Oktober in de achtertuin: herfstwandeling in Bertembos

Oktober is mijn favoriete maand van het jaar. De luchten zijn nooit blauwer dan in de herfst, wanneer de zon laag staat en nog veel warmte kan geven, en het licht bijna goud van kleur is. Het ideale moment voor een herfstwandeling. Vorig jaar kozen we voor een lange wandeling door het Walenbos, mijn favoriet bos in het Hageland, dit jaar was het nog eens tijd voor ‘mijn’ bos, Bertembos, op een boogscheut van onze woonplaats want soms moet ge het niet ver zoeken.
Het is met 200ha een redelijk groot bos en op sommige momenten waan je je ver van de bewoonde wereld. Er is de zounk, letterlijk een put in het landschap, geliefd bij menig mountainbiker en waar een nest hoornaars – evenwel de ongevaarlijke Europese soort – zat. Er zijn de twee beukendreven, waar je altijd wel iemand tegenkomt en waar je naar hartelust aan boomknuffelen kan doen.
Er zijn de vergezichten, de smalle paadjes, de steile klimmetjes en gewoon heel veel bomen, ik word daar gelukkig van.

Omwille van onze grote reis later dat najaar viel onze ‘herfstwandeling’ redelijk vroeg, hingen de meeste blaadjes nog aan de bomen en voelde het zelfs nog een beetje als zomer…

herfstwandeling

herfstwandeling

herfstwandeling
De nieuwe bergbeauties euhm bergbotinnen.
herfstwandeling
Ziet dat licht dan mannekes ❤

herfstwandeling

Pak af en toe eens een boom vast. Boomknuffelen is verrassend rustgevend en beuken hebben zo’n lekker koele, gladde bast.
herfstwandeling
Een buizerd die zijn vriendje achterna vliegt boven het Eikenbos.

herfstwandeling

Eender welke wandeling we hier in de buurt doen: die passeert altijd over ‘mijn’ berg, de plek waar ik nu al zo dikwijls ben geweest dat ik had gedacht dat ik het wel beu zou worden maar neen, het is nog steeds grote liefde, misschien ook omdat ik weet dat ik over een jaar afscheid moet nemen. Tussen die bomen en velden in onze achtertuin heb ik zoveel kilometers gewandeld en gelopen, ik heb er zo vaak mijn stress, angsten, bezorgdheden en andere shit kunnen vergeten. Die berg is er altijd voor mij en het spreekt voor zich dat ik er de komende maanden nog vele uren ga doorbrengen, voor ik naar het Leuvensch platteland terugkeer.

herfstwandeling

herfstwandeling
Hier wonen, met zo’n zicht, waar mag ik tekenen? Ah neen wacht, er ligt hier ook nog ergens een autostrade lawaai te maken… maar dat hoort ge niet op de foto natuurlijk.
herfstwandeling
Het zicht op Leuvens architecturale gedrocht ofte “het Ceragebouw” in de volksmond, krijgt ge er gratis bij.

herfstwandeling

herfstwandeling

herfstwandeling

herfstwandeling
De schapenwei, zonder schaapjes.
herfstwandeling
Koolzaad, god bless koolzaadvelden bij het licht van de zakkende herfstzon.

 

Maak jij wel eens een wandeling in je eigen buurt?

12 gedachtes over “Oktober in de achtertuin: herfstwandeling in Bertembos

  1. Aan die kant van Leuven ben ik blijkbaar nog niet geweest. In eigen streek wandelen doe ik ook wel eens, maar na een tijd heb je dan wel het gevoel alle mooie paden of interessante stukken wel gezien te hebben. Maar af en toe op herhaling gaan doe ik wel. Als het lang geleden is of gewoon in een ander seizoen dan de vorige keer, is al genoeg om een heel ander beeld te krijgen.

    Like

    1. Inderdaad, elk seizoen is compleet anders. Ik was het een tijdje beu maar nu ik weet dat ik nog maar van elk seizoen één heb hier, wil ik ineens niet meer weg 😀

      Like

  2. Haha, dat Ceragebouw. Als kind vond ik dat gigantisch fascinerend (we reden daar altijd langs op weg naar mijn grootouders): qua grootte alsof het een paleis ofzo zou moeten zijn, maar qua materialen klopte het dan weer van geen kanten 🙂
    Mooie foto’s alleszins! Hopelijk ben je kunnen terugkeren in felle herfstkleuren en zijn de blaadjes ondertussen nog niet afgewaaid?

    Like

    1. En dan die fontein, die maakt het af he. Begrijp me niet verkeerd de dag dat ze besluiten dat af te breken ga ik als eerste mij vastketenen aan het hek om dat te voorkomen; ’t hoort wel bij Leuven 🙂 🙂
      Er waren nog blaadjes!!!! Zo blij mee!!!

      Like

  3. Haha, dat Ceragebouw. Als kind vond ik dat gigantisch fascinerend (we reden daar altijd langs op weg naar mijn grootouders): qua grootte alsof het een paleis ofzo zou moeten zijn, maar qua materialen klopte het dan weer van geen kanten 🙂
    Mooie foto’s alleszins! Hopelijk zijn jullie teruggekeerd in felle herfstkleuren en zijn de blaadjes ondertussen nog niet afgewaaid?

    Like

    1. Sorry, verwijder deze reactie meer. Mijn internetverbinding was uitgevallen, omdat de trein vertrok en toen ik net de pagina ververste, stond mijn reactie er niet op, waardoor ik dacht dat het posten mislukt was.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s