Over de nieuwe gewoontes die ik tijdens de coronamaanden oppikte (en hoop te kunnen behouden)

Het heeft een hele tijd geduurd want die eerste weken was er paniekmodus en veel “o my god what’s happening” overweldiging, maar de laatste maanden gaat dat redelijk goed, zoveel thuis zijn. Dankzij corona heb ik veel nieuwe gewoontes – en ’t is niet dat ik dat virus dankbaar ben ofzo, maar het heeft me meer doen stilstaan bij wat ik belangrijk vind en ik hoop echt, écht, dat ik volgend jaar rond deze tijd, als we hopelijk weer buiten kunnen komen zonder al té grote kans op besmetting, nog kan vasthouden aan deze waarden want ik wil niet terug naar ‘het normale leven’, voor zover die propvolle agenda zo normaal was.

C0AED3AC-792C-4EB4-A276-2FDD5A715BA1-F8DAD1A7-18AA-433D-A432-1F9119175E77

Er zijn enkele dingen die ik de voorbije maanden heb opgepikt en waarvan ik hoop dat ze ook After Corona een goede gewoonte blijven.

Ik doe veel chiller over slapen. Ik ga vaak te laat slapen en da’s niet per se een goed ding, integendeel, want dan is het véél te rap ochtend en ik ben iemand die 7u slaap nodig heeft, maar het probleem is dat als ik vroeger ga slapen, ik ook vroeger wakker word. Ik moet daar nog ergens een evenwicht in vinden, maar met dat ik niet naar kantoor hoef, maakt het niet uit hoe erg mijn zombiemodus is ’s morgens en kan ik mijn energie steken in werken (in plaats van me er naartoe slepen, wat toch altijd een extra stap is – zie hieronder).
Er ligt veel minder druk op me van “ge moet zien dat ge op tijd uw bed in kruipt want”, en dat helpt héél erg voor mijn insomnia.

Ik zet geen wekker meer. Ik begin mijn werkdag nooit voor 8u, en vroeger moest ik dan vroeger opstaan voor mijn transporttijd, maar die tijd kan ik nu dus in slapen investeren, of in een ochtendritueel. Zeker ’s zomers heeft mijn lijf de redelijk irritante gewoonte om wakker te worden bij meer licht. Nu de nachten langer zijn, word ik later en later wakker, maar het lief zet wel nog zijn wekker om 7u, dus later dan dat wordt het op een werkdag niet. Dat is dus wel mijn backup 🙂 maar zelfs dan zou ik ervoor kunnen kiezen wat langer te blijven liggen. Niks moet, en dat is goud waard voor iemand die nog altijd schrik heeft om ’s nachts alle uren te zien passeren.

Ik moet me niet meer naar het werk sleuren. En dat was soms echt sleuren he mannekes, vroeger. Het is gelijk wanneer ge naar de fitness zou moeten gaan: u in uw sportkleren wurmen, uw sporttas zoeken, in de auto stappen… Dat is er vaak te veel aan. Wel zo was dat met naar het werk gaan ook, na een slechte nacht, in die tijd van de maand, op een random baaldag. Dan moest ik me daar wel overheen zetten maar dat waren dagen waarop er weinig werd gepresteerd. Nu heb ik het geluk te kunnen opstaan wanneer ik wil, aan mijn bureau te kunnen gaan zitten wanneer ik wil, en tijdens mijn pauzes dingen te doen waar ik wat energie van krijg (zoals ff de natuur intrekken), in plaats van energie te laten wegzuigen door het landschapsbureau en al het lawaai en de afleiding die dat met zich meebrengt.

Mijn op niet-drukke-werfdagen superrustige home office ❤

Ik werk efficiënter. Door heelder dagen van ‘home office’ te doen, krijg ik tussendoor meer gedaan. In plaats van naar de keuken te wandelen voor een tasje thee en een babbelke met een collega, plooi ik de was op of geef ik een paar planten water. Taakjes die zich anders opstapelen tot in het weekend, voer ik nu uit om even te kunnen rechtstaan en rondlopen (want dat zitten is toch zo slecht voor uw rug jongens). Mijn werk wordt minder vaak onderbroken omdat ik bijvoorbeeld geen koffietjes moet brengen naar klanten. (Helaas gaat de telefoon nog wel vaak en krijg ik in plaats van collega’s aan mijn bureau heel veel chatberichtjes, anderzijds zijn dat mijn enige connecties met de buitenwereld.)

Ik beweeg door de week meer bewust. Vroeger had ik mijn dagelijks fietstochtje naar het werk (goed voor zo’n 200km per maand), maar toen dat wegviel ben ik ’s morgens voor het werk een blokje rond gaan wandelen om wakker te worden (wat de voorbije weken stilviel want het is donker ’s morgens en daar word ik niet bepaald wakkerder van).
In de lente maakten het lief en ik heel vaak een kleine wandeling onder de middag, wat verwaterde toen de wandelpaden in onze buurt volledig overwoekerd raakten. Dat ben ik de laatste weken terug gaan oppikken (want intussen werd er gemaaid en is het ook herfst), naast in het ideale geval ook één fietstochtje per werkweek, een toerke van een klein uurtje onder mijn lunchpauze.
Normaal zou ik in de winter daar allemaal geen tijd voor hebben: donker als ge ’s morgens naar uw werk vertrekt, en donker als ge ’s avonds thuis komt, wanneer hebt ge dan nog zin om te sporten of te bewegen?

D266DE99-2332-48EF-9459-141C233BE0A7-D0360676-38EB-4DFB-81FE-C84F75BD426E

Ik eet later. Vroeger kwam ik thuis van mijn werk en begon ik meteen aan het eten (omdat ik anders zou beginnen snoepen én omdat ik zo snel mogelijk in mijn zetel wilde kunnen ploffen). Nu is het dikwijls acht uur voor ik me met mijn bord voor de tv nestel. (Ja wij zijn zo’n koppel dat zelden samen aan tafel eet. Schandalig.)
Na het werk doe ik eerst nog wat andere dingen, bijvoorbeeld één van de kleine tussendoortaakjes hierboven, iets opruimen, een boodschap gaan doen, en in de lente was dat vaak nog een uurtje in de tuin werken. Puzzelen is ook een optie. Later eten zorgt ervoor dat ik meer uit mijn dag kan halen en minder televisietijd ‘nodig’ heb.

14D0521F-716F-4939-B1C6-FE0E0F896B45

Ik kijk niet verder dan één week vooruit. Vaak heb ik geen idee wat ik in het weekend ga doen, tot het zover is. Ook toen we terug met meerdere mensen mochten afspreken, afgelopen zomer, heb ik altijd de boot afgehouden omwille van mensen uit de risicogroep in mijn omgeving die ik absoluut niet wil besmetten, al heb ik daar achteraf gezien misschien wat spijt van want de weinige sociale contacten die ik heb gehad, waren de lichtpuntjes van die lange zomermaanden. Degenen die ik overtuigd kreeg om een wandeling te gaan maken om zo coronaproof te kunnen afspreken, zijn dan wellicht de mensen die er net zo’n behoefte aan hadden als ik.
Alleszins werd dat soort dingen dan de week zelf gepland, en dat zorgde voor zoveel meer rust in mijn hoofd, omdat ik dan wist dat ik er effectief tijd voor had.

Ik vind het heerlijk om zo weinig te plannen. Ik ben een planner, maar het ging er een beetje over, tot het punt waarop je je leven laat leiden door die volgeplande agenda. Precorona werden er vijf maanden vooraf afspraken vastgelegd, met mensen die net zo’n drukke agenda hadden als wij. Hoe kun je nu al weten of je er dan zin in zal hebben, in welk gemoed je verkeert of welk weer het zal zijn?
Hoe leuk zou het zijn als je op vrijdagavond kunt bedenken: “Goh, ik heb dit weekend wel eens zin om naar His Hometown te rijden, of langs vrienden die net een baby hebben gekregen, of laten we gek doen en naar X gaan voor een middagje onder ons tweetjes, doen we dat?” en dat ge dan niet al een propvolle agenda hebt én dat ge dan niet eerst vijf keer heen en weer moet sturen voor ge een datum hebt gevonden die dan vijf weken in de toekomst ligt?

Lang leve een lege agenda ❤

Ik wil geen drie afspraken meer per week, waardoor ik nog maar vier avonden voor mezelf heb waarvan dan nog één avond naar sporten gaat. Een weekend dat dient om uit te rusten, zien verzwolgen te worden door boodschappen doen (want ahja, ’s avonds door de week geen tijd meer voor), het huishouden (want geen home office meer is tussendoor ook geen kans meer om de was op te plooien bv), en dan nog minstens één sociale verplichting die bovendien al vijf maanden op voorhand werd vastgelegd en dus niet zomaar kan worden uitgesteld want op den duur hebt ge die mensen een jaar niet gezien.
Kunnen we afspreken dat we vanaf nu allemaal maximaal één maand vooruit plannen? Kan dat?
En dat het ‘normale’ leven een pakske chiller mag. Mag dat?

Welke nieuwe gewoontes zijn er jouw leven binnengeslopen tijdens deze bizarre coronatijden?

23 gedachtes over “Over de nieuwe gewoontes die ik tijdens de coronamaanden oppikte (en hoop te kunnen behouden)

  1. De momenten dat ik aan het werk was, mocht ik naar het werk blijven gaan dus op dat gebied is er niet veel veranderd was. Ik merk nu wel dat ik het werk “genoeg” vind en geen nood meer heb aan nog veel plannen ’s avonds. In april ben ik beginnen wandelen, ik doe dat nu veel minder maar merk wel dat ik het meer zou willen doen. Ik doe nu meer boodschappen via de Buurderij omdat ik dan niet naar de winkel moet gaan.

    Geliked door 1 persoon

  2. ’t Is hier een beetje hetzelfde. Al had ik geen overvolle agenda, wij hebben gewoon zeer weinig contacten met wie we afspreken, dat is niet veranderd.
    Ik heb een volle agenda aan massages, dat wel. Het is precies eens nodig, voor iedereen. Ik moet vaak nee zeggen, want soms heb ik er veel te veel in een week en fysiek is dat ook wel zwaar. Plus ik heb nog mijn job.

    Geliked door 1 persoon

    1. Wat ben ik blij eens te lezen dat iemand anders zegt dat ze gewoon niet veel contacten heeft waar ze mee afspreken want tegenwoordig was de standaard eerder plan je agenda zo vol mogelijk of je hebt geen leven of je bent raar. Wij dus ook maar weinig contacten waar we mee afspreken en ik vind dat heerlijk zo. Ik ben graag thuis met mijn gezin en de momenten dat we dan wel eens weggaan voelt dan zo veel specialer.
      Dus nu door corona is er bij ons niet veel veranderd, mijn kids zagen ook niet om weg te gaan. Wel hoorde ik al van verschillende die voor corona nooit eens thuis waren dit leren appreciëren hebben het gewoon thuis blijven…

      Geliked door 2 people

      1. Awel ge zou verschieten van hoe vol dat soort mensen hun agenda nog altijd zit. Nog steeds zie ik die elk weekend wel ergens naartoe gaan (coronaproof of niet, daar ga ik me niet mee bezig houden…) En ja dan heb ik het dus over mensen wiens agenda nog voller zat dan de mijne he, want ik had ‘maar’ 2-3 afspraken per week en dat soort mensen was letterlijk bijna nooit thuis. Ma bon, niet mijn zaken natuurlijk. Wij hebben gewoon veel opgesplitste vrienden’groepjes’ en dan drie families om rekening mee te houden. Dat maakt het ingewikkeld. Maar dan nog wil ik dus echt af van dat vooruit moeten plannen… Heb het daar echt mee gehad. Geniet zo van de rust nu… gewoon elke dag gezellig thuis (behalve als we gaan sporten ofzo natuurlijk, ik heb frisse lucht nodig :p ). Waarom niet he?

        Like

  3. Ik werkte tot vorige week nog gewoon op kantoor. Ik was de nieuwe routine goed gewoon maar nu moet ik mijn weg weer een beetje vinden sinds ik nu weer 4 dagen thuiswerk. Ik heb de neiging om meer te treuzelen… want ik moet geen trein halen 😀

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik heb dat vaak ook, zoals nu, “oja tis dan 17u, normaal zou ik nu op de fiets naar huis zitten, ’t is nog te vroeg om aan het eten te beginnen, we blijven nog efkes zitten” 😀

      Geliked door 1 persoon

  4. Ik sta te popelen om weer vanalles te beginnen plannen. Er zijn vriendinnen die ik nu al sinds februari niet meer gezien heb. Ik mis mijn metekindje. Ik mis … vanalles! En het zou allemaal wat dragelijker zijn als ik nu in mijn agenda had staan dat we samen Sinterklaas gaan vieren en dat dat effectief kan doorgaan.
    Ik zou eens moeten nadenken over nieuwe gewoontes die ik wil behouden. Meer thuiswerk, dat vind ik wel prettig en ik hoef niet per se te kussen met jan en alleman. Maar verder wil ik liefst zo snel mogelijk af van mijn nieuwe gewoontes denk ik.

    Geliked door 1 persoon

  5. Ik kan mijn werk niet van thuis uit doen, dus bij mij is er niet echt veel veranderd. Behalve tijdens de (semi-)lockdown, toen ben ik meer alcohol beginnen te drinken. Ik hoop heel hard dat we dat niet meer moeten meemaken, al is dat niet zozeer voor de alcohol.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ze doen er alles aan om niet tot daar te moeten gaan he, maar ja, ze hebben veel te laat ingegrepen dus wie weet wat voor maatregelen er nog gaan volgen… Ik hoop alleszins met je mee.

      Like

  6. Daar heb je zeker een punt, ik mis het ook niet dat ik weken tot zelfs maanden voordien data moest afspreken om mensen te kunnen zien. Toen er versoepeld werd, was het eigenlijk vrij makkelijk om vrienden te kunnen zien, velen waren ook gewoon thuis deze zomer. Ja, dat was fijn. Maar eens dit alles achter de rug is, komt dat onvermijdelijk terug vrees ik.

    Geliked door 1 persoon

  7. Dat van die slaap had / heb ik ook heel erg sinds het thuiswerk en nu met mijn moederschapsrust. Het maakt allemaal zoveel niet uit als ik eens slecht of minder slaap. Nu met dat ik dus niet moet werken boeit het al helemaal niet, dan slaap ik overdag wat bij. Das zo fijn om me daar niet meer druk in te maken want ik werd daar altijd best gestresseerd van, bij ’t gedacht dat ik te weinig slaap ging hebben.

    Geliked door 1 persoon

  8. Dat niet vooruit plannen vind ik ook zalig. Ik ben een ramp om mee af te spreken omdat ik sowieso al 1 op 2 weekends naar Ardennen tracht te gaan. En de andere weekends ga ik naar mijn moeder en kan er eventueel een andere sociale afspraak bij. Maar liefst doe ik dat ook last minute zo van “goh, wat een schoon weer, zouden we geen BBQ doen en die en die opbellen of ze geen goesting hebben om af te komen”. Alleen zit die en die hun agenda dus sowieso de komende 5 maand vol.

    ik eet net vroeger, omdat ik niet meer naar huis moet pendelen maar gewoon mijn voeten onder tafel kan schuiven wanneer ik stop met werken (of nog eerder…ik stop met werken als Jan en de kinderen al 3 keer geroepen hebben dat het eten klaar is). En dat geeft me dus langere avond. Want anders pas klaar met eten bij bedtijd van kinderen en kan ik pas iets doen nadat die in dromenland liggen.

    Geliked door 1 persoon

    1. En spontaniteit is net zo leuk! Maar daar zit ge dan, alleen aan uw bbq. En net als ge dan wel eentje 5 maanden op voorhand zou plannen, dan giet het die dag!

      Like

  9. Wat Corona bij jou deed op gebied van afspraken, heb ik sinds ik naar hier verhuisd ben. Zo’n rust dat dat geeft. Bij mij is het ondertussen zelfs zo ver dat ik ook in België mijn agenda niet meer vol plan. Dat deed ik in het begin wel, want ja, zoveel mogelijk mensen zien. Met als gevolg dat ik doodop was bij terugkeer of in het slechtste geval in België zelf al ziek werd en afspraken moest afzeggen. Al is het daarom niet makkelijk om te beslissen wie je wel en wie je niet gaat zien…

    Ik heb bijlange zo geen slaapproblemen zoals jij, hoogstens eens een slechte nacht of last van J. zijn apneuapparaat, waarna ik naar de logeerkamer verhuis. Maar effectief, nu er bij mij alle dagen een wekker staat (op een voor mij heel vroeg uur ), merk ik dat dat toch wat stress geeft. Want ik ben een avondmens, dus om 22u-22u30 afronden en in bed kruipen, dat is zooo moeilijk. Er is inderdaad een druk dat ik “moet” gaan slapen i.p.v. te willen gaan slapen. Bij mijn vorige job was dat geen probleem, want daar begon ik gewoon hoe laat ik wilde, maar nu moet ik om 8u ter plaatse zijn en dus om 7u10 de deur uit. Nu ja, de stress van dat slapen is veel minder dan de werkstress die ik op de vorige job had, dus ik neem het er wel bij 🙂

    Geliked door 1 persoon

  10. Ik heb nooit op voorhand dingen gepland, net omdat ik nooit kan voorspellen hoe ik me ga voelen als het zo ver is.
    Zo tussendoor efkes iets anders doen, ik durf het dus nog altijd niet he. Schrik dat ‘ze’ me een profiteur gaan vinden ofzo, terwijl ‘ze’ me niet kunnen zien, en er op het werk inderdaad veel tijd verloren gaat aan koffiekletsen. En het erge is, dat ik nu al weet dat ik spijt ga hebben dat ik niet alles uit die maanden thuiswerk gehaald heb. Maarrr deze Sleepless in Leuven gaat inderdaad ook véél chiller om met slaap, heerlijk zeg!!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s