Over HetWeb en mijn job aldaar

Ik vertel hier niet veel over mijn werk bij HetWeb (wat natuurlijk een schuilnaam is). Bedacht ik mij toen ik deze blogpost las. En al zeker niet zo open & bloot als Annelies, want ik weet dat er collega’s zouden kunnen meelezen. Van mij zijn ze niet gewend dat ik zo recht voor z’n raap ben. Mij hoort ge meestal pas wanneer er iets mis is.

Wat wij doen

Websites maken. Zo simpel is het eigenlijk. Zelf draag ik daar weinig rechtstreeks aan bij, want mijn functie is ondersteunend en het is het salesteam dat ons gaat verkopen, het zijn de analysten die alles uitdenken, de designers die alles ontwerpen en de devs die alles schrijven en in elkaar steken. Mijn levensdoel is om iedereen content te houden, feitelijk, en te zorgen dat het geld effectief binnenkomt.

Onze straat in de herfst. Gewoon geweldig om in Leuven te werken.

Wat ik doe

Ik ben sinds een jaar of twee de office manager, voordien de office assistant. Niet dat er bij die overgang ineens keiveel is veranderd, want dat is gaandeweg zo gegroeid naarmate ik meer verantwoordelijkheden kreeg.

Allemaal heel tof die titel, maar ik heb steeds vaker het gevoel dat ik tegen het plafond zit. “Is dit het nu?” is dan ook een vraag die regelmatig opspeelt. Toen de vorige office manager wegging, had ik verwacht veel van haar taken te zullen (mogen) overnemen, maar toen hebben ze toch vervanging voor haar gezocht, en die persoon een andere titel gegeven. Ook goed. Alleen had ik gehoopt om eindelijk meer HR te zullen mogen doen, en dat blijf ik om verschillende redenen telkens mislopen.
Anyways, ik krijg mijn dagen goed gevuld met allerlei dingen die ik ook vaagweg in mijn LinkedIn-profiel vermeld, zoals daar zijn:

  • facturen versturen en bij de PM’s gaan zagen om die klaar te zetten
  • boodschappen doen voor de fruitmand, smoothies, ijsjes, soep en de wekelijkse bokeslunch
  • zorgen dat er ten allen tijde genoeg eten en drinken is, dus
  • betalingen opvolgen
  • de telefoon beantwoorden en spam weghouden (ik bewaak de telefoonlijn beter dan Cerberos de onderwereld)
  • leveringen in ontvangst nemen
  • koffie geven aan klanten
  • contracten maken en opvolgen
  • aankoopfacturen verwerken
  • nog wat andere administratieve dingen
  • de lonen, maaltijdcheques en ecocheques fixen
  • catering en eventueel locatie voorzien voor onze kwartaalbijeenkomsten

Kortom kleinere en grotere dingen.

De plek waar ik al bijna zes jaar het grootste deel van mijn dagen doorbreng.

Ik ben een tijdje officieus support manager geweest, dus vragen van klanten voor aanpassingen aan hun site die binnenkomen opvangen, delegeren en opvolgen, wat bovenop mijn andere taken kwam. Ik deed dat heel graag, mensen helpen, maar we blijven natuurlijk websites live zetten en dat zijn dus meer en meer klanten die na het live gaan van hun website bij de supportdienst terechtkwamen en intussen moest ik ook nog al mijn office werk doen en :aaaah: crash. Toen kwam er een echte supportmanager en mocht ik mij bezighouden met alles hierboven, hallelujah. Ik heb dat wel moeten loslaten want ineens zijt ge veel minder van alles op de hoogte. En ik ben graag van alles op de hoogte.

Ons kantoor

We zijn een klein bedrijf, hoewel we met meer zijn sinds ik er een dikke vijf jaar geleden begon te werken. We beginnen uit onze voegen te barsten, letterlijk, want ons kantoor is te klein aan het worden. Zo zijn er op onze verdieping twee toiletten voor 29 mensen. Er zijn drie vergaderzaaltjes, die buiten de zomer bijna altijd bezet zijn.
We werken in een open space of kantoortuin dus iedereen zit bij elkaar. Dat is tof, maar voor een introvert die de jaren voordien met twee of drie mensen in één kantoor heeft mogen zitten, was het een serieuze aanpassing en het zuigt nog altijd veel energie weg.
Er zijn 586 planten die door o.a. yours truly moeten worden onderhouden, ja ik heb het laten opnemen in mijn officiële takenpakket.

Het zijn 127 plantjes momenteel, waarvan ik er slechts een stuk of 100 moet verzorgen, maar ik overdrijf graag.

De bedrijfscultuur

Ik ben mijn carrière ooit begonnen in een hotel, waar collegialiteit werd tegengewerkt van bovenuit – zo mochten wij nooit buiten de uren afspreken en was er van teambuilding geen sprake. Toen de eigenaar begon met officiële, per aangetekende brief verzonden verwittigingen, heb ik de eer aan mezelf gehouden en onmiddellijk ontslag genomen. Ik werkte er toen bijna twee jaar.

Deze foto is van de tijd daarvoor nog, toen ik mijn stage deed als receptioniste bij Intersoc. Maar was ook in wit hemd en zwarte broek dus 🙂

Daarna kwam ik bij een KMO terecht, qua grootte en takenpakket vergelijkbaar met waar ik nu werk. Alles was er iets formeler, in de eerste plaats omdat de consultants in kostuum naar klanten moesten. We kwamen regelmatig samen, bijeenkomsten die belangrijk waren omdat de consultants vooral op de baan waren en elkaar dus niet vaak te zien kregen. Dan was er pizza en tijd voor een babbel. We gingen een paar keer per jaar uit eten en dan kon je ons niet van de dansvloer wegslaan. Er was een teambuilding naar Lissabon, en een skivakantie met een deel van het team. Those were the days!

Er was een professionele fotoshoot voor een brochure die we gingen laten maken. Hier sta ik weer in een hemdje. Ik droeg vaak hemdjes vroeger, ja.

Twee jaar later werden we overgenomen door een multinational waar het ieder voor zich was en geld en iedereen was een nummerke voor HR. Wij kwamen daar binnen als team, iets wat de afdeling waar wij op terechtkwamen niet begreep. Dat ik als assistant zo vertrouwelijk omging met consultants van alle niveaus was abnormaal. Het leuke aan mijn job was dat ik samen met de andere assistants mee grotere interne events mocht organiseren, zoals de jaarlijkse kerstmarkt en dat was meteen ook mijn grote afscheid van het bedrijf want niet veel later ben ik er weggegaan. Of meehelpen achter de bar op één van de kwartaalbijeenkomsten. Ik hou goeie herinneringen over aan mijn tijd daar, maar het was mijn soort omgeving niet. Mijn job zelf voelde zo nutteloos: het merendeel van mijn uren spendeerde ik aan de agenda’s van mijn twee bazen beheren en inplannen, en bloggen. Toen was ik bij met blogs lezen en schreef ik er zelf ook veel 🙂 Dat heb ik toch maar mooi twee jaar volgehouden.

Ik kan daarom met mijn hand op mijn hart zeggen dat HetWeb anders is. Bij ons gaat het er allemaal wat informeler aan toe. Onze bazen worden niet graag met ‘baas’ aangeduid maar liefst bij hun voornaam genoemd. Als je verjaart, wordt er verwacht dat je trakteert. Zelfgebakken brownies, ijsjes, verse limonade, Celebrations, een snoepjespot: wij zijn niet kieskeurig. Qua werken is alles vrij flexibel: we mogen tussen 8 en half 10 beginnen, we mogen telewerken wanneer we dat zouden willen, en het is opvallend dat er veel mensen hier deeltijds werken. Dat kan gewoon. We zitten in centrum Leuven dus onder onze middagpauze kunnen we op een terras gaan zitten, naar de bib of boodschappen doen. Met openbaar vervoer of fiets komen werken wordt zwaar aangemoedigd. Er is/was zelfs een loopclubje voor onder de middag.

Hard aan het werk, want zo zijn we. ©Jonas Denil

Kortom

Ik ben er trots op om voor HetWeb te werken, zeker nu we ook bezig zijn met ‘vergroenen’ (letterlijk en figuurlijk, haha). Wij proberen de wereld mooier te maken, op onze manier. En ik ben blij daar mijn steentje aan te kunnen bijdragen. Ik hoop alleen dat ik nog kan groeien en steentjes kan blijven bijdragen, grote en kleine.

Ik wil nog steeds ooit mijn eigen zaak beginnen met ontbijtjes, lunchkes, thee, allez die dingen, maar ik moet eerst een partner vinden want alleen zie ik dat niet zitten en niemand uit mijn omgeving wil zijn zekerheden opgeven, wat ik natuurlijk wel snap maar het is spijtig 🙂 Hoedanook, wie weet wat de toekomst brengen zal?

Wat doe jij van job, en doe je het graag?

 

 

38 gedachtes over “Over HetWeb en mijn job aldaar

  1. Zoals ik al bij je vorige blog reageerde ben ik ondertussen weer veranderd van job. Ik werkte in een groot bedrijf waar ze je raar aankijken als je ‘maar’ 4/5de wilt werken, waar je je moet blijven bijscholen na de uren, waar je elke week moet aantonen dat je ‘gegroeid’ bent… Ik ga nu terug naar de huisartsenpraktijk. Een grote praktijk met 8 dokters (waarvan 1 in opleiding). Ik voel me daar zo welkom en ook zo thuis. Ik doe daar alles behalve patiënten onderzoeken en behandelen 😉

    Als je jouw zaak met ontbijt, lunch en thee wilt combineren met een wolwinkel en workshops enzo, wil ik daar zeker eens mee over nadenken 🙂

    Liked by 2 people

    1. Da’s veel fijner he, een klein bedrijfje waar je echt het verschil kan maken!
      Ik wil er al boeken bij doen, en misschien ook wijn, maar workshops geven dat zou ook nog een goeie optie kunnen zijn! (Ge ziet, het businessplan staat nog niet op punt.)

      Liked by 1 persoon

  2. Dat klinkt als een geweldig fijne job, waar je ook inspraak hebt en waar er veel respect is voor wie je bent als persoon! En die plantjes, wauw!
    Ik ben vorig jaar veranderd van job, en hoewel de functie die ik doe quasi dezelfde is, alles is anders. Het management (dat eerder naast dan boven ons staat), de collega’s, de werksfeer (en daarmee bedoel ik ook dat we vb. overal kunnen inpluggen om te werken – zowel in de ‘kantoortuin’ als apart), de flexibiliteit (thuiswerk, …). Ik zou er eigenlijk ook eens over willen bloggen, maar ik vind het best dubbel ook 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Leuk om meer over je werk en carrièrepad te lezen. Je werk klinkt heel gevarieerd. Ik werkte als webredacteur bij een tijdschrift. Ik deed het met veel plezier, al was ik wel toe aan iets nieuws. Ik heb mijn baan opgezegd om te verhuizen en te gaan samenwonen. Nu ben ik werkloos, soms in combinatie met freelanceklussen/-klusjes die op mijn pad komen. Het liefst wil ik een vaste baan in België. Maar hoewel ik vaak word uitgenodigd en proefopdrachten mag maken, heb ik nog niets gevonden. Ik vertrouw er maar op dat dat met de tijd goedkomt.

    Liked by 1 persoon

  4. Het klinkt alsof je echt op een fijne werkplek zit nu! Ik vind zelf informeel kunnen omgaan met je collega’s heel belangrijk. Bij mij is dat gelukkig ook wel het geval! Het is er ook heel los qua kledingvoorschriften bijvoorbeeld en er is veel empathie, of aleja begrip voor je situatie. Ik ben daar echt wreed gelukkig eigenlijk 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Ik durf niet zoveel vertellen over mijn werk omdat de collega’s meelezen, allez, ik denk dat er minstens eentje me al gevonden heeft. Ik werk bij de overheid. En mijn vorige job ook, al was dat voor een andere dienst en in Brussel. Ik heb heel interessant, nuttig werk en heb echt het gevoel dat ik mijn steentje bijdraag aan de maatschappij. Maar het slechte personeelsbeheer en de grillen van de bazen moet ik er helaas bijnemen. En dan heb ik het nog niet over de ego’s van sommige collega’s gehad. Ook ik zit aan mijn plafond. Ik kan nog groeien, maar in een veel grotere functie waarvoor ik examens moet doen en die dan ook een pak zwaarder zal zijn. Ik weet niet of dat nu per se hoeft, al snappen mensen niet dat niet iedereen noodzakelijk altijd maar hoger wil gaan. Je lijkt me een heel afwisselende job te hebben en bovendien een leuke sfeer op kantoor. Dat is zoveel waard!

    Liked by 1 persoon

    1. Ik zou nooit van mijn leven aan de overheid kunnen werken. Alle vooroordelen die mensen over ambtenaren hebben (en dat die helaas voor veel ambtenaren ook echt waar schijnen te zijn), het feit dat je zo gepusht wordt naar promotie om de zoveel tijd (en de bijbehorende examens en verantwoordelijkheden), het gewedijver tussen collega’s, de vriendjespolitiek… Ik neem aan dat dat van afdeling tot afdeling verschilt, maar ik heb al verhalen gehoord dat ik denk… jamais de ma vie dus. Maar als ge er u goed voelt, en uw job graag doet, dan kan ik alleen maar zeggen: chapeau! 🙂

      Like

      1. Die vooroordelen kloppen op onze dienst echt niet. Iedereen werkt hard en doet zijn best. Op mijn vorig werk daarentegen… daar waren er echt van die ambtenaren oude slag. Tenenkrullend irritant om daar dan tussen te werken!

        Liked by 1 persoon

      2. Ze moeten het hele ‘vastbenoemd, kan je niet ontslaan’ systeem afschaffen. En alle andere voordelen die ambtenaren hebben tegen gewone bedienden. Dan kunnen die ‘oude slag’ mensen het eindelijk afbollen 🙂

        Like

      3. Ik ben het daar niet mee eens. Ik heb het gevoel dat ambtenaren op veel manieren benadeeld worden. We staan onder grote druk en hebben weinig andere voordelen die er in de privé wel zijn. Als de ze andere voordelen die we hebben ook nog gaan afpakken, gaat er niemand nog voor de overheid willen werken. Je kan een statutaire ambtenaar trouwens wel ontslaan als bewezen is dat die zijn werk niet goed doet. Ik ben ook van dat statuut voorstander, want het beschermt ons tegen politieke druk en willekeur, wat echt wel nodig is. Maar goed, ik snap dat ambtenaren de publieke opinie tegen hebben. Eigenlijk is dat spijtig…

        Liked by 1 persoon

      4. Ik vind dat ook spijtig want ik weet dat er genoeg zijn die wél hard werken, maar hun reputatie wordt naar beneden gehaald door al degenen die gewoon hun broek er zitten te verslijten tot aan hun pensioen. Ja de overheid mag eens aan hun imago werken zegt!

        Like

  6. Centrum Leuven zou ik ook zien zitten als werkplek. 😉 Ik gaf 30 jaar les in een grote school in het Leuvense maar gleed af naar een burn-out (niet door de leerlingen of het lesgeven om zich maar dankzij een aantal collega’s). Omdat het herstel moeizaam ging en niet meer helemaal besloot ik er een punt achter te zetten. Ben nu happy at home. 😊

    Liked by 1 persoon

  7. Ik help mensen die een zaak willen starten (als dat koffiehuisje er komt, call me 😉 )
    Ik schrik wel dat er werkplekken bestaan waar sociale interactie met de collega’s verboden is, welke meerwaarde kan dat in hemelsnaam bieden!?

    Liked by 1 persoon

    1. Die mens was zot. Kwam ’s avonds soms uren lameren, om onnozel van te worden. Een tijdje na mijn vertrek is het hotel overgelaten aan iemand anders, want anders waren ze al lang failliet gegaan 😉
      Hé, ik zal het onthouden! Want hoe eraan te beginnen, zover heb ik zelfs nog niet gedacht!

      Liked by 1 persoon

  8. ik lees je al zo lang dat ik dat nog weet dat je op je vorige job geen werk genoeg had en zat te bloggen. Het klinkt alsof je daar wel goed zit in je WEB.
    Zelf kan en wil ik weinig over het werk vertellen. Ook omdat mijn blog vooral over mijn persoonlijk leven gaat en het werk daar een beetje los van staat.

    Liked by 1 persoon

    1. Dat is ook de reden dat ik er eigenlijk nog nooit eerder over blogde. Maar kijk, nu is het toch gebeurd 😀 en hoeft het hopelijk niet meteen opnieuw want ben van plan er nog wel een tijdje te blijven ook.

      Like

  9. Echt tof om daar na al die jaren dat ik u volg eens meer over te lezen. Het klinkt zeker niet slecht daar! Maar de droom die je hebt om zelf iets te beginnen snap ik ook helemaal, hoewel zoiets inderdaad een grote stap is met veel onzekerheid!
    Ik kan jammer genoeg niet werken door mij fibro, dus deze blog maakt mij toch een beetje jaloers. Ik wil dat ook! Misschien dat ik op een dag wel weer een halftijdse job zal aankunnen. Hoewel ik geen idee heb wat ik dan wil gaan doen!
    Voor ik ziek werd werkte ik in een rusthuis als animatrice, ik deed dat echt heel graag ondanks de stress, maar nu zou ik het niet meer willen.
    Ik heb al allerlei dromen gehad. Workshops geven over biologisch tuinieren, waarbij je van het planten tot het verwerken vanalles leert bv. Of met paarden werken, hippotherapie geven of als groom mee op wedstrijden gaan… Dromen mag altijd he!

    Liked by 1 persoon

    1. Je moet blijven geloven dat je terug zal kunnen werken, al is het een paar uur! Die workshops lijken me ook nog wel wat….. en prima te combineren met een tea room dinges eigenlijk. Wie weet, als het zover is, kan ik u wel inhuren 😉

      Like

  10. Ik werk voor de overheid en dit al vele vele jaren. Ik doe mijn job heel erg graag en kan dit gerust nog even blijven doen. Het enige dat mij soms stoort is dat men meer bezig is met statistieken dan met het personeel, wat dan weer zorgt voor veel druk en ongenoegen tussen collega’s. Ook is het heel belangrijk om mee te doen aan examens, zodat je je kan opwerken… ambities die ik eigenlijk niet heb, dus ik doe gewoon mee om hogerhand tevreden te houden… en ben ik geslaagd… jeuj… ben ik het niet… geen probleem.

    Liked by 1 persoon

  11. Amai, die eerste job waar je niet mag afspreken buiten de uren, wtf? Ik probeer mij voor te stellen welke redenen je daarvoor kan hebben, maar kan er – behalve dat je paranoia bent en denkt dat je medewerkers over jou gaan praten ofzo – echt geen enkel bedenken. Chance dat je daar niet bent gebleven!
    Je huidige job klinkt heel tof, al snap ik wel dat het niet zo leuk is om “nu al” het gevoel te hebben het maximum bereikt te hebben. Maar wie weet zijn er op termijn wel opties om binnen het bedrijf deels andere takenpaketten op te nemen (maar dan niet én én met burnout tot gevolg)? Of kan je het deeltijds combineren met vb. dat theehuisje (een eigen of, wat misschien makkelijker is, werken in eentje, genre Barboek ofzo 🙂 )?

    Liked by 1 persoon

    1. Jep dat is de reden, die kerel was niet goed bij zijn hoofd! Dacht dat we complotten gingen bedenken tegen hem ofzo!
      Barboek is inderdaad zo’n beetje wat ik in mijn hoofd heb, maar dan ook nog eens met keiveel plantjes en eventueel ook wijn, enfin ge ziet ik ga een heeeel groot pand nodig hebben 😀

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s