Gelezen, gezien, gehoord #7

In deze rubriek vertel ik waarmee ik zoal bezig ben geweest: wat ik heb gelezen, gezien, gehoord.

Gezien

Op tv zijn zowel Zo man zo vrouwBlind getrouwd als Huizenjagers weer begonnen: bij uitstek mijn favoriete Vlaamse programma’s.

Op Netflix vloog begin dit jaar – de serie was net die dag uitgekomen – op vierentwintig uur tijd Sex Education erdoor. Tiener Otis heeft een sekstherapeute als moeder (een meesterlijke Gillian Anderson trouwens!), kan zelf niet masturberen en ontdekt dat er in hem toch ook iets van een therapeut schuilt. Zo komt hij in contact met klasgenoten door wie hij voordien nooit werd opgemerkt.
Een serie over tieners die volop op zoek zijn naar zichzelf en ja zo die typische highschoolsfeer die mij elke keer weer blij doet zijn dat ik ben opgegroeid in Vlaanderen.
En er komt een tweede seizoen aan!

Intussen kijk ik stukje bij beetje verder naar Once Upon A Time, dat leeft van herhalingen – de zoveelste vloek, de zoveelste slechterik die weeral terugkeert – maar me toch in zijn ban houdt. Ik wil niet dat het gedaan is, snap je? Deze wereld heeft een beetje magie nodig.

Ik keek het eerste seizoen van Atypical uit, maar hou het tweede seizoen als reserve want ik ben nog niet klaar om afscheid te nemen van de personages. De autistische Sam besluit dat hij klaar is voor een relatie en ontketent daarmee vanalles in zijn omgeving: zijn zus die haar eerste vriendje krijgt, zijn moeder die een affaire begint en zijn vader die nog steeds probeert een band met hem op te bouwen. Hij beïnvloedt zelfs ongewild het leven van zijn therapeute. Een heerlijke, hartverwarmende serie.

Ik startte met The Affair, dat in eerste instantie een zoveelste verhaal leek te gaan zijn over een affaire van een oudere man, een aspirant-schrijver die leeft van de donaties van zijn rijke schoonvader, met een iets jongere vrouw tijdens een lange zomer aan zee, maar algauw toch meer diepgang bleek te hebben. Halverwege de aflevering wordt er telkens van vertelstand gewisseld: de vrouw heeft haar eigen bagage en haar eigen huwelijk waaraan gewerkt moet worden. Bovendien ben ik helemaal in de war: wie van de twee vertelt de waarheid? En wie is er dood, en wie zou hem vermoord hebben? Zoveel vragen.

Gelezen & geschreven

De volledige reviews vind je terug in mijn Leeshutje. Je kan me volgen op Goodreads.

Bitter weinig gelezen: dit jaar nog maar één boek. Toen ik op het werk liet vallen dat ik in 2018 tweeënvijftig boeken las, vroeg iemand me hoe ik dat deed, zo één boek uitlezen per week? En dat ik dan toch enkel dunne boeken las zeker? Awel, ik zou het zelf niet meer weten.

Ik spendeer redelijk wat tijd achter mijn computer en de tv, want dat schrijven, dat slorpt mij nogal op. Ik ben nog steeds bezig aan hetzelfde verhaal, maar vanuit een ander vertelstandpunt – chaotisch, I know. Dan zijn er nog drie verhalen die staan te trappelen om verteld te worden. Wat is dat toch ineens met die schrijfkriebels?!

Gegeten

Veel te veel ongezonde crap, dat mag duidelijk zijn. Maar we aten ook erg lekker bij Eat Love Lasagna in Gent, een paar keer bij De Optimist in Leuven (wat lokaal mijn favoriet adresje blijft, ook om vegan te eten) en er was het nieuwjaarsdiner bij Vers Namur waar ze eveneens heel hard hun best deden om mij vegan gerechtjes te serveren.

Eat Love Lasagna
vegan wafeltjes bij Eat Love Lasagna

Over het algemeen at ik veel vegan en veggie: op 35 dagen at ik 10 keer vegetarisch, daarbovenop 20 keer vegan en dus 5 keer vlees. De laatste keer vlees dateert van 21 januari, toen het laatste restje bolognaisesaus uit de diepvries op moest.

Gehoord

Stan Van Samang, zelfs zonder Spotify te moeten opendoen: na zijn geweldig mooie optreden in de Stadsschouwburg van Leuven bleven zijn nummers nog dagenlang in mijn hoofd weerklinken. Hij heeft er een fan bij.

Stan Van Samang
Stan Van Samang in de Stadsschouwburg van Leuven

Ik ontdekte – alweer belachelijk veel later dan de rest van de wereld – Whispering Sons, een enorm getalenteerde Belgische band die in 2016 Humo’s Rock Rally won en in 2018 hun eerste album uitbracht. Ik was meteen verkocht door Alone: de desolaatheid die spreekt uit dat nummer, en DIE GITAAR omg DIE GITAAR. Eindelijk nog eens een band waarbij niet per se de zang in de spotlight staat jongens!
Het deed denken aan de jaren ’80 en de Simple Minds en melacholisch en het kwam allemaal recht binnen en benam mij de adem. (HSP enzo, ik moet daar dringend eens over schrijven.)
Dus luister, al is het maar een halve minuut, en niet verschieten…

…want de stem is dus afkomstig van een vrouw. Ik was daar toch efkes niet goed van want in mijn hoofd – na enkele uren op Spotify – was dat dus een man hé. Het verleent nog meer kracht aan hun muziek, vind ik.
Ik wil hen keigraag eens live zien maar uiteraard is hun tour bijna voorbij en in België uitverkocht. Typisch.

Verder ben ik bezig deftige afspeellijsten aan te leggen in Spotify (per genre en per tijdsperiode, en voor in de auto, en voor op vakantie, en voor tijdens het schrijven, enenenen) en doe ik echt mijn best om bij te blijven met de hedendaagse muziek. Ik wil heel misschien naar Werchter – ik wacht nog op nieuwe namen, op dat laatste duwtje in mijn rug – en binnenkort is er het optreden van Florence and The Machine waar ik nog keihard voor moet oefenen want feitelijk ken ik bitter weinig van hun muziek maar zij zijn zo’n band waarvan ik al jaren zeg dat ik er meer van wil horen. Goeie voornemens en al.

Gedroomd

Ik raakte weer heel erg in de ban van Nepal. Dat land, onze reis: het blijft mij vier maanden later nog altijd heel erg bij. Ik schreef mijn eerste blogpost, over Kathmandu en de hel der chaos daar, waarop ik veel reactie kreeg: sommige mensen die zeiden “nooit van m’n leven krijgt ge mij zover dat ik daar vrijwillig op vakantie zou gaan” ofwel “ik snap u volledig kind, ik zou direct op het vliegtuig stappen daar naartoe”.

Nepal ❤

Ik typte eindelijk mijn reisdagboek over en er was de reünie met de reisgroep in Gent: alles op één week tijd waardoor er geen uur voorbij ging of ik moest aan de Himalayah denken. In 2020 maken we weer een trektochtreis, I swear. En tot dan ga ik verder met dromen over ijskoude berghutjes en maanverlichte middernachtelijke tochtjes naar het Franse toilet.

Waar droom jij zoal over? En wat is jouw favoriete liedje van het moment?

Advertentie

15 gedachtes over “Gelezen, gezien, gehoord #7

  1. Ik heb niet echt een favoriet liedje van het moment, al luister ik na zijn concert veel naar Saviour van George Ezra. Ik herken jouw ‘probleem’ wel, dat schrijven vraagt zodanig veel tijd dat het lezen bij mij ook op een laag pitje staat. Al ligt het ook wel aan het feit dat er ineens zoveel te zien is op tv 😉

    Geliked door 1 persoon

  2. Allemaal leuke series die je aan het volgen bent en gekeken hebt. Ik was heel snel door Sex Education heen. Van The Affair heb ik seizoen 4 nog liggen, maar ik zit nu nog in een aantal andere series (How To Get Away With Murder, Wanderlust en Ted Bundy Tapes).

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik vraag me vaak af hoe mensen dat doen, zoveel series kijken, zoveel op social media zitten, zoveel uitstapjes doen en zoveel lezen 😀 Ik krijg dan altijd het gevoel dat ik enorm traag ben.

    Oh die band, ik ken het liedje maar verder wist ik er niets van, straf!! Ik zou ook gezworen hebben dat het een man was. En nu ik het zo hoor en zie, vind ik het niet vreemd dat het vrouw is die zingt 🙂

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s