig jaar, met veel respect voor hoe je de lichtpuntjes blijft zien. En ik doe ook altijd drie weken over mijn jaaroverzicht, maar om de omgekeerde reden. Ik neem te weinig foto’s, waardoor ik nog amper weet wat er twee maand geleden gebeurde, laat staan 12 maand geleden. Dus dan moet ik daar enkele weken over nadenken door oude blogs te lezen en in mijn agenda te scrollen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik scroll normaal ook door de blog, een handige geheugensteun! Alleen had ik dit jaar weinig geschreven, en in mijn dagboek dan weer te veel, en toen had ik na de foto’s te doorscrollen al zoveel tekst dat ik niet denk dat ik veel over het hoofd gezien heb 😀

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s