6 tips om thuis te werken en niet onnozel te worden en rust te krijgen in uw hoofd

Zoals heel veel mensen werk ik deze dagen (en weken) van thuis uit – gelukkig laat mijn job dat toe. De eerste week zag ik dat totaal niet zitten, hoopte ik zelfs dat we helemaal zouden moeten sluiten, want in mijn hoofd en in mijn lijf stormde het: mijn emoties schoten alle kanten op, van paniek via berusting weer naar drama, en de nutteloosheid van alles, om nog maar te zwijgen van onrust en willen gillen maar de fut niet hebben. Enfin, chaos dus. De tweede week was het plots druk in mijn werkagenda – ik heb nog wel wat achterstand weg te werken – waardoor het werk ook meer structuur gaf aan mijn dag.

En dat is wat mij tot nu toe boven water houdt: structuur. Dat, en buiten zijn.

Hieronder heb ik een paar tips opgelijst, bijeengesprokkeld tijdens mijn jaren aan ‘ervaring’ met burn-out en zelfbescherming en de weken ziek thuis zijn, want een structuur zorgt ervoor dat je verder niet al te veel moet nadenken en gewoon kan volgen, net wanneer je hoofd het al zwaar genoeg heeft. Structuur zorgt voor rust en kalmte en ademruimte.

Hou er wel rekening mee dat ik geen kinderen heb. Ik zie wat voor chaos dat veroorzaakt in verschillende huishoudens met thuiswerkende ouders, maar ook daar lees ik dat er vooral nood is aan structuur en een dagplan, ook voor de kinderen.

Dus!

Hou een dagplanning aan.

Ik ben iemand die houdt van structuur en planning en lijstjes, zei ik dat al? Veranderingen daar kan ik niet goed mee om. Na een week quarantaine pas begon alles in z’n plooi te vallen, net omdat ik bleef timmeren aan een structuur tot ik me weer veilig ondersteund voelde. Zelfs op dagen dat ik niet hoef te werken, biedt een duidelijk plan de rust die mijn hoofd o zo nodig heeft.

Dat wil zeker niet zeggen dat je je dag moet volproppen met allerlei to do’s, maar wel dat je je dag indeelt op een bepaalde manier, als een soort kader waar je al de rest aan kan ophangen.

Ik sta op op hetzelfde uur als anders. Ik ontbijt op hetzelfde uur. Ik las regelmatig een pauze in, al is het maar om naar beneden te wandelen, naar het toilet te gaan of iets om te eten te halen. Neem een heel expliciete middagpauze: loop weg van je werklaptop en ga liefst naar buiten, ook als het regent. Een kwartiertje om de blok wandelen, lunchen met een huisgenoot, een kort fietstochtje, een videocall met je beste vriendin: alles wat je ontspant en je even loskoppelt van je werk.

Het gevaar aan de hele tijd thuis werken is dat je blijft doorwerken. Hou de klok in de gaten en leg jezelf vooraf een grens op: rond dat bepaalde uur gaat de laptop toe en begint je vrije avond. Ook die is bij mij nog onderverdeeld (eten maken, eten, sporten, puzzelen, tv kijken of nog iets nuttigs doen (zoals deze blog typen)), maar het belangrijkste is dat je zoveel mogelijk op hetzelfde uur gaat slapen. Ik heb namelijk nogal de neiging om voor de tv te blijven hangen, tot in het oneindige. Zelfdiscipline, ahum.

Doe alsof je echt naar je werk gaat.

Neem ’s morgens een douche, kleed je ‘netjes’ aan alsof je zo naar kantoor zou vertrekken, en blijf zeker niet in je joggingbroek zitten want waar is dan nog de grens tussen werken en chillen? Foetsjie, inderdaad. Bovendien zijn videocalls helemaal ingeburgerd en durf je misschien al eens vergeten dat je collega’s die slonzige outfit en ongewassen haren effectief kunnen zien.

In plaats van het gebruikelijke pendelen naar en van het werk (wat in mijn geval met de fiets gebeurt), maak ik ’s morgens een wandeling van een kwartiertje, het kleinst mogelijke rondje rond ons huis. Dat zorgt ervoor dat ik goed wakker ben, zeker omdat de ochtenden momenteel heerlijk fris zijn.
’s Avonds probeer ik na het werk iets van sport of beweging te doen, en puzzel ik tot het begint te schemeren. Op die manier blijft werk heel duidelijk gescheiden van de vrije tijd die avond heet, en dat is voor mij toch belangrijk om helemaal te kunnen ontspannen. (Ik ben wel iemand die haar werk heel makkelijk achter zich kan laten, want: morgen is er nog een dag.)

Blijf vasthouden aan je ochtend- en avondroutine

Voor de hele coronaheisa had ik mezelf al een vrij solide ochtend- en avondroutine aangeleerd (waar ik echt eens over ging bloggen, maar je weet hoe dat gaat…), ook in het weekend (waar ik mijn fietstochtje naar het werk al verving door het intussen uitgesleten blokje rond ’s morgens).
Ik word meestal op hetzelfde uur wakker (weekend of werkdag) en begin mijn dag liefst langzaam met wat yoga, meditatie of kribbelen in mijn dagboek. ’s Avonds doe ik af en toe een uitgebreide gezichts- of haarverzorging, of ik lees een aantal bladzijden in een boek, om op die manier rustig te kunnen uitbollen en ontprikkelen na een lange dag.

Ook nu probeer ik dat vol te houden, al stort ik me soms nog te hard in de dag omdat ik van die momenten heb dat ik niet wil stilstaan bij mezelf en vooral niet bij de situatie waarin we ons nu bevinden. It scares the shit out of me weet ge en het moet gewoon voorbij zijn.

Gun jezelf de tijd om te wennen aan deze situatie.

Het heeft bij mij een week geduurd voor ik me weer langer dan twintig minuten op iets kon concentreren. Dat de werf bijna volledig stilviel, hielp ook wel: geen leveringen en lawaai meer in de straat. Maar echt helemaal wennen? Dat doet het vast nooit. Elke dag weer die harde cijfers in het nieuws, de vele slachtoffers die vallen, het besef dat het nog maanden zal duren voor het leven weer z’n gewone gangetje zal gaan, en godweet wanneer er een vaccin beschikbaar zal zijn. Het zijn vreemde tijden, punt. En het is oké dat gij u daar niet oké bij voelt.

Kies een vaste werkplek.

Een plek die je ’s avonds achter je kan laten, waarvan je de deur kan toetrekken alsof je echt het kantoor uitwandelt.

IMG_1971

De eerste dagen van de quarantaine zat ik in de zetel. Mijn zolder lag overhoop omdat kort tevoren de vloerder nog wat plintjes was komen zetten dus aan mijn bureau gaan zitten was geen optie – ik was niet in de mood voor opruimen of organiseren en al lang blij als ik de dag doorkwam zonder hyperventilatie-aanval. Na een paar dagen verhuisde ik naar de livingtafel, maar mijn concentratie was nul. Ik hield alles in de gaten wat er buiten gebeurde en was constant met het nieuws bezig. Dat is pas gebeterd tijdens het weekend, en toen heb ik ook mijn zolder opgeruimd en daar mijn bureau klaargemaakt en dat is dus nu mijn telewerkplekje.

Het helpt echt om dat apart te houden. De zetel is om te hangen, om een dutje te doen, om te boefen en nog zoveel meer, maar niet om te werken.

Doe leuke dingen tussendoor.

Ja ik mis het ook om de keuken binnen te wandelen en daar een praatje te slaan met een collega die koffie neemt of er zijn ontbijt staat voor te bereiden. Ik, de typische introvert, mis de sociale interactie enorm. (Not to mention mijn familie, die zo dichtbij wonen maar nooit verderaf lijken geweest te zijn.)

In plaats van je pauze dus al tetterend door te brengen, doe iets leuks in huis. Ruim dat kastje op waarvan de rommelige inhoud je al weken ergert (en bij uitbreiding uw hele keuken, want nu ik elke dag zoveel met eten bezig ben daar, stoort de inrichting van alles mij elke keer ik een schuif of kast opentrek), verpot je kamerplanten één voor één, zaai wat bloemetjes of andere plantjes voor in de tuin, neem stekjes van je planten, leg een paar puzzelstukjes, lak uw nagels, val uw lief lastig (of eender wie via de telefoon), ga touwtjespringen op je terras, of ga gewoon wat uit je raam hangen.

Het leven is plots veel trager geworden, dus ook jij mag op de rem gaan staan. Laat het gebeuren. This too shall pass. Dat moet wel, en dat zal.

Stay safe, en hou verdomme die anderhalve meter afstand, laat de auto thuis tenzij je niet anders kan, en stop met hamsteren. Dank u.

Hoe ga jij om met deze euhm ‘situatie’?

 

22 gedachtes over “6 tips om thuis te werken en niet onnozel te worden en rust te krijgen in uw hoofd

  1. Ik geniet nog duizend keer meer van het fietsen en wandelen in de natuur. (Eigenlijk heb — en maak – ik er nu meer tijd voor. Heb nu zelfs alle plekjes waar we rond Leuven naartoe gaan opgelijst. Ook zo’n blogitem dat ik ‘eens’ ging schrijven. Maar nu heb ik eindelijk tijd voor het uitgebreidere werk :). Er zijn dus ook positieve gevolgen. Maar scheiding tussen ‘werken’ en ‘thuis’ is idd moeilijker! Goede moed!

    Liked by 1 persoon

  2. Regelmaat is inderdaad wel belangrijk. Ik ben 21 jaar freelancer geweest en de meeste van mijn opdrachten deed ik thuis, in mijn bureau. Helemaal in het begin dacht ik ‘vrijheid blijheid, ik werk wanneer ik daar zin in heb’. Maar dat werkte toch niet zoals het moest.

    Liked by 1 persoon

  3. De meeste tips pas ik al toe… maar ik werkte in de zetel. Foei foei. Maar ik was al van plan om vanaf maandag aan mijn kleine tafeltje te gaan zitten. Want ik krijg last van mijn rug… Ik kleed me wel aan en het voordeel van honden is dat je vaak een blokje om moet doen. En net voor ik begin te werken, strekken we alle drie onze pootjes 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Wij zijn het al gewoon om 2 dagen in de week thuis te werken… het wennen aan 5 dagen per week viel goed mee, het enige waar ik last van had/heb is minder beweging, maar dat is ook al in orde gekomen (op de loopband-elke dag een uur wandelen).

    Liked by 1 persoon

  5. Wat is jouw favoriete toertje in de buurt? Ik denk dat ik mijn grens eens ga verleggen naar de andere oever van de Dijle, dus inspiratie welkom. 😉 Weet je of het te doen is tussen knooppunt 623 en 624 zonder laarzen? (Ik veronderstel dat je daar wel eens komt. ;-))

    Liked by 1 persoon

    1. Ik ben efkes moeten gaan spieken op de website want ik ben nog niet zo gevorderd dat ik alle nummerkes uit mijn hoofd ken 😀 😀 Maar ik moet u al direct teleurstellen: neen. Zijn er vorige week nog geweest en de weg was op een bepaald moment één grote wel ja precies een beek. Dus als je laarzen hebt, pak ze mee! (Ik heb er wel maar er zit ergens een gat in, en het lief heeft er geen dus ja, wij zijn op onze stappen moeten terugkeren.) Met de knooppunten wandelen wij heel vaak, al zijn er natuurlijk nog andere paadjes. Dit weekend het Gasthuisbos ontdekt (knooppunt 169-15 en verder), serieus, ik was daar nog nooit geweest! (Maar is voor jou misschien al te ver.) Aan ‘uw’ kant van de Dijle/Vaart moet je misschien s de Mollekesbergwandeling opzoeken, of de Bertemboswandeling. Pareltjes!

      Like

  6. Hier heb ik echt iets aan, Leen. Ik ben vrijdag mijn eerste thuiswerkdag begonnen en heb wellicht alles verkeerd gedaan. Nu schrijf ik nog mijn ervaringen op over hoe ik terug thuis geraakt ben, ik ga me in elk geval nog niet direct vervelen.

    Liked by 1 persoon

  7. Goeie tips! Hier zo’n gezin met een kindje, en het is echt zoeken.
    Eigenlijk vind ik het dubbel: het is aan de ene kant zo veel drukker omdat je alle rollen tegelijk moet vervullen, maar aan de andere kant is er ook meer tijd voor dingen waar je anders geen tijd voor had. De eerste week was ik heel onrustig, en in paniek bijna, en was de concentratie ver te zoeken. Maar de afgelopen week ging het al wat beter moet ik toegeven. Iedereen moet zijn eigen draai een beetje vinden in deze situatie. Structuur helpt wel, en bij mij helpt niet te veel naar het nieuws kijken ook. En gaan wandelen, met de nodige afstand, uiteraard!
    Hou jullie goed! X

    Liked by 1 persoon

    1. ’t Is nogal wat om aan te wennen. Maar eerlijk, ik kijk niet meer op tegen de komende weken. (Behalve mijn familie niet kunnen zien.) Er is zoveel meer vrije tijd, met al die lege avonden en weekends…

      Liked by 1 persoon

  8. Ik heb gewoon echt een hele slechte werkplek hier thuis, zowel ergonomisch als met de niet bestaande lichtinval (+ noordelijke kamer dus koud). Ik zal echt blij zijn als ik weer naar kantoor kan. Ook al is er lawaai. Ik kan ook nog niet echt doorwerken momenteel met alle calls en projecten door elkaar. En vooral aan de avondroutine is nog werk, want ik stop echt veel te laat met werken.

    Like

  9. Ik ervaar eigenlijk helemaal niet dat het leven trager is geworden. In tegendeel, mijn mailbox heeft nog nooit zo vol gezeten, mijn hoofd zoemt van alle Teams vergaderingen en mijn werkdagen zijn nóg langer dan gewoonlijk.

    Liked by 1 persoon

    1. Hier was het op werkvlak de voorbije week ook erg druk… Dat zorgt ervoor dat de weekdagen snel voorbij zijn, inclusief de avonden want eens de laptop toe was de energie precies foetsjie…

      Like

  10. Ik werkte vroeger al regematig van thuis en dan doen we zoveel video calls zo het leek me evident om op gelijke uren op te staan en je aan te kleden enz. Het tegendeel zou niet echt in me opkomen.

    en met kinderen in huis lukt het ook wel om ’s avonds te stoppen. dus het ritme is er wel, maar anderzijds zijn het ook die kinderen die me uit het ritme halen (waardoor ik toch soms laat ’s avonds wat werk moet inhalen en zo heb ik in totaal minder vrije tijd over. Maar de breaks met de kinderen zijn dan wel fijn).

    Liked by 1 persoon

    1. ’t Is eens wat anders he van werk-leven-stijl? Video calls waren bij ons nog bijlange niet ingeburgerd; als je thuis aan het werk was, kon je bijvoorbeeld niet inbellen op een meeting met mensen die wel op kantoor zaten. (We hebben ook niet de ruimte voor dat soort meetings op kantoor.) Ik hoop alleszins dat ik wat vaker kan telewerken, en mijn collega’s ook, want ons kantoor is enorm krap geworden en een open space en soms te druk zie je.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s