Op weg naar een vegan eetpatroon #5: vegan op vakantie en comfortabele grenzen

Er zijn een paar maanden voorbijgegaan sinds mijn vorige post over mijn nieuwe eetgewoontes. Hoe gaat het daarmee, vraagt u zich ongetwijfeld af? Spoiler alert: intussen ben ik een half jaar trotse vegetariër. Jaja laat dat vuurwerk maar knallen!

Vegetariër of veganist?

De laatste maanden heb ik me redelijk goed gesettled binnen mijn eigen grenzen. Ik ben een vegetariër die zoveel mogelijk vegan eet. 100% vegan zie ik me nooit doen, want vooral buitenshuis stuit je op veel onbegrip en er zijn plekken waar ze dat woord niet kennen of niet willen horen. Ik wil niet de moeilijke zijn, en voor mij voelt het goed zo.

Er zijn een paar dingen of noem ze richtlijnen zo je wil, die gaandeweg zijn gegroeid en waar ik me goed bij voel.

Ik drink enkel plantaardige melk. Ik gebruik kokosdrink of rijstmelk voor bechamelsaus, havermelk of bijvoorbeeld amandelmelk voor smoothies. Als er buitenshuis geen chocomelk is zonder dierlijke melk, dan drink ik wel iets anders. Zo simpel is het.
Voor het geval iemand komt aanzetten met het argument dat soja- of notenmelk net minder duurzaam is dan koemelk: Oxford deed een onderzoek naar de duurzaamheid van de verschillende plantaardige melksoorten, en hun bevindingen werden door de Volkskrant hier samengevat.

Tijd voor een chocolademilkshake!

Ik koop altijd plantaardig brood. Dat is niet eens zo moeilijk, want dat vind je zelfs in de Carrefour. De Colruyt is dan weer een tikje tegendraadser; daar zit meestal iets van weipoeder in (een restant van een restant van melk).

Thuis eet ik zoveel mogelijk vegan. Zo één keer per week sluipt er toch kaas in mijn keuken, om het lief content te houden (die trouwens nog altijd op tijd en stond zijn stukje vlees krijgt, no worries). In de meeste gevallen zoek ik een plantaardig alternatief voor de kaas, en de lijn van Violife heeft superlekkere ‘Parmezaan’, smeersel met kruiden en een soort feta. Meer heeft een mens niet nodig, toch?

Vegan curry met een shitload aan groentjes en this view. ❤

Mijn bokes besmeer ik met plantaardige choco. Ook niet zo moeilijk, want ook te vinden in de Carrefour en naar het schijnt ook in de iets grotere Colruyt. Bovendien is die ongeveer tienduizend keer smaakvoller dan Nutella. Je proeft dat er effectief hazelnoten in zitten.

Ik ben gestopt met zomaar ijsjes eten. De laatste witte Magnum at ik tijdens De Grote Hittegolf – Geweetwel Toen Het 72 Jaar Oude Hitterecord Werd Verbroken – en het is toen dat ik mijn besluit nam. Er zijn genoeg vegan opties: Alpro heeft heel wat schepijs, veel sorbetsoorten zijn plantaardig, er zijn waterijsjes en dan zijn er nog de vegan Magnums. Bovendien ben ik over het algemeen niet zo’n ijsjeseter, behalve als het dertig graden is.

“Ge proeft het verschil niet.” Quote van het lief.

Koken met sojaboter en plantaardige oliën. Niet moeilijk want ik kookte voordien al vooral met olijfolie. Om champignons of een groenteburger te bakken, gebruik ik de sojaboter van Alpro. Good stuff. Als ik al eens boter op mijn brood smeer, kies ik ook voor Alpro.

Enkel nog plantaardige chips? Dat is mijn volgende stap. Ook daar heb ik de voorbije maanden veel heel gewone smaken ontdekt die plantaardig zijn: de gezouten van Lays, de bolognese van Croky, de sweet chili van Doritos, de paprikanootjes van Duyvis… O, en popcorn niet te vergeten! Het moet allemaal niet zo moeilijk zijn he? Ik ben extra blij als ik een smaakje ontdek dat plantaardig is, want dan geniet ik er extra van…

Zin in vlees?

Nope.

Oké nee ik lieg. Een beetje. Toen we in een piepkleine wijnbar te Nancy een planche mixte bestelden, ge kent dat wel een houten plank met kaas en vlees, had ik het even moeilijk. Normaal eet ik van zo’n plankjes vooral het vlees op, omdat de (harde) kazen zwaar op mijn maag vallen. En de vleesjes die er dan opliggen, waren ook nog eens mijn favorieten: gerookte ham en een pittige salami…
Dat was vroeger, dus. Nu moest ik mij keihard focussen op het ene stukje zachte kaas dat erbij lag. En het brood. En een augurk. Gelukkig was er lekkere cremant bij.

Zo veel vlees, zo weinig kaas.

Maar weet ge, als ik dan denk aan de filmpjes over slachthuizen, dan is mijn goesting in vlees rap over.

Uit eten

Wanneer we uit eten gaan, doe ik niet meer de moeite om te vragen naar een vegan menu. Nope. De laatste keer dat ik dat probeerde, kreeg ik toch roomtoestanden geserveerd, want niet iedereen weet wat er wel en niet kan bij plantaardig koken dus denk ik: why bother. De keer daarvoor een hele preek over hoe vegans toch zo arrogant waren (al had ik alle begrip voor hun verhaal). Dus. Opnieuw: ik wil niet de moeilijke zijn, dus tegenwoordig ben ik al superblij met een gevarieerd vegetarisch menu. Nog blijer wanneer we bij vrienden gaan eten die speciaal een gerecht zoeken waarbij het vlees apart gebakken kan worden. Zoveel hartjes voor alle moeite!

Schuldgevoel?

Ja, soms wel, dat geef ik toe. Als ik weer eens lees over een schandaal van mishandelde koeien, of toen de varkenstransporten tijdens de hittegolf gewoon doorgingen. Dat doet pijn. Maar dan denk ik: ik draag mijn steentje bij. Als iedereen het zo ver dreef, zou er niet zo veel vraag zijn naar spek en biefstukken dat ze de transporten tijdens een hittegolf niet eventjes konden stilleggen.

Ik denk nog steeds: elk steentje dat iemand bijdraagt, is een steentje en aan het einde van de rit misschien één beest minder dat naar de slachtbank moet.

Vegan in Zwitserland?

Ik had een curverbak vol eten meegenomen naar Zwitserland: kikkererwten, rode bonen, zwarte bonen, plantaardige wraps, volkorenrijst, volkorenpasta, havermelk, geweetwel. Powerfood voor vegans zodat ik den berg zou opgeraken. (Verrassend genoeg hadden ze in de dorpssupermarkt drie verschillende soorten plantaardige melkjes!) Goeie voornemens dus, maar ter plaatse gingen we de helft van de tijd uit eten. En vegetarisch in de bergen wil zeggen als ge geluk hebt sla, met kaas. Veel kaas. Kaasfondue, croûte au fromage, raclette, geitenkaas (veel geitenkaas)… Het kwam mijn oren uit, na tien dagen.

Kaasfondue. Need I say more?
Kaasplankje.
Nog meer kaas: slaatje geitenkaas op z’n Zwitsers.

Ik had geen idee of het brood uit de supermarkt vegan was, en ik had geen goesting om in mijn Frans-met-steeds-maar-haar-op te moeten gaan vragen of er brood was zonder melk in. Mijn geweldige plantaardige choco had ik wel mee, en vegan havermoutkoekjes voor extra power onderweg. We aten redelijk wat fruit, en als ik me goed herinner exact één keer een volledig vegan bordje: een curry met veeeeellll groentjes. En of dat smaakte!!

En verder…

Dus we gaan rustig door. Ik eet nog steeds Côte d’Or melkchocolade. Een stukje blauwe-schimmelkaas als ik de kans krijg, of kaasfondue een paar keer per jaar. Ik drink alcohol – daarvan weet je nooit of het vegan is. Op kleren en dergelijke let ik allemaal niet. Een vegan levensstijl wil trouwens niet altijd ‘goed voor het milieu’ zeggen: zijn Adidas van kunststof, gemaakt door kinderen aan de andere kant van de wereld, beter dan een laarsje van gerecycleerd leder? Ik vind dat voer voor discussie, maar eigenlijk niet iets waar ik momenteel over wil nadenken. Schoenen genoeg voorlopig trouwens 😉

Mijn favoriete vegan bordje van de voorbije maanden: erwtjes, boontjes, gebakken patatjes en courgette. Alles uit de moestuin!

Binnenkort

…is het Vegan Summer Fest in Gent! Een event waar ik al weken naar uitkijk. All the food… en nergens moeten vragen of iets vegan is, want álles dat je daar kan krijgen, is plantaardig! Hoe zot is dat! Can’t wait…

At jij al eens vegan? Wil je er graag meer over weten? Vraag gerust!

27 gedachtes over “Op weg naar een vegan eetpatroon #5: vegan op vakantie en comfortabele grenzen

  1. Leuk om te lezen! Die havermoutkoekjes zien er heerlijk uit en handig voor onderweg. Waar koop je die?
    Verder eet ik overwegend zoals jij en denk ik er qua kleding net zo over. Vooral logisch nadenken en niet in extremen denken, dat is nergens goed voor 😉

    Geliked door 1 persoon

      1. Ze hebben die ook bij de meeste winkels van Delhaize. Bij ons staat de vegan parmezaan bij de ‘echte’ parmezaan en de andere producten bij de vegetarische producten, dus het kan even zoeken zijn :-).

        Geliked door 1 persoon

  2. Na een maand vegan blijf ik toch bij vegetariër met vegan neigingen 🙂 Rome is ook niet op 1 dag gebouwd. Maar er zijn nog stappen die ik kan/wil zetten. Die naar plantaardige melk bvb. Eerst aandelen van Alpro kopen!

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik ben zo iemand die veganisten (er bestaat een Nederlands woord voor) vaak wel arrogant vind. Niet altijd, mijn zus is veganistisch, maar wel echt vaak. Hier gaan mijn haren wel rechtop staan: jij vraagt van anderen (of vroeg dat toch, vroeger op restaurant, nu blijkbaar niet meer, prima zo) dat ze meegaan in jouw grenzen en hoe jij denkt, maar bakent ze dan toch arbitrair af: de chocolade, het “daar wil ik niet over nadenken”. Dat wringt. Ik vind niet dat je kan zeuren dat je ergens toch nog roomsaus hebt gekregen als je ’s anderendaags een witte niet-veganistische magnum eet.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik vind niet dat het zwart/wit moet zijn, dat is net mijn punt, want is wat mensen afschrikt: dat je niks meer ‘mag’. Dat je constant op je hoede moet zijn voor bv roomsaus of whatever buitenshuis. Ik trek mijn eigen grenzen, zoals geen gewone (en dus ook geen witte spijtig genoeg :p) Magnums meer eten, maar wel nog Côte d’Or. Ik vind dat ik daarmee op dit moment zoveel doe als ik kan. En ik vind ook dat je altijd mag vragen aan een restaurant of ze een vegan menu kunnen verzorgen. Als ze dan ‘nee’ zeggen, heb ik daar geen probleem mee (andere, échte vegans natuurlijk wel). Daarmee dat ik nu dus content ben met gewoon veggie… want ik voel me nooit goed bij extra efforts vragen (of zelfs verwachten) van een kok en zijn team of eender welke mensen. Dat voelt als jezelf opdringen… ik heb het geprobeerd, maar dat is het niet voor mij. Respect voor echte vegans die zich daar allemaal overheen kunnen zetten en dan gewoon gaan eten in vegan restaurants (wat ik niet kan omdat niemand in mijn omgeving vegan is en er bitter weinig mensen voor openstaan. Moest mijn partner bijvoorbeeld mijn ideeën delen, denk ik dat ik rapper verder zou staan in het hele ‘ik wil vegan worden’ proces. Nu is het zoeken naar gulden middenwegen.
      Wat ik dus met dit hele lange antwoord wil zeggen, is dat er geen zwart/wit moet zijn per se, maar dat een grijze zone ook goed is, en dat ieder zijn eigen grenzen bepaalt. Zo heb jij voor jezelf bepaalt dat je wel vlees eet maar bijvoorbeeld wel nog af en toe gehakt (ik zeg maar iets). Kan perfect he. Waarom moet het per se het ene versus het andere zijn?

      Like

  4. Violife is wel lekker, maar niet zoooo gezond, ik dacht zelfs vetter dan gewone kaas. En die vegan magnums, die proefde ik deze week ook. Njammie! Al ben ik ook grote fan van het caramelijs van Alpro.
    Hier is het een beetje gelijkaardig: altijd plantaardige drinks, thuis vaak vegan en op verplaatsing waar kan. Ik ben flexibeler geworden dan vroeger, maar vlees of vis ga ik zeker nooit meer eten. Elk stapje telt, en je moet doen waar je je goed bij voelt.
    Dit jaar sla ik Vegan Summer Fest eens over. Vorig jaar was top, maar enorm druk. Dit jaar heb ik daar even geen zin in… Veel plezier daar. Komt er een verslagje op de blog?

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik hou mijn hart ook vast voor de drukte (had ik inderdaad op jouw blog vorig jaar gelezen). We gaan vroeg gaan, ik wil graag één spreker zien en wat eten en misschien wat eetbare dingen kopen, en dan terug door. Ben echt keibenieuwd 🙂 🙂 en zal er ook over bloggen (als het de moeite is).
      Als ik zie dat die vegan kaasjes meestal uit olieën bestaan dan stel ik mij zeker ook vragen bij de gezondheid van die dingen. Vandaar dat er ook max één keer per week zoiets op het menu komt, of zelfs dat niet. Maar bij spaghetti hoort toch écht gemalen kaas 😀

      Geliked door 1 persoon

  5. Chapeau, het lijkt me niet evident om zo consequent te blijven, maar je doet het toch maar. Zelf voel ik me nog steeds niet aangesproken, er zijn al zoveel dingen die ik niet lust, dat ik het voor mezelf niet moeilijker ga maken door vlees en dierlijke producten ook nog eens te schrappen. Maar ik vind het wel bewonderenswaardig wat je doet, dat zeker.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik vind mezelf nog allesbehalve consequent 🙂 ’t Is ook zeker niet mijn bedoeling om andere mensen aan te spreken, en ik begrijp volledig dat je dat niet ziet zitten. Hoewel mijn smaakpapillen wel veranderd zijn door geen vlees meer te eten. Met bonen en kikkererwten bijvoorbeeld is er een heel nieuwe wereld voor mij opengegaan 🙂 🙂 (En believe me voordien gruwde ik van witte bonen en consoorten…) Anyways, ge moet eten waar ge u goed bij voelt!

      Like

  6. Fijn te lezen dat je daar een evenwicht in hebt gevonden waar je je goed bij voelt. Anders gaat het teveel energie kosten. Veel plezier op Vegan Summer Fest (nog nooit geweest, voor mij wat te ver van huis)!

    Geliked door 1 persoon

  7. Oh wat goed!! Je kan jezelf een when-at-home vegan noemen. Ik eet sinds 6 maar volledig vegan, ook buitenshuis. Maar ik at al eens per ongeluk iets dat niet 100% vegan was en maak daar ook geen drama van. Voor mij is het wel een stuk makkelijker omdat ik zelden op restaurant ga en ik lust geen kaas, melk en eieren 🙂
    Ik twijfel ook soms ivm de schoenen… omdat schoenen in kunststof veel slechter zijn voor het milieu dan lederen schoenen. En ik denk (hoop) dat leder voor schoenen komt van koeien die toch geslacht werden voor het vlees… Maar ik kocht nog geen nieuwe schoenen sinds ik vegan eet, dus ik kan er ook nog even over nadenken.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik dacht ook begrepen te hebben dat leder voornamelijk een bijproduct is van de slacht, maar ik vermoed dat dat niet altijd het geval zal zijn. ’t Is allemaal ni simpel hé, gelukkig heb ik nog veel schoenen om af te dragen voor ik weer naar de winkel moet (hopelijk).
      When-at-home-vegan, dat vind ik een geweldig goeie uitdrukking!! Ook al is ze niet helemaal correct want ik heb bv net nog een vanillewafel binnengepropt ahum.

      Like

  8. Hoera voor het halve jaar puur vegetarisme! De stap volledig zetten, lukt mij nog steeds niet, dus straf dat jij dat wel doet.
    Ik probeer deze maand een hele maand veganistisch te eten en eigenlijk gaat dat tot nu toe verrassend vlot (jup, eens ge uit die bergen naar de “beschaafde wereld” gaat, hebben die Zwitsers best wel wat veganistisch te bieden 😉 ). Niet om blijvend zo te eten, wel om het hopelijk vaker te doen.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s