Op weg naar een vegan eetpatroon #6: over flexanisme en het Vegan Summer Fest

Eind juli schreef ik mijn laatste postje over mijn zoektocht naar de perfecte balans tussen vegetarisme en veganisme. Ik kan u zeggen dat er sindsdien weinig is veranderd: ik snoep nog altijd evenveel (niet-vegan stuff), ik eet nog altijd geen vlees of vis, en thuis kook ik in 90% van de gevallen volledig plantaardig.

Flexanist

Dit woordje kwam ik onlangs ergens tegen en dekt voor mij de lading: ik ben een ‘flexibele veganist’. Dit wil zeggen dat ik plantaardig eet waar ik kan en wil, en verder vegetariër ben. (Net zoals een flexitariër vegetarisch eet wanneer hij kan en wil, en verder nog wel vlees of vis eet.) Het is slechts een woord, maar op mij is het helemaal van toepassing: het geeft me de ruimte om zelf uit te zoeken waar ik de grens wil trekken of verleggen, en zo hoef ik mezelf niet constant te verantwoorden.

Een vegetarisch weekend

Een kaasplankje om de start van ons weekje vakantie in Frankrijk in te luiden.

Ik heb veel minder last van mijn spijsvertering dan vroeger, toen ik nog wel veel kaas en vlees at. Of dat per se met elkaar in verbinding staat, laat ik in het midden, maar het is een feit dat mijn darmen een week moesten bekomen na een week (Zuid-Frankrijk met familie) of zelfs maar een weekendje (Limburg met vrienden) puur veggie.
Het is ook een feit dat wanneer we op weekend gaan en ik dus heb besloten om dan voornamelijk veggie te gaan eten en het hele veganisme links te laten liggen, ik ervan ‘profiteer’ en meer kaas ga eten. In en na Zwitserland heb ik daar ook nogal van afgezien, believe you me.

Een dagmenu op zo’n weekend ziet er dan bijvoorbeeld zo uit:

  • ontbijt: afbakbroodje met Hollandse kaas en mayonaise (in plaats van bruin brood met choco)
  • lunch: afbakbroodje met choco (in plaats van soep of een restje van de avond ervoor)
  • avondeten: frietjes met veggieballetjes in tomatensaus (in plaats van dus iets vegan)

Mijn spijsvertering is het semi-plantaardige eten nu gewend en is met andere woorden verwend en laat zich niet zomaar weer in de andere richting duwen.

Spijsverteringsproblemen

Ik ga efkes heel plastisch zijn maar ik was iemand die vroeger regelmatig diarree-aanvallen kreeg. (Nu heel soms nog, als ik een week superongezond heb gegeten.) Dat was minstens wekelijks. Ik schaamde mij daar voor (nu nog) dus het was niet iets dat ik overal ging verkondigen.

Ik leerde dat er bepaalde dingen waren waar mijn darmen absoluut niet mee overweg konden: (te veel) ijs en andere vloeibare koude dingen zoals Danette of andere pudding, rode paprika, meer dan één keer de combinatie pasta-tomatensaus per week, havermoutpap, te veel ongezonde crap op een week… En er moeten nog specifieke dingen geweest zijn, want ik kon een aanval niet altijd linken aan iets uit dit lijstje.
Ik liet me testen op allergieën en intoleranties, maar daar kwam niks uit: zelfs niet voor eieren, terwijl als ik dat eet ik uren buikpijn heb. Idem voor harde kazen en yoghurt. Mijn spijsvertering zal gewoon ‘gevoelig’ zijn zeker?

Anyways, ik had ermee leren leven. Ik ging op restaurant met een voorraad Loperamide in mijn handtas die ik ergens gedurende de avond gegarandeerd zou nodig hebben.
Mijn spijsvertering is een beetje autistisch, denk ik: die wil regelmaat en hangt vast aan gewoontes en weigert plotseling veel meer boter en andere dingen die ik thuis normaal niet eet. Ik vond dat gedrag van mijn darmen eigenlijk vrij normaal, tot ik een paar maanden in 2019 plots doorhad: tiens, hoe lang is dat nu geleden dat ik nog naar de pot moest rennen?

Ik voel me lichamelijk alleszins beter, puurder als ik zo min mogelijk dierlijke producten eet. Mijn darmen bevestigen dat gevoel, en dat is fijn: misschien heb ik eindelijk mijn ‘dieet’ gevonden, een eetvoorkeur die ik kan volhouden en waar ik me goed bij voel, mentaal én fysiek.

Het Vegan Summer Fest

IMG_20190817_112156

In augustus werd het Vegan Summer Fest georganiseerd in Flanders Expo. Ik kreeg het lief zover om mee te gaan door hem een nachtje Gent voor te schotelen inclusief dineetje in een goed restaurant. ’s Middags aten we een superlekker slaatje bij Boon (voor mij volledig vegan), ’s namiddags een stuk hemelse chocoladetaart bij Madame Bakster en ’s avonds het beloofde diner bij Souvenir.

De dag nadien was het dan zover: de grootste bijeenkomst van vegans waar ik ooit al was geweest. Het niet-eten-gedeelte was een beetje een teleurstelling: de kraampjes waren klein, en het aanbod was niet zo uitgebreid als ik had gehoopt. Maar het eten… olalala.

IMG_20190817_112456

In de eerste hall stonden al verschillende eetkramen en het duurde even voor mijn frank viel (dankzij het lief dan nog) dat het grootste deel eigenlijk buiten stond. Ik heb moeten selecteren en dat was moeilijk!

Photos (3)

Wat ik ter plaatse at:

  • als tienuurtje een warme wafel van het Brusselse Veganwaf’ (verschil met een ‘gewone’ was niet te proeven)
  • als lunch een falafelwrap bij het Nederlandse Bakblik
  • als dessert een cookie dough ijsje bij Naduah (die af en toe ook eens in Leuven verschijnt met haar foodtruck, thankgod)

Wat ik mee naar huis nam:

  • koffiekoeken van de Gentse bakkerij Frimout, een legende in de vegan wereld
  • cookie dough van The Dough Bar omg ik zou direct op de trein naar Antwerpen springen alleen al hiervoor!
  • twee cashewkaasjes van Rosie & Riffy: eentje met truffel en eentje met Italiaanse kruiden.

Ik ging niet alleen voor het eten: ik wilde minstens één spreker zien, en op het moment dat we er waren kwam diëtiste Evelien Mertens spreken over veganisme en sporten. Als sporter moet een veganist immers (net als iedereen trouwens) zorgen dat hij voldoende brand- en voedingsstoffen binnenkrijgt. Het heeft me alleszins doen nadenken over mijn voedselinname voor en na het sporten, over eiwitten (iets waar ook onze sportcoach niet genoeg op kan hameren naar haar zin)  en over het feit dat ik toch echt eens met een diëtist wil gaan babbelen om te checken of mijn weekmenu’s gevarieerd genoeg zijn.

IMG_20190817_124411

Ik had nog graag de Sustainable Family gehoord, maar die kwamen pas in de late namiddag en tegen die tijd zat ik al lang thuis in onze zetel te smikkelen van het meegebrachte vegan lekkers!

Ah ja, het bloed!

Ik heb mij eind september opnieuw laten testen en ijzer en B12 zaten allebei erg goed. Ijzer was zelfs veel beter dan bij de vorige test in juni. (Voor B12 neem ik twee keer per week een half supplementje, als ik het niet vergeet.) Calcium e.d. kan je niet zomaar testen, maar zou ik eigenlijk ook wel willen weten. Ik hoop ergens begin 2020 tijd te hebben om daar eens verder mee te gaan, om eens te kijken hoe ik mijn eetgewoontes gezonder kan maken (want ik eet nog altijd te veel crap, ook al is het dan veggie en ook al probeer ik mijn hoofdmaaltijden zo gevarieerd mogelijk te houden en zo vaak mogelijk typische vegan dingen als bonen, broccoli, boerenkool, volkorendingen e.d. te eten). Ben ik goed bezig? Ik weet het eigenlijk niet. Hoe wist ik dat zo zeker toen ik nog ‘alles’ at?

We zullen doorgaan

Zo, dat was een kleine update. De laatste maanden hebben bewezen dat ik me comfortabel voel bij de huidige grenzen, en ik ben niet meteen van plan om die nog verder door te trekken.  Voorlopig is het goed zo. Ook voor mijn omgeving, denk ik, die er stilletjesaan aan gewend raken dat ik geen vlees meer eet 🙂

Hoe ‘autistisch’ is jouw spijsvertering?

21 gedachtes over “Op weg naar een vegan eetpatroon #6: over flexanisme en het Vegan Summer Fest

  1. Ik herken de autistische trekjes wel: mijn spijsvertering houdt ook erg van regelmaat en voorspelbaarheid. Ik heb gemerkt dat ik niet goed tegen melkproducten kan en ook best niet te vettig eet. Ik voel mij net als jij beter (lichter, minder opgeblazen) sinds ik grotendeels plantaardig eet. Room en kaas bijvoorbeeld krijg ik echt maar in kleine hoeveelheden verteerd. Eieren kan ik wel eten, maar maar ééntje per keer (dat was ook al zo toen ik ze nog regelmatig at). Een omelet van 2 of 3 eieren, dat is voor mij veel te veel.

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik eet nog steeds vlees, maar minder. Zowiezo geen charcuterie meer en als lunch neem ik ook geen vlees mee of het moet een restantje zijn. Melk is vervangen door plantaardige versie, net zoals de yohurt. Maar we zijn er nog lang niet :-). Darmen blijft ook hier een gevoelig puntje en heb al zoveel geprobeerd…..

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik ben er ook nog bijlange niet, ik eet te veel crap en dan zijn mijn darmen boos – terecht natuurlijk. Als ze al die crap nu eens uit de winkelrekken zouden halen he, ’t leven was een pak makkelijker 😀

      Like

  3. Oh wat fijn dat je lichaam zo goed op plantaardig eten reageert! Ik was lang een when-at-home vegan maar sinds maar dus volledig vegan wat voor mij niet moeilijk is want ik lust toch geen kaas, melk en eieren 😀

    VSF nooit geweest, ik vind het op zo’n beurzen beetje gek dat je eerst inkom moeten betalen om dan te mogen eten. Hetzelfde met de boekenbeurs eerst geld betalen om dan boeken te kopen.

    Geliked door 1 persoon

  4. De laatste tijd lees ik relatief veel over spijsvertering en darmflora etc. Ik begin nu precies pas te beseffen hoe belangrijk die zijn voor je algemene gezondheid. Ik heb ofwel platte diarree ofwel constipatie, iets daar tussenin heb ik zelden of nooit dus echt gezond kan dat volgens mij niet zijn.
    Ik ben niet zeker maar dacht dat je calcium kan laten testen via je urine? Dan moet je zo 24 uur urine bijhouden en doen ze daar allerlei testen op, is wel duurder dan een gewone bloedname.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik zou ook heel wat willen bijleren over spijsvertering enzo! Het is immers zo belangrijk, als dat niet goed functioneert dan worden vitamines niet deftig opgenomen hoe gezond je ook denkt te eten. Ik ga me er ook eens in verdiepen…

      Like

      1. Dat ziet er superinteressant uit maar ik vermoed dat je als halve vegan niet in aanmerking gaat komen én je mag geen voedselintoleranties hebben (ik kan absoluut niet tegen ei).

        Like

  5. Ik herken de autistische trekjes wel 🙂 Ik ben nu sinds 1 november aan het meedoen met Try Vegan en merkt toch wel een positieve impact op mijn maag & darmen. Maar het is niet altijd even eenvoudig vind ik om de hele tijd 100% plantaardig te eten.

    Geliked door 1 persoon

    1. Nee, absoluut niet! Ik denk niet dat ik het zou kunnen, enfin op dit moment toch niet. Mocht ik meer vegan mensen in mijn kennissenkring hebben, zou het misschien makkelijker zijn (bv om uit eten te gaan enzo). En als ik van al die koekjes- en chipsbrol kon afblijven, ook!

      Geliked door 1 persoon

  6. Dat is een interessante vraag. Ik probeer ook wat dingetjes aan te passen aan mijn eetpatroon, maar geen idee of dat iets teweeg gaat brengen. Ik ben alleszins heel gevoelig aan cafeïne, vooral wat hoofdpijn betreft.

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat drink ik nooit, cola of koffie drink ik echt niet graag. Ik denk dat ik als hsp’er daar ook veel te gevoelig aan zou zijn trouwens; van suiker voel ik al zoveel effect…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s