Gelezen, gezien, gehoord #9

In deze rubriek vertel ik waarmee ik zoal bezig ben geweest: wat ik heb gelezen, gezien, gehoord.

Gehoord

Florence + The Machine. Heel veel Florence + The Machine. Omdat een vriendin me wilde meenemen naar haar concert in het Sportpaleis, wilde ik me fatsoenlijk voorbereiden en anders dan bij Stan Van Samang, waar ik na drie keer luisteren al meer dan de helft van de nummers uit mijn hoofd kende, was dat bij de nummers van Florence veel minder evident. Zij schrijft lyrics als poëzie, en zingt noten die in één regel van hoog naar laag gaan en weer terug. Niet gemakkelijk om mee te zingen, maar sommige stukken muziek wisten mij zeer diep te raken. Haar live aan het werk zien was speciaal, zoals ze in haar lange jurk over het podium huppelde en zweefde en intussen gewoon verder zong. Ja, Florence heeft er een fan bij.

* it’s always darkest before the dawn *


Zet dit efkes op terwijl ge verder leest.

Gelezen

Leesdoel: 6/52 boeken

Het glazen kasteel is de biografie van Jeannette Walls, waarin ze verhaalt over haar kindertijd en jeugd bij twee compleet onverantwoordelijke ouders, die haar en haar broer en zusjes overal mee naartoe sleepten in armoede en een nomadenbestaan, continu op zoek naar avontuur. Het is geen literatuur, natuurlijk, maar wel een mooi verhaal van een familieband en van anders zijn dan anderen.
Een slagersjongen met een brilletje was een lichte teleurstelling want bleek een bundel kortverhalen te zijn met slechts één verhaal dat handelde over Tom en zijn kindertijd. Dat was te weinig, want ik lees graag verhalen over hoe het was in de tijd dat mijn ouders en grootouders leefden.

Naar mijn gevoel heb ik deze maand meer gelezen, maar met slechts twee boeken op de teller van maart kan ik het nauwelijks een succes noemen.
Ik ben bezig in Een storm van zwaarden: staal en sneeuw (het eerste deel van het derde boek van de reeks Het lied van ijs en vuur) en De laatste maîtresse (over het leven aan het hof van Versailles vlak voor de Franse Revolutie).
Benieuwd wat er nog op mijn pad zal komen!

Gezien

Op de Vlaamse tv is De Mol begonnen, wat ik met belangstelling volg, al slaag ik er nooit in de mol te ontmaskeren. Ik heb nul mensenkennis, denk ik dan, maar ik vind het wel fascinerend om te zien hoe de groep helemaal geen groep is en hoe mensen telkens weer voor zichzelf kiezen, want ja, iedereen wil natuurlijk winnen.

Er was een nieuw seizoen van Queer Eye! (Als het kon zouden deze letters over het scherm springen van vreugde.) In deze reality reeks wordt een bende van vijf homo’s (ja sorry cliché maar het is nu eenmaal zo) erop uitgestuurd om het leven van de persoon die werd ingeschreven, helemaal om te gooien. Een make over, ja, maar met net dat ietsje extra. De ene houdt zich bezig met de kledij, de ander met de inrichting van het huis, de derde met het klaarmaken van lekkere gerechten, de vierde met hoe die persoon in het leven staat en de vijfde, de meest vrouwelijke van allemaal (hij paradeert zelfs rond op hakken! I love it!), is de kapper van dienst. Allemaal dragen ze hun verleden met zich mee, en allemaal vinden ze op de één of andere manier aansluiting bij de kandidaat in kwestie. Of het nu gaat om uitsluiting, pesten, vervreemd of gescheiden raken van je kinderen, uitgestoten worden door je familie: er wordt altijd gebleit van herkenning en compassie. Ook door mij want jesus, wat een geweldig goeie serie is dit.

Misfits daarvan keek ik in één ruk twee seizoenen, maar in seizoen 3 werd één van de hoofdpersonages geschrapt en ik vond net de wisselwerking en de chemie tussen hen wat deze serie zo goed maakte, en niet per se hun superpowers of de bizarre situaties waar ze telkens weer in verzeild raakten. Intussen is die serie ook niet meer te vinden op de Belgische Netflix dus hoef ik er niet verder reclame voor te maken.

Ik keek jammergenoeg de laatste aflevering van Atypical, en nu blijf ik op het vlak van series een beetje op mijn honger zitten. Wat misschien maar goed is ook, want er werd een béétje te veel gebinged de laatste tijd. Hoog tijd om in plaats daarvan aan mijn leesdoel te werken.

Gegeten

Het lekkerste wat ik deze maand at, was niet per se vegan maar ik zou er graag speciaal voor op de Thalys stappen: mojito-ijs van bij Berthillon. Met echte rum erin. Alcoholijs, need I say more?

De chocolade en de frambozen waren ook lekker hoor.

Met enkele collega’s gingen we lunchen bij Convento in centrum Leuven. Deze wijnbistro is de laatste jaren uitgegroeid tot een vaste waarde in onze stad en heeft voor zijn harde werk erkenning gekregen door een vermelding in de Michelin-gids. Ik had op voorhand gevraagd of een vegan menuutje mogelijk was, en dat was het! Dan ben ik al blij en kan je als kok niet veel meer misdoen voor mij. De anderen kregen eend met quinoa en superlekkere kruiden, ik kreeg hetzelfde maar met gebakken (en volgens mij gemarineerde) bloemkool in de plaats van het vlees. Duimen en vingers! Hier kom ik dus zeker nog eens terug, want zowel hun wijn- als menukaart wisselen regelmatig.

Ook bij Beastie Burgers (Mechelen of Antwerpen) vindt de veganist zijn gading. Op hun kaart staan heel wat verschillende burgers, vooral met vlees natuurlijk, en daarnaast zomaar eventjes zes veggieburgers én drie volledig plantaardige burgers. Ook de frietjes zijn plantaardig, want ze worden in zonnebloemolie gebakken. En gesmaakt dat dat heeft!

In Parijs wist mijn Happy Cow app niet waar eerst beginnen. In een standaard restaurant vind je helaas zelden iets plantaardigs op de kaart, vegetarisch iets vaker maar de Franse keuken is nu eenmaal nogal vlees-gebaseerd. Mijn reisgezelschap was zo lief om een keer uit eten te willen gaan in het volledig plantaardige brEAThe en ik barstte net niet in tranen uit van contentement: ik at voor het eerst plantaardige moelleux (die iets te ver gegaard was maar omg chocolaaa) en plantaardige blauwe ‘kaas’ waarvan de schimmel, ik zweer het u, hetzelfde smaakt als pakweg die van een Bleu d’Auvergne. Als hoofdgerecht was er alweer een burger, maar dit keer eentje die echt wel op een gehaktburger leek, en dat was raar.

Wat is het lekkerste dat jij onlangs nog at?

8 gedachtes over “Gelezen, gezien, gehoord #9

  1. Wij kijken ook naar De Mol maar het kan mij dit jaar niet echt boeien… ik weet niet hoe het komt… ligt het aan de locatie, de kandidaten of de proeven… geen idee!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s